Η χαρά στα χρόνια της κρίσης

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Αθήνας πρωί, όμως μέχρι νωρίς το απόγευμα ταξιδεύαμε για Πάτρα, πρώτα με τον υπό κατασκευή προαστιακό σιδηρόδρομο μέχρι τα μέσα της διαδρομής και μετά με αυτοκίνητο. Κοιμήθηκα σε όλη σχεδόν τη διαδρομή και όταν με το καλό φτάσαμε μάς απορρόφησε πλήρως η φασαριόζικη επανασύνδεση του σογιού.

Γι’ αυτό και την πρώτη μέρα μου εδώ δεν παρατήρησα στα κτήρια, τους ανθρώπους, τι συμβαίνει, αν άλλαξε ο αέρας που συνήθισα σχεδόν κάθε καλοκαίρι μου ως παιδί και έφηβος.

Η κρίση δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται στις μακροσκελείς αναλύσεις για την οικονομία και στα μέτρα της τρόικας, τα οποία η εκάστοτε εκλεγμένη ή μη κυβέρνηση σεκοντάρει ως “αναγκαία” και “τελευταία”. Δεν είναι ούτε οι διαδηλώσεις και οι ταραχές.

Η κρίση είναι το μούδιασμα και η αβεβαιότητα που μπορώ να δω πως νιώθουν άνθρωποι που ξέρω απ’ έξω κι ανακατωτά. Ένα μούδιασμα που ξέρω γιατί είναι η πιο έντονη εκδοχή της αίσθησης πως το μέλλον μας είναι υποθηκευμένο που μας ξύπνησε για λίγο το Μαρί.

Και συνοψίζεται στις δυσκολίες που προκαλεί στα οικονομικά μιας οικογένειας, στην επιβίωση μιας επιχείρησης, το χαράτσι στην κατοικία. Και στο ψυχολογικό βάρος της κατανόησης πως όσο και αν ο κάθε Πάγκαλος έφαγε με την κουτάλα, οι υπόλοιποι βρίσκονταν μπροστά και ανέχονταν για να φάνε με την οδοντογλυφίδα.

Όμως η βάφτιση για την οποία ήρθαμε θα γίνει και θα είναι και γιορτή, όσο το επιτρέπουν τα οικονομικά [το τραπέζι δεν θα είναι τεράστιο, γιατί γονείς και αδέλφια αρκούν].
Ο λόγος για τον οποίο ο σιδηρόδρομος υπολειτουργούσε και αφέθηκε να μαραθεί παλιά, παρά το γεγονός πως συμφέρει περισσότερο τον πολίτη, ήταν τα συμφέροντα παλαιού πρωθυπουργού στην εταιρεία υπεραστικών, αργών και ταλαίπωρων λεωφορείων.

Και αν τελειώσει όπως σχεδιάζεται και φτάσει στην Πάτρα, τότε ο προαστιακός θα είναι η δεύτερη πραγματική νίκη κατά της κατεστημένης κρίσης. Γιατί την πρώτη τη ζω εδώ, σ’ αυτό το σπίτι, αυτήν τη στιγμή.

You May Also Like

Της αυτονόμησης

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Το δημοψήφισμα στη Σκωτία δεν μας αφορά μόνο όσον αφορά ...

“Δεν Ξεχνώ, Διεκδικώ”

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Άτε τζαι τον Σεπτέμβρη ή τον Οκτώβρη ξεκινούν οι συνομιλίες. ...

Ώρα να σοβαρευτούμε

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Επιστρέφαμε με τρία αυτοκίνητα μια Κυριακή απόγευμα από την παραλία, ...

Τα πεζουνούθκια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης “Μάνα μου τα πεζουνούθκια!” Δύο γυναίκες συζητούσαν στην είσοδο ενός ...

Βρέχει στη φτωχογειτονιά

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Οι θαμώνες του μικρού χώρου σε ένα από τα δρομάκια ...

Άγνωστη χώρα

Οι εργασίες στο φαραωνικών διαστάσεων κτήριο της νέας βιβλιοθήκης έχουν δώσει στην περιοχή του ...

X