Μαύροι σιύλλοι

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Είδα τους για πρώτη τζαι μόνη φορά στην τάφρο μεταξύ των οδοφραγμάτων του Λήδρα Πάλας. Μια αγέλη σιύλλοι, οι πιο πολλοί μαύροι, απλώνναν μέσα στα χόρτα πριν το γήπεδο της τάφρου. Όπως τους επαρατήρουν, εσηκωστήκαν ούλλοι μαζί, εκοιτάξαν γυρών τους τζαι εχαθήκαν σε μια που τες άλλες πλευρές τζει τζαι δα της γραμμής.

Τζείν’ την συγκεκριμένη μέρα επρόσεξα τους λόγω μιας κουβέντας μέσω chat με μιαν καλή μου φίλη Αμερικάνα που γουστάρει να μελετά υπερφυσικές ιστορίες που τον Αμερικανικό Νότο, μυθολογίες παλιές τζαι νέες τζαι τα παγανιστικά ένστικτα που έχουμε ακόμα χωσμένα στους ορθολογισμούς τζαι τες ορθόδοξες θρησκείες μας [φταίει η καταγωγή τζαι οι κακές παρέες].

Εμιλούσαμε για την νεκρή ζώνη τζαι την κατάληψη τζαμαί όταν ακόμα το πείραμα ήταν στες αρκές του. Εκτός που την έγνοια της για την ασφάλεια όσων εσυμμετείχαν, είδε το θέμα τζαι λλίον μεταφυσικά. Οι ενδιάμεσοι χώροι, είπε μεταξύ σοβαρού τζαι αστείου -τζαι παραπάνω εν είδει νοητικής άσκησης- έννεν ουδέτεροι κενοί χώροι που εν ανήκουν σε κανέναν. Έχουν δικούς τους κανόνες, δικές τους συνισταμένες. Για τους αρχαίους προγόνους των ελληνόψυχων, οι ενδιάμεσοι, ρευστοί χώροι εν οι χώροι της Εκάτης, θεάς των μεταβάσεων, των συνόρων τζαι των πυλών [μεταξύ άλλων].

Στον συμβολισμό της ως φρουρός τζαι κλειδοκράτορας των ενδιάμεσων χώρων, των περασμάτων τζαι των διασταυρώσεων, η Εκάτη έφτασε να συσχετίζεται με τους σιύλλους που οι άθρωποι εχρησιμοποιούσαν που τότε σε τζείνον τον ρόλο. Στους ενδιάμεσους χώρους δεν μινίσκεις για πολλά, δεν ενεργείς σαν σε όποιο άλλο χώρο. Οι πραγματικότητες που έσιεις να αντιμετωπίσεις εν διαφορετικές.

Όταν της είπα για τους σιύλλους που κυκλοφορούν στην νεκρή ζώνη είπε μου, μεταξύ αστείου τζαι σοβαρού “είδες;”. Μαύροι όπως την νύχτα κυκλοφορούν μέσα στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ των καθημερινοτήτων μας, μεταξύ των θκυο άλλων πλευρών, μεταξύ ασφάλειας τζαι ανομίας, μεταξύ παρόντος τζαι μέλλοντος.

Εθθυμήθηκά τους πρόσφατα όταν εξαναείδα ένα βίντεο που μια νύχτα στην κατάληψη της νεκρής ζώνης, όταν μια αγέλη σιύλλων, μάλλον οι ίδιοι, αν τζαι δεν παίρνω όρκο, επεράσαν που το οδόφραγμα της Λήδρας.

Εν ξέρω που εν τωρά. Ίσως το ότι τους εθθυμήθηκα εν ευκαιρία να τους ψάξω. Όμως οι κάττοι εν ακόμα δαμαίο, μέσα στη νεκρή ζώνη τζαι σε κάθε πλευρά της, αγνοώντας την ύπαρξη ενδιάμεσων χώρων. Οι φύλακες των γραμμών χώννουνται μέσα στις ίδιες τις γραμμές, όμως οι παραβάτες τους εν πανταχού παρόντες. Για κάθε μαύρον σιύλλον, δεκάδες πολύχρωμοι κάττοι.

You May Also Like

Get over it

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Να πω ψέματα; Όσο να ‘ναι αρχικά εχτίτζιασα για την ...

Ο Θησέας πάνω από τη Λευκωσία

Πες-πες τα ΜΜΕ και οι ιστοσελίδες με τίτλους στα κανάλια και push notifications στα ...

Ιστορίες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Κάθε χρόνο οι πρόσφυγες από την Άσσια και τα παιδιά ...

Λαμπεντούζα, μια κριτική

Της Κατερίνας Πουλοπούλου* Λαμπεντούζα. Ένα παραδεισένιο νησί, εκεί που η Βόρειος Αφρική συναντά την ...

Οθέλλος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τους λαούς σε επίπεδο ταυτότητας δεν τους ενώνει μόνο η ...

Η κουφέττα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Η μέρα ήταν σκατά για διάφορους λόγους. Λίγο η διάθεση, ...

X