Καπριολέ τζαι κκεφίγια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Το καλοτζαίρι ο πατριωτισμός πολλαπλασιάζεται, αυξάνεται τζαι πληθύνεται. Άνθρωποι που τον υπόλοιπο χρόνο εν ασχολούνται με το θέμα, αναρτούν πατριωτικά τραούθκια στο ίντερνετ, συγκινούνται ‘που τα δελτία ειδήσεων τζαι ίσως να συμμετέχουν σε καμιά πορεία ή κάποια εκδήλωση της κοινότητας του χωρκού τους, αν έν’ πρόσφυγες.

Μια φορά τον χρόνο οι Ελληνοκύπριοι είμαστεν κάτι σαν Παλαιστίνιοι μαχητές της ελευθερίας. Διατρανώνουμε την αντίστασή μας, κορτώννουμεν το ανάστημά μας ενάντια στην κατοχή, φωνάζουμε για το διεθνές δίκαιο τζαι κρίνουμε επιτιμητικά όσους απέχουν τζαι όσους προτιμούν τες παραλίες.

Βεβαίως, εμείς δεν ρίχνουμε πέτρες. Ούτε, προς Θεού, περνάμε απέναντι να διαδηλώσουμε για την κατοχή. Τι, και να αναγνωρίσουμε το μόρφωμα; Άλλωστε, όταν θέλει κανείς να βγάλει ένα φίδι από την τρύπα, τι κάνει; Στέκεται όοοοσο πιο μακριά γίνεται, παίρνει ένα μακρύ ξύλο και το σκουντά από ασφαλή απόσταση καθώς φωνάζει για βοήθεια, μήπως και φιλοτιμηθεί κάποιος περαστικός να αναλάβει την παροιμιώδη απομάκρυνση του θερκού.

Τον υπόλοιπο χρόνο, οι Ελληνοκύπριοι είμαστεν Ισραηλινοί. Ζούμε μια νορμάλ ζωή στο σχετικά ελεύθερο τζαι δημοκρατικό κράτος μας, ενώ δίπλα, άθρωποι που θεωρητικά αποκαλούμε συμπολίτες, βρίσκουνται υπό κατοχή τζαι τα ανθρώπινα τζαι πολιτικά τους δικαιώματα υπάρχουν μόνο στα χαρτιά.

Κοιτάζουμε τους απέναντι που τη φούσκα στην οποία ζούμε τζαι αγνοούμε πόσο συνδέουνται οι θκυο μας καταστάσεις. Για αυτό ίσως έχουμε την εντύπωση πως αν μια φορά τον χρόνο φορήσουμε σαν φουλάρι την κκεφίγια [την παλαιστινιακή μαντίλα που ένα φεγγάρι υπήρξε τζαι της μόδας] εκαθαρίσαμεν.

Κάπως έτσι εκαταφέραμεν να είμαστε ένας μοναδικός συνδυασμός αγωνιστικής διάθεσης τζαι τακτικής. Είμαστε οι τύποι που είτε έχουν είτε ονειρεύκουνται το καπριολέ τζαι ταυτόχρονα… ζουν υπό κατοχή τζαι σαν πρόσφυγες, με την πέτρα στο σέρι τζαι την κκεφίγια στον λαιμό.

Μέσα μας συνυπάρχουν ο αγωνιστής τζαι ο βολεμένος, ο μέσος αστός του Τελ Αβίβ με τον εγκλωβισμένο στη Δυτική Όχθη. Αν μη τι άλλο, ελύσαμεν μέσα μας το Μεσανατολικό.

You May Also Like

Πάμε πόλεμο;

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Λείπεις για μια εβδομάδα, κι όμως τίποτα δεν αλλάζει. Οι ...

40 χρόνια φαγούρα

Το πιο πρόσφατο κλισέ που αρχίζει να αναπτύσσεται γύρω από το κυπριακό πρόβλημα έχει ...

Η νύχτα που έσβησε

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Όταν έσβησε η σημαία στον Πενταδάκτυλο, όσοι το πρόσεξαν ξαφνικά ...

Υγρασία

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ο ίδιος ο αέρας έχει γίνει χώμα πηχτό, γεμάτο περισσότερο ...

Με το βλέμμα να ψάχνει

“Τρέμω τα γεράματα Γρηγόρη. Τι να το κάνω το δικό μου το σπίτι; Έχω ...

Σκοτεινή Κύπρος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τελευταία εκμεταλλεύομαι το διαδικτυακό [ας το πούμε] αρχείο του ΡΙΚ ...

X