Ξεκινώντας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Η πλατεία Ελευθερίας είναι το Κυπριακό. Ξεκινά, σταματά, ξανά και ξανά εδώ και χρόνια. Περνά από φάσεις ανάτασης και ελπίδας και πέφτει σε περιόδους απραξίας και στασιμότητας, αν και κάθε φορά γίνεται μια μικρή αλλαγή για την οποία κανείς δεν μπορεί να συμφωνήσει αν πρέπει να την ονομάσει πρόοδο ή πισωγύρισμα.

Τα σχέδια υπάρχουν, μια βασική ιδέα για το τι πρέπει να γίνει, υπάρχει. Έγιναν ήδη κάποιες εργασίες. Μπήκαν ήδη κάποια θεμέλια. Όμως τα όσα έρχονται στο φως κάθε φορά που κάποιος σκάβει έστω και λίγο, τα συμφέροντα των εμπλεκομένων, οι ατέλειωτες αντιπαραθέσεις για τα υλικά και τις λεπτομέρειες του σχεδίου, οι βυζαντινισμοί της διαδικασίας σταματούν ξανά και ξανά κάθε προσπάθεια.

Τα αποτελέσματα είναι εκεί: ένα σκονισμένο αποκαλυπτικό τοπίο σε εκκρεμότητα και χωρίς προοπτική και τους κατοίκους να μην περιμένουν καμιά ιδιαίτερη εξέλιξη, κολλημένοι και αυτοί στη μιζέρια.

Πλέον ακούγονται και φωνές και συλλέγονται και υπογραφές [bit.ly/plateia-el] που ζητούν την ακύρωση των σχεδίων που υπάρχουν σήμερα, υποδεικνύοντας πως ο σχεδιασμός της θα “αλλάξει την ιστορική φυσιογνωμία και λειτουργικότητα της πόλης” και πως ο κίνδυνος που υπάρχει είναι πλέον να χαθεί η χρηματοδότηση. Η ανησυχία είναι σεβαστή, όμως δεν έχει καταφέρει ακόμα να με πείσει.

Όπως και το Κυπριακό, προτιμούμε να πετάξουμε όση πρόοδο έχει γίνει μέχρι σήμερα και να αρχίσουμε από την αρχή, ξεκινώντας έτσι ίσως ακόμα έναν κύκλο ατέρμονης συζήτησης; Σαφώς και όσον αφορά την πλατεία τα θέματα είναι ανόμοια: η πλατεία δεν θα καταρρεύσει ούτε θα διχοτομηθεί αν αρχίσουμε από την αρχή – όμως θα είναι αυτή η τελευταία φορά που θα ξαναρχίσουμε, ή ακόμα μια;

Οι αντιρρήσεις είναι συγκεκριμένες και δίκαιες, και οι λύσεις υπάρχουν και μπορούν να συζητηθούν. Το σχέδιο χρειάζεται περισσότερο πράσινο και λιγότερο κουγκρί που να κάνει καμίνι την περιοχή. Η πλατεία θα πρέπει να γίνει πλατεία και όχι χώρος διέλευσης της κίνησης όπως σχεδιάζεται αυτή τη στιγμή – οι πεζόδρομοι της παλιάς πόλης αντέχουν και αναπτύσσονται χωρίς να χρειάζονται ακόμα μια είσοδο για τα αυτοκίνητα.

Ο Χρίστος Πασσάς, αρχιτέκτονας και συνεργάτης στο αρχιτεκτονικό γραφείο της Ζάχα Χαντίτ, είχε πει στο “Π”: “Πρέπει πρώτα να γίνουν τα βασικά και μετά μπορούμε να συνεχίσουμε με τις επεμβάσεις για να γίνουν τα πράγματα καλύτερα”. Και στο Κυπριακό και στην πλατεία πρέπει να θυμόμαστε ότι τίποτε δεν μένει στάσιμο, και τα πάντα μπορούμε να τα αλλάξουμε. Φτάνει να ξεκινήσουμε

You May Also Like

Αξίες και ιδανικά 19ου αιώνος

Μοιράζεται αξίες και ιδανικά με μια ομάδα τύπων με απλοϊκή σκέψη, που παραδέχονται ανοιχτά ...

Τα γενέθλια της ποιας;

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Αγγλόφωνη κυπριακή εφημερίδα αποφάσισε πρόσφατα να ταράξει τα νερά όπως ...

Νονά Ελίτα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τώρα τελευταία σε εκπομπές τύπου Ελίτας εμφανίζονται -εκτός από γκρούπις ...

Συνομιλίες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης, 10.7.2011 Συνομιλίες έχουμεν με μπίραν τζαι Pink Floyd στο ξεχασμένον ...

Μειοψηφικά όνειρα

Η σιωπηρή μειοψηφία που ψάχνει κάτι καλύτερο από το σημερινό πολιτικό μας σύστημα πείστηκε ...

Τα τελευταία παγκάκια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Την περασμένη εβδομάδα, ακόμα ένα παγκάκι στην πλατεία Φανερωμένης εξαφανίστηκε. ...

X