Εκρήξεις

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Όταν η Λιβύη βγήκε από τη σαραντάχρονη περίοδο της δικτατορίας του Μουαμάρ Γκαντάφι, όλα άλλαξαν -και μεταξύ όσων άλλαξαν ήταν και η τέχνη της χώρας. Ή αν δεν άλλαξε, τουλάχιστον ανοίχτηκε ξανά στον έξω κόσμο, με τους Λίβυους να εκφράζουν την επανάστασή τους όχι μόνο με τα όπλα, αλλά και με την τέχνη, με γκράφιτι και μουσική.

Όσο συνεχιζόταν η επανάσταση που εξελίχθηκε σε εμφύλιο και τελείωσε με την αμφιλεγόμενη παρέμβαση των χωρών του ΝΑΤΟ και την εξίσου αμφιλεγόμενη εκτέλεση του Μουαμάρ Γκαντάφι από μια ομάδα ανταρτών που έδειχναν απλά αποφασισμένοι να πάρουν εκδίκηση, παρά να αποδώσουν δικαιοσύνη, τα διεθνή ΜΜΕ δεν παρέλειψαν να προσεγγίσουν το θέμα και από αυτή τη διάσταση, ανοίγοντας έτσι την όρεξη της “Δύσης”. Την τελευταία εβδομάδα του Νοέμβρη στο Λονδίνο, οκτώ Λίβυοι καλλιτέχνες, εικαστικοί, φωτογράφοι και video artists, παρουσίασαν για πρώτη φορά τη δουλειά τους στο εξωτερικό [το εξαιρετικά ενδιαφέρον ρεπορτάζ του ραδιόφωνου του BBC, εδώ: http://bit.ly/Λιβύη].

Η έκρηξη του πολέμου στη Λιβύη έγινε και έκρηξη μιας έκφρασης που απλώς γύρευε την αφορμή. Στην Αίγυπτο, τα γκράφιτι στους τοίχους του Καΐρου έγιναν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της υπό εξέλιξη αιγυπτιακής επανάστασης. Ένας από τους γνωστότερους street artists της χώρας, ο Αμμάρ Αμπό Μπακρ [για, μεταξύ άλλων, φωτογραφίες έργων του Μπακρ, εδώ: http://bit.ly/ammarabobakr], βρέθηκε χθες στην Κύπρο στο Ίδρυμα ARTος. Ο Μπακρ αλλάζει την εικονογραφία των “μαρτύρων” της αραβικής κουλτούρας, ζωγραφίζοντας τους μάρτυρες της επανάστασης με ζωντανά παστέλ χρώματα στον δρόμο προς την πλατεία Ταχρίρ και “καταστρέφει” τα οδοφράγματα ζωγραφίζοντας σε αυτά τον κόσμο πίσω τους.

Η κατάσταση σαφώς δεν συγκρίνεται με την Κύπρο, όπου η αναταραχή που αντιμετωπίζουμε σήμερα και η μετάβαση σε κάτι νέο και άγνωστο βρίσκεται ακόμα στα ανεπαίσθητα στάδιά της. Όπως, όμως, η έκφρασή μας άλλαξε το ’74, όταν όλες οι εκφάνσεις της τέχνης στρατεύτηκαν στην απόδοση του πόνου της εισβολής [ή, στον βορρά, του θριάμβου της λύτρωσης], έτσι θα αλλάξει και στα επόμενα δέκα χρόνια, καθώς τα πάντα αλλάζουν.
Οι “εκρήξεις” ξεκίνησαν και καλό είναι να μάθουμε από τις γειτονικές μας χώρες πώς, αυτή τη φορά, να τις εκφράσουμε πιο δημιουργικά.

You May Also Like

Το μέλλον είναι δύο δρόμους παρακάτω

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Μπορεί και να μην υπάρχει καλύτερη ένδειξη πως σύντομα θα ...

Πραξικόπημα DIY

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Καθόμαστε που λέτε με τις μπίρες σε ένα μπαρ που ...

Δικαίωμα στο όνειρο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και να τα πάει χάλια. Είναι όμως, ...

Σκοτεινή Κύπρος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τελευταία εκμεταλλεύομαι το διαδικτυακό [ας το πούμε] αρχείο του ΡΙΚ ...

Τα “θα” που θα μας συμφέρουν

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τα καλοκαιρινά βράδια στη Λευκωσία, σε ένα τραπεζάκι απέναντι από ...

Γκρίζες καταστάσεις

“Ήταν καλό, αλλά δεν έλεγε κάτι νέο, έμενε στα πολιτικά μηνύματα, δεν έλεγε κάτι ...

X