Διαγωνισμός τραγουδιού ιμίς!

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου

Μόλις παρακολούθησα τον 20ό διαγωνισμό κυπριακού τραγουδιού…
Τρομακτική αρρωστίλα. Η ίδια μυθολογία εδώ και 38 χρόνια λες και ήταν χτες. Δύσκολο να σου εξηγήσω τι ακριβώς άκουσα και τι περίπου θα ήθελαν να πουν όλοι αυτοί. Ποιος τα διαλέγει, ποιος τα συνθέτει αυτά τα πράγματα, γιατί τραγούδια ακριβώς δεν μπορεί να τα πει κανείς… “θεσμός”, κρατικό κανάλι, και προφανώς κάποιο μήνυμα, για να μην κρυβόμαστε και να μην γελιόμαστε.
Θα μου πεις αν ήταν να θυμώσω, γιατί κάθισα να το δω; Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να θυμώσω, ούτε καν να σκεφτώ, ήθελα απλώς να χαζέψω και να σκοτώσω την ώρα μου, αλλά…
Κλεμμένα εισαγωγικά κείμενα, μια κλάψα τα τραγούδια, όλοι κακοί κι εμείς καημένοι… πλην ενός που είχε τάχαμ θέση “κάνε να ζήσουν ξανά χριστιανοί και οθωμανοί [!] αδελφωμένοι”. Ένα σκουπιδαριό κακόγουστο, αλλά το θέμα είναι εάν πραγματικά αυτοί είναι οι προβληματισμοί και η θέση όσων ασχολούνται με το κυπριακό τραγούδι ή εάν για κάποιο αδιάγνωστο λόγο αυτό θεωρείται πολιτικώς ορθό και δυνητικά αποδοτικό [για το βραβείο] υπό τις παρούσες συνθήκες.
Με άλλα λόγια, θα συνεχίσουμε να ζούμε με τα ίδια παραμύθια και τα επόμενα σαράντα χρόνια. Τουλάχιστον αυτό δεν θα ζήσω να το δω. Απ’ όπου και να το δεις, το Κυπριακό είναι ένα φίδι που τρώει την ουρά του για να μεγαλώσει, κι εμείς το παρακολουθούμε να κανιβαλίζει αυτοκαταστροφικά και να αυτοϊκανοποιείται με την απλότητα και την αποτελεσματικότητα της αμοιβάδας, γιατί κακά τα ψέματα, το πράγμα αυτό πολλαπλασιάζεται με τη δύναμη ενός καταστροφικού ιού.

Σόρι κιόλας, αλλά κάπου έπρεπε να τα πω.

Υ.Γ. Στ’ αλήθεια, αναπόλησα εκείνο το χαριτωμένο τραγουδάκι με την κουτσομπόλα του χωριού στη βρύση…

You May Also Like

Gadjo Dilo [2]

Δύο ώρες με τους Gadjo Dilo, αυτούς τους “τρελο-μπαλαμούς” της ελληνικής μουσικής σκηνής. Μια ...

Εργαστήρι Επινοημένου/Σωματικού Θεάτρου: From Actor to Mime – A workshop with Guillaume Pige

Γράφει η Αγγέλω Παπαγγελοδήμου Από την αρχαία Ρώμη, με τους λαϊκούς μίμους, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ...

2.415

Στη βεράντα του νέου κτηρίου του ΘΟΚ. Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016. Ώρα 8 και ...

Τρεις ψηλές γυναίκες

“Cause you’re always mine to keep when you’re gone” Να σιγοκαίνε μέσα μας οι ...

Ευγένιος Τριβιζάς

Ταλαιπωρία, είπαν πολλοί. Αλλά και χαρά που αντισταθμίζει και υπερ-σκελίζει το στήσιμο στην ουρά, ...

Ο Αγνοούμενος Ι

Έχω την εντύπωση πως η παράσταση που είδαμε την περασμένη Δευτέρα στο Σατιρικό Θέατρο ...

X