Η εκδίκηση της cultιάς

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Πραγματικά δεν ήθελα να ασχοληθώ αυτή την εβδομάδα με το “You are welcome friends to Cyprus”, γιατί το βίντεο και το τραγούδι έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα παροιμιώδη 15 λεπτά διασημότητας.
Όμως το τραγούδι, σε στίχους του [κάποτε ιστορικού] Λεωνίδα Μαλένη και μουσική και ερμηνεία [φωνητική και θεατρική] του Σταύρου Χατζησάββα, του οποίου το cult πλέον βίντεο κυκλοφόρησε στο YouTube κάπου στα μέσα της εβδομάδας, είχε μέχρι την Παρασκευή πάνω από 50.000 θεάσεις, 70 και κάτι θετικές ψήφους και πάνω από 1.700 αρνητικές [Αν σας ξέφυγε, εδώ: http://bit.ly/WelcomeFriends2Cyprus].

Η παρανόηση που προκάλεσαν σε πολλούς οι χορηγοί του βίντεο [από υπουργεία, Βουλή, δήμους μέχρι και το ΔΗΚΟ] ότι το τραγούδι προς τιμήν της κυπριακής Προεδρίας της ΕΕ είναι κατά κάποιον τρόπο επίσημο ήταν αυτή που ξύπνησε τον καλά κρυμμένο κυπριακό σαρκασμό. Είναι δυνατόν ένα τραγούδι που θυμίζει Eurovision των ’80s να έχει επιλεγεί ως επίσημο; Οι δημιουργοί και η ίδια η Προεδρία ξεκαθάρισαν πως το τραγούδι ήταν [ευτυχώς] ιδιωτική πρωτοβουλία, όμως το ερώτημα παραμένει πώς κάτι τόσο μέτριο χαίρει στήριξης, έστω και με μικρά ποσά, από κυβερνητικούς φορείς.

Ο Σταύρος Χατζησάββας έχει γίνει σύμβολο. Χωρίς φυσικά να το θέλει, ενέπνευσε ένα διαδικτυακό meme που κάποτε γίνεται αχρείαστα σκληρά, έως και υβριστικά, επικριτικό για τον ίδιο. Πλέον υπάρχει γκρουπ στο Facebook που “ζητά” την εξορία του τραγουδιστή, προτείνοντας τις Σεϋχέλλες ως πιθανό προορισμό, αλλά και προφίλ του “Παππού δύτη” και της “Λέιτι αφροντάιτι”, δύο από τις μορφές των στίχων. Είναι πλέον θέμα χρόνου να εμφανιστεί βίντεο-παραλλαγή της σκηνής από το “Downfall” όπου ο Χίτλερ θα μαθαίνει για το “You are welcome friends to Cyprus”.

Δεν είναι νέο φαινόμενο η στήριξη μέσω προβολής, κονδυλίων και αναθέσεων, μέτριων καλλιτεχνών, ζωγράφων ή λογοτεχνών που τυγχάνει να εργάζονται σε μια δημόσια υπηρεσία, να είναι συγγενείς κάποιου αξιωματούχου ή που απλά έχουν το ένστικτο της φορτικής αυτοπροώθησης. Όμως το ίντερνετ είναι άτιμο πράμα, και το κοινό που πληρώνει φόρους δεν είναι και τόσο διατεθειμένο να δίνει έστω και συμβολικά ποσά με αντάλλαγμα… 50 CD χωρίς ανάθεση, χωρίς κριτήρια και χωρίς λόγο. Το ίντερνετ και τα social media είναι άτιμο πράγμα, και η κοροϊδία και η κριτική εκεί είναι γρήγορη και ανελέητη – ο πρώτος πολιτικός που είχε την ατυχία να το διαπιστώσει ήταν ο Χριστόφιας, και ο πρώτος καλλιτέχνης που το διαπιστώνει είναι ο Χατζησάββας.

You May Also Like

Οι καινούργιοι

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Για κάποιον λόγο που δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από μόνος ...

Ε ναι, μας κόφτει

Την Τετάρτη έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, την ώρα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ...

Ιστορίες και μέρες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ο κόσμος δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό που βλέπουμε. ...

Mega ήθη-licious

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τα κυπριακά κανάλια, ενθαρρυμένα και από τον ενστικτώδη συντηρητισμό της ...

Άλουτοι στην Πράσινη Γραμμή

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Φέτος αρκετοί θα πάρετε και θα πάρουμε έστω και μία ...

Η εποχή της μιζέριας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν ξέρω τι μπορούμε να περιμένουμε πλέον. Πέντε φασίστες (ναι, ...

X