«Οι νέοι μας»

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Όταν ο Καρεκλάς αποφάσισε να συμπεριλάβει νέους πολίτες στο πάνελ της εκπομπής για τις πελατειακές σχέσεις και το πολιτικό σύστημα, φαντάζομαι ότι είχε καλές προθέσεις. Κάλεσε παράλληλα και μερικούς πολιτικούς και μερικούς πολίτες με τις ιδιότητες του νομικού, του δημοσιογράφου και του ακαδημαϊκού. Τους έβαλε απέναντι.
Και σε μια γωνιά στο στούντιο, χωμένους σαν τον έξτρα καναπέ που φέρνεις από την άλλη πλευρά του δωματίου για να χωρέσει τον έξτρα κόσμο, «τους νέους μας», φορτωμένους πάνω σε μια κερκίδα, να μοιράζονται ένα μικρόφωνο για να τους επιτραπεί μια ερώτηση.

Αρκετοί δεν είχαν κάτι νέο να πουν, κάποιοι είχαν, αλλά η γνώμη μου δεν έχει σημασία – άλλωστε είναι υποκειμενική. Το ενοχλητικό ήταν το στήσιμο της εκπομπής από τον πατριάρχη του κρατικού καναλιού. Σαν έτοιμος από καιρό με τα δικά του συμπεράσματα, σαν θαρραλέος προσπάθησε να βγάλει κάτι νέο από τη συζήτηση, όμως υπέσκαπτε τον εαυτό του, κυρίως χρησιμοποιώντας «τους νέους μας» [όπως συχνά τους αποκαλούσε με την κλισέ κτητική φόρμουλα – ποιους «μας» κύριε;] ως κοινό και ως άλλοθι. Επιχειρούσε να συνθέσει τις απόψεις, αλλά δεν ήξερε πως. Και να γιατί:

Γιατί έριξε μια ομάδα φοιτητών απέναντι σε μέλη της κοινωνίας έμπειρα στην πολιτική [οι πολίτες, άλλωστε, δεν επιλέγηκαν τυχαία από τον δρόμο]. Γιατί τους διαχώρισε εξαρχής από τα τεκταινόμενα βάζοντάς τους στην κατηγορία της νεολαίας την οποία φαντάζονται οι μεγαλύτεροι όταν ψάχνουν εκείνο το καινούργιο που έχασαν με την ηλικία, εξιδανικεύοντάς το. Γιατί δεν είναι «μας», ως αντικείμενα τα οποία μπορούμε να φέρουμε στην εκπομπή για να μας προσδώσουν με την παρουσία τους προοδευτικότητα. Γιατί δεν είναι κοινό για να τους βάζεις σε μια γωνιά, ούτε δικαστές που κατέχουν το αλάθητο ώστε να αποθέτεις το βάρος πάνω τους.

Κυρίως δεν είναι «μας», ή δεν είμαστε «μας», επειδή το ζητούμενο το οποίο έψαχνε ο Καρεκλάς, τις νέες ιδέες και την αμφισβήτηση, δεν τη βρίσκεις σε όλους όσοι βρίσκονται σε νεαρή ηλικία, ούτε θα έπρεπε να αποτελεί αποκλειστικό τους προνόμιο. Δεν αρκεί να προσωποποιείς τη νεότητα που χάνεις και να τη βάζεις στη γωνιά ως εξιδανικευμένο κατά παραγγελία μεσσία στον οποίο η γενιά σου ασκεί κυριότητα μέσω αυτού του «μας».

You May Also Like

Οι Τραμπ μας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Όταν μιλά ο Αρχιεπίσκοπος για ΛΟΑΤΙ θέματα ή το Κυπριακό ...

Independence day

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Για δεύτερη χρονιά έγινε παράσταση αρχαίου ελληνικού δράματος, αυτή τη ...

Μια παράθεση [και] για την Παλαιστίνη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης “Στο καθ’ αυτό Ισραήλ, οι Παλαιστίνιοι φτάνουν το ένα εκατομμύριο, ...

Θαλάσσια και άλλα σύνορα

“Ο κόσμος ανησυχεί; Ποιο είναι το κλίμα μεταξύ των ανθρώπων;”. Εδώ και δέκα περίπου ...

Δύο σκηνές, υπό βροχή

Δευτέρα: Μερικές εκατοντάδες μέτρα από την οδό Λήδρας και την Πύλη Πάφου, ενώ πίναμε ...

Nicosia streaming

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν αντιστάθηκα, μόλις έμαθα την είδηση μπήκα στη σελίδα του ...

X