Και το αρχείο… άδειο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Όταν καθαρίζω ή πρέπει να πλύνω πιάτα ή να διπλώσω ρούχα, ή κάτι άλλο βαρετό που χρειάζεται να γίνει στο σπίτι, ανοίγω το σάιτ του BBC, στήνω το λάπτοπ σε κάποιο βολικό μεν, ασταθές δε σημείο και βρίσκω παλιές ραδιοφωνικές εκπομπές, συνήθως radio drama. Όχι πάντα, κάποτε μπορεί να έχω ανοιχτή την τηλεόραση ή να βάζω μέσω ίντερνετ κάποιο ραδιόφωνο ή κάποιο τηλεοπτικό σταθμό που έχει live feed.

 Όμως ανέπτυξα μια ιδιαίτερη αδυναμία στο θέατρο του ραδιοφώνου και τελευταία και στην ραδιοφωνική ιστορία. Ψάχνω παλιές εκπομπές και προγράμματα, ανακαλύπτω πράγματα που δεν ήξερα, στα οποία είχα κενά. Και προσπαθώ τα μεσημέρια του Σαββάτου να ανοίγω Πρώτο του ΡΙΚ, στο οποίο παίζουν ακόμα οι «Αστυνομικές Περιπέτειες». Δεν ξέρω κάτι συγκεκριμένο για την ιστορία τους, για την ημερομηνία παραγωγής, για τους συντελεστές… απλά πως είναι προσαρμοσμένες για το ραδιόφωνο νουάρ ιστορίες σε συνέχειες, από Αρσέν Λουπέν μέχρι Γιάννη Μαρή.

 Το αρχείο του ΡΙΚ, το περιεχόμενο του οποίου δεν ξέρουμε πότε θα είναι έτοιμο, είτε ο λόγος είναι η ψηφιοποίηση είτε η φύλαξη, παραμένει απροσπέλαστο καθώς η ιστοσελίδα περιορίζεται στο να ανεβάζει τα πιο πρόσφατα προγράμματα [με το αρχείο τηλεοπτικών προγραμμάτων να μην είναι συμβατό με τις «έξυπνες συσκευές», παρά τα όσα αναφέρονται στο σάιτ]. Ναι, περνάμε εποχές περισυλλογής, αλλά όταν δεν τις περνούσαμε τι ακριβώς γινόταν πέρα από το να εμφανίζονται κάποια προγράμματα αραιά και πού στο πρόγραμμα της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου με τυχαία σειρά, λογική και προγραμματισμό;

 Την περασμένη εβδομάδα παραιτήθηκαν τα μέλη του δ.σ. του ΡΙΚ διαμαρτυρόμενα για τις περικοπές που ετοιμάζεται να επιβάλει ο [τέως] καναλάρχης και νυν υπουργός, καθώς θεωρούν πως με λιγότερα δεν μπορούν να λειτουργήσουν – και αν μπορούν, δεν έχει ακόμα κατατεθεί κάποιο σχέδιο για το πώς ακριβώς θα γίνει αυτό.

 Βουλευτές, υπουργοί, στελέχη του ΡΙΚ υποστηρίζουν ο καθένας πως θέλει «τη ραδιοτηλεόραση που χρειάζεται ο τόπος». Κανείς δεν περιγράφει συγκεκριμένα πώς μοιάζει αυτή η ραδιοτηλεόραση, με τι θα μοιάζει, τι θα μεταδίδει. Μόνο η εφημερίδα που [δεν είναι] του υπουργού επιχείρησε, υποτίθεται, να ξεκινήσει τη «δημόσια συζήτηση» μέσα από τις σελίδες της για τη δημόσια τηλεόραση. Δεν θυμάμαι να μάθαμε τίποτε.

 Το πολιτικό παιχνίδι συνεχίζεται και κανένας δεν επιχειρεί ή προτείνει κάτι συγκεκριμένο. Το φάντασμα της ΕΡΤ αιωρείται καθώς δεν έχουμε τη φαντασία για να μην αναπαράγουμε. Το αρχείο μένει άδειο.

 

You May Also Like

Ο πολιτισμός και η πέτρα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Όταν ακούσαμε πως σύντομα θα μαθαίναμε τα μέλη της δικοινοτικής ...

Μάθημα δημοκρατίας

«Ξέρεις πόσα χρόνια ασχολούμαι μαζί τους; Μεν νομίζεις ότι ξέρουν τους κανονισμούς ή ότι ...

Fraud police

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Σε ομιλία της, απευθυνόμενη στους αποφοίτους του New England Institute ...

Δικές τους… και δικές μας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Πρώτη φορά είδα κόσμο να ασχολείται τόσο πολύ με τις ...

Λεμεσός Βασιλεύουσα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δουλεύοντας στην εφημερίδα έχω συνηθίσει να βλέπω, κάθε μερικές μέρες, ...

«Πρώτη φορά έρχεστε;»

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Είναι τόσο εύκολο για το ΡΙΚ να είναι αυτό που ...

X