Χιονοστιβάδα

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου

Εθκιάλεξα ψωμί τζ’αι επερίμενα στη σειρά για να πλερώσω. Η ταμίας, Κυπραία, μεσήλικας, με ταλαιπωρημένο βλέμμα τζ’αι χοντροκομμένα χαρακτηριστικά. Που το ντύσιμο τζ’αι το ηλιοκαμένο πρόσωπο, ο μπροστά μου πελάτης εκαταλαβαίνετουν ότι έρκεται ‘που χειρονακτική εργασία.
“Με το ζόρι να μου πουλήσει άρωμα”, είπεν αγανακτισμένα η ταμίας στην υπάλληλο που έκοφκεν τα ψωμιά. “Καλά, κυρία Γιαννούλλα μου, γιατί εν το έπιασες; Μπορεί να ήταν τζ’αι ορίτζ’ιναλ, τούτες κλέφκουν τα τζ’αι πουλούν τα για μπακκίρες. Έπιασε μια φίλη μου, να δούμε πόθθεν τα συνάουν.”
“Σιγά να μεν ήταν ορίτζ’ιναλ”, απάντησε με σιουρκάν η Γιαννούλλα. “Έν’ κινέζικα, κόρη μου, απομιμήσεις. Πιάννουν τα με την ντουζίνα ‘που ποτζ’εί στα τούρτζ’ικα τζ’αι γυρεύκουν θύματα ποδά να τους τα μπαξιώσουν. Εμυρίστικα το αφού, τζ’αι εμύριζεν όπως τη σπιρτοκολώνιαν”.
Ο άνθρωπος μπροστά μου ερώτησε: “Μα για ποιαν μιλάτε; Για την τσιγγάνα που έφευκεν τωρά;”. Μόλις έπιασε τη θετική απάντηση ‘που τες ταμίες, αποκρίθηκε με ύφος δεκαπέντε σοφών: “Ξεφορτώννουνται τους οι καλαμαράες, τζ’αι κουβαλιούνται ποδά. Αντίς να τους κουρέψει τούτους τους μάντηες η τρόικα, εκούρεψεν μας τα ριάλια μας.”
Τζ’αι τζ’αμαί εξεκίνησε να χτίζεται μια συζήτηση μεταξύ των τριών τους, με τούβλα την ξενοφοβία, την αμπελοφιλοσοφία τζ’αι τες κουβέντες του καφενέ. Τζ’αι τούτοι οι βρομισμένοι τι γυρεύκουν στην Κύπρο, τζ’αι έν’ τούτοι που κλέφτουν τες δουλειές μας, τζ’αι έν’ τούτοι που κάμνουν τες ληστείες. Για ούλλα τα κακά έφταιξεν η τσιγγάνα που εδοκίμασε να τους πουλήσει άρωμα.
Επλέρωσεν ο άνθρωπος τζαι έκαμεν να φύει. “Αλώπως πρέπει να έρτει τζ’αι δαμέσα καμιά Χρυσή Αυγή να καθαρίσει τον τόπο να πνάσουμεν”, εφώναξεν του η ταμίας. Τζ’είνος έγνεψεν καταφατικά, εχαμογέλασεν τζ’αι σ’αιρετώντας εκατέβηκεν τα σκαλιά της εισόδου.
Την ώρα που μου έκοφκεν το ψωμί μου, εσκέφτουμουν κατά πόσον έπρεπε να της πω κάτι. Να τη ρωτήσω αν εσοβαρομιλούσεν τζ’αι αν πραγματικά επίστευκεν ότι μια ρατσιστική, φασιστική τζ’αι απολυταρχική οργάνωση θα ήταν ωφέλιμη για τα θέματα της κοινωνίας.
Εν ενεκατώθηκα όμως. Εσιώπησα, επλέρωσα τζ’αι έφυα.
Οι σκέψεις μου όμως εν εσταματήσαν. Εκατάλαβα ότι το τι συμβαίνει στην κοινωνία μας δεν είναι πρωτοφανές. Αντίθετα, εσυνέβηκε πάρα πολλές φορές στο παρελθόν. Ομάδες ανθρώπων είτε στα πρόθυρα της απελπισίας, είτε που νιώθουν ότι αδικούνται, να στρέφουν τες ελπίδες τους σε απόλυτες τζ’αι ακραίες λύσεις, νιώθοντας ότι έν’ η τελευταία τους διέξοδος.
Σε έναν παράλογο κόσμο, όπου δεν υπάρχουν αξιόπιστοι θεσμοί τζ’αι που η κοινωνία κλείνει ασφυκτικά γύρω μας, το να διατηρήσεις την ηθική σου τζ’αι τη λογική σου σκέψη έν’ άθλος. Εν τους δικαιολογώ που σκέφτουνται τζ’αι μιλούν έτσι, νιώθω όμως ότι εν έχω λόγια να δικαιολογήσω τον κόσμο που ζούμε.

You May Also Like

Το κέρνελ

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Ήταν δύσκολες οι τελευταίες μέρες. Ενεκατώθηκα σε ένα πρότζεκτ με ...

Το ατύχημα

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Με κατεύθυνση το κέντρο της Λευκωσίας, στα φώτα της διασταύρωσης ...

Μέρα 26η

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Επήρεν τους αρκετό τζαιρό να φκάλουν άκρα με το εσυνέβηκε. ...

Κάποτε

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Σε μια νοσταλγική αναλαμπή, εσκέφτουμουν τον κόσμο που εμεγάλωσα εγώ ...

Το bar – Μέρος 3ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Απεχθάνομαι τους οδοντίατρους. Δεν είναι ότι απλά δεν μου αρέσουν. ...

Παραμύθκια

“Παραμύθια!” εφώναξε, τζαι τα μάθκια του επεταχτήκαν έξω σαν τες σιοιρίλλες. “Παραμύθια, όχι παραμύθκια!” ...

X