Here’s an idea

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Κοίτα, σε άλλες ιδέες καταλήγεις μετά που τυχαίες συναντήσεις που καταλήγουν σε καφέ, ζιβανία κλπ. Με τον Ν. και την Τ. εμείναμε στον καφέ – μετά έφκαλα το μηχάνημα τζαι άρκεφκα εντελώς αντικοινωνικώς να κάμνω type για να μεν μου φύει η συζήτηση που μόλις εκάμαμε [πασπαλισμένη με κάμποσες γνώμες δικές μου].
Συνοπτικά: Αφού στην Κύπρο λείφκεται ένας χώρος που πραγματικά να διά στις κοινότητες την ευκαιρία για επαφές, πέρα που τα ενδεχομένως καλοπροαίρετα πλαίσια κομματικών εκστρατειών τζαι στρατευμένων πρότζεκτ επαναπροσέγγισης, γιατί εν τον δημιουργούμε τζαμαί που σήμμερα υπάρχει κενό;

Ας ανοίξει, να ανακαινιστεί τζαι να ανοικοδομηθεί πλήρως το εσωτερικό της πράσινης γραμμής εντός της παλιάς Λευκωσίας. Με τα φυλάκια -που έτσι τζ’ αλλιώς έν’ άχρηστα- να φεύκουν στα πλαίσια μιας νέας απαγκίστρωσης [άμα εν χρειάζεται καν κατάσκοπο ο εχθρός για να σε κατασκοπεύσει, αλλά απλώς κάποιον να κάμει έναν περίπατο για σουβλάκια πίσω που τη σκοπιά σου εν είσαι ακριβώς Βόρεια τζαι Νότια Κορέα αλλά DMZ Disneyland]. Τζαι την αστυνόμευση να την αναλάβουν εξολοκλήρου τα Ηνωμένα Έθνη, να δουλέψουν τζαι τζείνοι επιτέλους λλίο για τον μισθό τους.

Γιατί να πρέπει να πάμε εμείς ποτζεί ή τζείνοι ποδά για να πιούμε έναν καφέ ή να λάβουμε μέρος σε κάτι διαφορετικό πέρα που την πολιτική; Πολλύς κόσμος ποδά άλλωστε φοάται ή δυσκολεύκεται ψυχικά να ρέξει ποτζεί, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Γιατί να κατακρίνουμε τον επιφυλακτικό τζαι να μεν του δώκουμε τον χώρο όπου θα μπορεί να εξερευνήσει κάτι άλλο χωρίς να χρειαστεί να διά την πολύτιμη ταυτότητά του;

Ναι, υπάρχουν ήδη τέθκοιοι χώροι κοντά στο Λήδρα Πάλλας, αλλά… έν’ στο περιθώριο. Εν ποτζεί, πεταξούμενοι, να δουλεύκουν σκληρά χωρίς να τους θωρεί κανένας γιατί έτσι βολεύκει τες ηγεσίες των θκυο πλευρών τζαι τη βολή των κυανοκράνων που πιτσαρίζουν στην πισίνα του ξενοδοχείου ενώ άλλοι συνάδελφοί τους σκοτώννουνται στα Κονγκά τζαι στες Σομαλίες. Τζείνο που χρειάζεται έν’ οι οικογένειες που κατεβαίνουν για παγωτό ή οι κοτζάκαρες που κατεβαίννουν για εκκλησιά, να βρίσκουνται ξαφνικά σε μιαν άλλη πραγματικότητα, όπου το πέρασμα να μεν το καθορίζουν με την βαριεστημένη παρουσία τους πέντε αστυνομικοί του τελωνείου που εν μπαίνουν καν στον κόπο να τσεκκάρουν τα στοιχεία σου άμα σε συγκόψουν για ε/κ.Τζαι τζειμέσα ας κάμεις τους δημόσιους πολιτιστικούς χώρους, ας δώκεις σε κανά-θκυο επιχειρηματίες την ευκαιρία να κόψουν καμιά έξτρα λίρα τζαι κάποια στιγμή ας ανοίξεις μικρές περιοχές για κατοικίες.

 Όπως έλεγα, κοίτα, σε άλλες ιδέες καταλήγεις μετά που τυχαίες συναντήσεις που καταλήγουν σε καφέ, ζιβανία κλπ. Οι ιδέες όμως θέλουν τζαι τον χώρον τους να φυτρώσουν.

You May Also Like

Το αόρατο τείχος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν έχω δει μέχρι σήμερα “Το τείχος μου” [1993] του ...

Τα πρόσωπα των προσφύγων

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τον Μάιο του 1941, η ευκατάστατη οικογένεια ενός Κύπριου γιατρού ...

Όταν λυθεί το Κυπριακό:

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Θα φκάλω που τη ναφθαλίνη το ποδήλατο που τωρά έχω ...

Μαύρα μπαλόνια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Πότε είδατε τις πλατείες της Λευκωσίας να γεμίζουν; Όχι με ...

“Θα σου βάψω και τη γενειάδα σου”

18.9.2011 Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Άκουγα και ξανάκουγα αυτές τις μέρες τη “Στολή του ...

Ιστορίες και μέρες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ο κόσμος δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό που βλέπουμε. ...

X