Τι φόρεσε η Άνγκελα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Ήταν το σακάκι που φορούσε η Άνγκελα Μέρκελ στην επίσκεψή της στην Αθήνα το ίδιο που φορούσε όταν παρακολουθούσε τον ποδοσφαιρικό αγώνα Ελλάδας – Γερμανίας; Έδωσε ένα μήνυμα, υποσυνείδητο ή καλά υπολογισμένο, για τις προθέσεις της; Στάθηκε ή δεν στάθηκε στην περιβόητη στάση, με τα χέρια μπροστά να σχηματίζουν ρόμβο, την οποία κανείς δεν έχει μπορέσει μέχρι στιγμής να αποκρυπτογραφήσει;

Ποιος νοιάζεται; Τα ελληνικά ΜΜΕ σίγουρα νοιάζονται, με πρώτη και κύρια την ίδια την κρατική τηλεόραση να αναλύει τη σημειολογία της επίσκεψης από το στούντιο [το αεροπλάνο έχει ένα γερμανικό σημαιάκι και ένα ελληνικό!], στo πλαίσια της προσπάθειας να πειστούν οι πάντες πως η συνάντηση είναι η αρχή του τέλους της κρίσης. Εκεί μάθαμε για την ενδυματολογική σύμπτωση [“σύμπτωση”;] και τα όσα μπορεί να κρύβει.
Ο Κάρολος Ντίκενς ξεκινά την “Ιστορία δύο πόλεων” περιγράφοντας μια “εποχή κρίσης”, η οποία δεν διέφερε τόσο από τη σημερινή εποχή. Μια εποχή που, αναλόγως ποιον ρωτούσες, ήταν ταυτόχρονα η χειρότερη και η καλύτερη στην ιστορία. Τόσο παρόμοια, δηλαδή, με όλες τις υπόλοιπες χρονικές συγκυρίες, που οι τότε ειδήμονες επέμεναν να της αποδίδουν χαρακτηριστικά “μόνο στον υπερθετικό βαθμό”, σε σχέση με τις υπόλοιπες.
Στη σύντομη εισαγωγή του βιβλίου, ο Ντίκενς αναφέρεται στα λογής λογής μέντιουμ και καφετζούδες που πάντα ευδοκιμούν, γιατί κάθε εποχή είναι εποχή κρίσης και είναι πάντα ενδιαφέρουσα [με την έννοια της -κινεζικής κατά τον ανεπιβεβαίωτο αστικό μύθο- παροιμίας: “Είθε να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς”].
Το ίδιο ποσοστό ανθρώπων που έψαχνε σε άλλες εποχές στον κάθε Παΐσιο και στον κάθε Νοστράδαμο σημάδια και στοιχεία, τα ψάχνει εκεί και σήμερα. Όμως, αν και η επίσημη εκδοχή της πρόβλεψης του μέλλοντος, από δημοσιογράφους, πολιτικούς και αναλυτές, μοιάζει πιο επιστημονική και πιο σοβαρή, ο μηχανισμός είναι ο ίδιος.
Η προσπάθεια του ανθρώπου να καταλάβει προκαταβολικά τι θα συμβεί και να αποκωδικοποιήσει τι συμβαίνει εκφράζεται με τους ίδιους μηχανισμούς. Από τους παλιούς θεούς και τη μοίρα, κοιτάμε τις ακατανόητες για τους περισσότερους διεργασίες της “αγοράς”, τις υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης, τις δηλώσεις παραγόντων. Προσθέσαμε στην ανησυχία για τα καπρίτσια των θεών και της φύσης, που δεν καταλαβαίναμε, την ανησυχία για τα καπρίτσια ενός οικονομικού συστήματος που επίσης δεν καταλαβαίνουμε.
Και αντί για οιωνούς, έχουμε το σακάκι της Μέρκελ.

You May Also Like

Μαζί τούς φάγαμε

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ένας τρόπος υπάρχει να προσπεράσουμε τις μικροπολιτικές διαιρέσεις που ανησυχούμε ...

Το ενοχικό μας μεγαλόπιασμα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης  Το βεβαιώσαμε άμα ξεκίνησε το χοντρό δούλεμα διαδικτυακά για τη ...

Αυτό φοβούνται;

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Την περασμένη εβδομάδα σκεφτόμασταν τι θα μπορούσε να γίνει την ...

Η αρχαιολογία των συνθημάτων

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Στην πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα υπάρχει ένα άδειο κιόσκι. Με ...

Here’s an idea

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Κοίτα, σε άλλες ιδέες καταλήγεις μετά που τυχαίες συναντήσεις που ...

«Πρώτη φορά έρχεστε;»

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Είναι τόσο εύκολο για το ΡΙΚ να είναι αυτό που ...

X