No Piss Land

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Στη Νεκρή Ζώνη δεν υπάρχει χώρος να κατουρήσεις. Τουλάχιστον όχι ως πολιτισμένο αστικό ον που, στη χειρότερη των περιπτώσεων, βολεύεται με μια λεκάνη, άντε και χωρίς σαπούνι.
Είναι ένα θέμα πιο σοβαρό απ’ όσο αρχικά θα νόμιζε κανείς – εδώ καταπατείται ακόμα ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Ακόμα και στο κατεχόμενο χωριό μου μπόρεσα να κατουρήσω στη λυόμενη τουαλέτα έξω από το τζαμί που κάποτε ήταν εκκλησία.
Στη Νεκρή Ζώνη δηλαδή, και συγκεκριμένα στο χώρο μεταξύ των οδοφραγμάτων της Λήδρας και της άλλης Λήδρας, δεν έχουμε απλώς κατοχή, δικτατορία κλπ, αλλά την ακύρωση της ανθρώπινης υπόστασης και των βιολογικών αναγκών. Όχι κύριε, αρνούμαι να περάσω από τη μία ή την άλλη πλευρά για να κατουρήσω. Θα υπομένω υπομονετικά, με το φραπέ στο χέρι.
Καθόμαστε στις μπλε, αναπαυτικές καρέκλες της αίθουσας αναμονής του αεροδρομίου Λευκωσίας που, αν δεν έχετε θέμα με το να περνάτε απέναντι, θα τις βρείτε μπροστά από τα κτήρια που φτιασιδώνονται για ανάπτυξη μεταξύ των οδοφραγμάτων, ευτυχώς χωρίς να περιμένουν τις αποφάσεις των ψευδοηγετών. Οι καρέκλες είναι εκεί για να τραβήξουν την προσοχή του random Γερμανού τουρίστα και της Ε/κ ή Τ/κ κυράτσας που επιστρέφει αφού μόλις ψώνισε μαϊμούδες ή μάρκες [αντίστοιχα], όσων δηλαδή περνούν από το οδόφραγμα μεσημέρι Κυριακής που κάνω παρέα σε έναν φίλο που τελεί χρέη ξεναγού, στην έκθεση Uncovered που συνεχίζεται σε ένα κτήριο που κάποτε ήταν [είναι;] φυλάκιο.
Όπως ο χώρος έξω από την έκθεση είναι μια εικονική αίθουσα αναμονής, έτσι και ο χώρος της έκθεσης είναι ένας συμβολικός χώρος αναμονής όπου αποτυπώνεται το παγωμένο τοπίο του αεροδρομίου μέσα από αντικείμενα, ιστορίες, βίντεο και άλλα εκθέματα [κάποια από τα οποία δεν… άρεσαν στα Ηνωμένα Έθνη και όπως φαίνεται ζήτησαν την αφαίρεσή τους].
Όταν, όμως, καθόμαστε έξω από την έκθεση, με το φραπέ στο χέρι, συζητώντας τη γελοιότητα της ψευδοπολιτικής του βορρά και του νότου, νιώθω πως γινόμαστε μέρος της έκθεσης. Τι είναι άλλωστε μια αίθουσα αναμονής χωρίς ανθρώπους να αναμένουν και να κάθονται λίγο αντί απλώς να περνούν διαμέσου της; Έστω κι αν δεν έχουν πουθενά να κατουρήσουν.

Υ.Γ.
Προλαβαίνετε να περάσετε από την έκθεση και να αναμείνετε και εσείς λίγο στην αίθουσα αναμονής, καθώς τελειώνει την επόμενη Κυριακή. Κλικάρετε www.nicairport.com για μια βόλτα σε ένα παράλ

You May Also Like

Μηχανισμός επιβίωσης

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ο χρόνος σταματά ή τουλάχιστον επιβραδύνεται άμαν συμβαίνουν νέα πράγματα, ...

Τα πεζουνούθκια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης “Μάνα μου τα πεζουνούθκια!” Δύο γυναίκες συζητούσαν στην είσοδο ενός ...

Να το διαβάζουμε ξανά και ξανά

“Μας έβαλαν να καθίσουμε κάτω, μας είπαν να μην φοβόμαστε, “κάντε ένα τσιγάρο, αν ...

Χαμάμ-μποτζεΐ

 Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Οι κατσαρίδες στα τουρκικά λέγονται χαμάμ-μποτζεΐ, σκαθάρι του χαμάμ, εξήγησε ...

Ε ναι, μας κόφτει

Την Τετάρτη έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, την ώρα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ...

Στρογγυλός κόσμος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν με ενδιαφέρει και τόσο το Μουντιάλ, όπως δεν είχα ...

X