… και θεάματα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Αν υστερεί σε κάτι η κυπριακή πολιτική σκηνή, είναι στο θέαμα. Η σχέση των Κύπριων πολιτικών με τους επικοινωνιολόγους τους φαίνεται να περιορίζεται προς το παρόν, ως επί το πλείστο, σε πιο cool γυαλιά και μια καλύτερη κόμμωση.

Οι πολιτικοί μας φαίνονται να μην περνάνε κάτω από την επιφάνεια, είτε αυτή είναι το παρουσιαστικό ή ο ρόλος, μέσω δηλώσεων και σκιαγραφημένων θέσεων, του “ριζοσπάστη”, του “ευρωπαϊστή” ή του “υπεύθυνου”. Δεν προσπαθούν να διαχειριστούν την προεκλογική εκστρατεία τους ως θέαμα, ως δραματικό αγώνα με αρχή, μέση και ποθητό τέλος την εκλογή.

Γι’ αυτό και τα ντιμπέιτ των Αμερικανών υποψήφιων Προέδρων δημιουργούν ίντριγκα και ενδιαφέρον σε ένα κοινό πέραν από τους αναγνώστες εφημερίδων και τους εθισμένους στην πολιτική ανάλυση και τις εκπομπές. Οι Αμερικάνοι άλλωστε παρακολουθούν τα ντιμπέιτ στο μπαρ, με μπίρα και κούννες λες και βλέπουν ματς.
Οι αναλύσεις δίνουν και παίρνουν για την κάθε κίνηση, την κάθε δήλωση των υποψηφίων οι οποίοι “παίζουν” με την εικόνα τους σαν μάνατζερ και σαν ηθοποιοί. Δημιουργείται μια αφήγηση την οποία μπορούν να υιοθετήσουν -ως μέρος της ιδεολογίας και της καθημερινότητάς τους- οι υποστηρικτές του μεν και του δε.

“Τι σχέση έχει όλο αυτό με τον πολιτισμό;” θα πείτε. Ο πολιτικός πολιτισμός μιας χώρας δεν υπάρχει ανεξάρτητα από τον παγκόσμιο πολιτικό πολιτισμό, ο οποίος, σόρι, τουλάχιστον στο μέινστριμ είναι εν πολλοίς αμερικάνικος.
Η αμερικανική τάση υπάρχει, λίγο, κάπως και στην Κύπρο, όμως δεν έχει αναπτυχθεί και τόσο. Το ευρύ κοινό δεν θα ενθουσιαστεί και πολύ από μια τηλεμαχία των υποψηφίων ενώπιον της Κενεβέζου ή του Καρεκλά ή σε μια εφημερίδα. Στο ευρύ κοινό θα φτάσει μια τυχαία φράση, μια τυχαία γκάφα.

Το όποιο θέαμα βλέπουμε στην προεκλογική, αντανακλά έτσι την κυπριακή πολιτιστική παραγωγή – αντιγραφές, μισές προσπάθειες, φωτεινές στιγμές. Δεν είναι Χόλιγουντ για να μας ξεγελά [εντελώς] για το ποιόν του κάθε υποψηφίου. Όμως δεν έλκει τον μέσο θεατή, κι έτσι, όπως και ο πολιτισμός, η προεκλογική στην Κύπρο μπαίνει στο περιθώριο.

You May Also Like

Όχι άλλους ήρωες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τι έγινε από πέρσι; Τι άλλαξε από πέρσι; Οι κομματάρχες ...

Δεν ξεχνώ – για αυτό πίνω

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Στις τουαλέτες μπαρ της παλιάς Λευκωσίας κάποιος ή κάποια έγραψε ...

Γλώσσες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Στην Κωνσταντινούπολη άνοιξε πρόσφατα ένας εκδοτικός οίκος με το όνομα ...

Εις μνήμην

Γράφει η Ηλιάνα Ανδρεαδάκη Τον Ιούνιο 2013, καθώς οι διαδηλώσεις στην πλατεία Ταξίμ της ...

Μάθημα δημοκρατίας

«Ξέρεις πόσα χρόνια ασχολούμαι μαζί τους; Μεν νομίζεις ότι ξέρουν τους κανονισμούς ή ότι ...

Τώρα και στη Λάρνακα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Θυμάμαι τη Λάρνακα από μικρός ως μια πόλη υποτιμημένη από ...

X