Ου… Πατσιά… Ρα!

Μια γλύπτρια ερωτεύεται το γλυπτό της [κρίμα] και οι σκέψεις, τα συναισθήματα, ο φόβος, το άγνωστο την καταλαμβάνουν. Τίποτα απ’ αυτά, όμως, δεν έχει σημασία παρά μόνο γιατί αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία δούλεψε για τη νέα του μουσική σύνθεση ο Άντης Σκορδής. Δεν χρειάστηκε να καταλάβω κάτι, θα ήταν άσκοπο. Απόλαυσα τη μουσική και την εμπειρία. Δεν μ’ άρεσαν οι χορευτικές κινήσεις πίσω από το μουσαμά όπου “κρύβονταν” [;] όλοι οι μουσικοί, μαζί και ο μαέστρος και οι δύο σοπράνο. Πίσω στην εντυπωσιακή μουσική. Ήταν άδικο που δεν χειροκροτήσαμε στο τέλος, σ’ αυτή τη νέα συνθήκη που επέβαλλε ο σκηνοθέτης. Ήταν η δεύτερη φορά σε μια βδομάδα που συναντούσα σε παράσταση αυτό το σκεπτικό, του να εγκαταλείπουν τη σκηνή οι καλλιτέχνες κι ο θεατής, απλά, να φεύγει. Αυτό το απλά δεν το χώνεψα. Η επαφή του θεατή με τους παραγωγούς τέχνης ολοκληρώνεται στο χειροκρότημα. Πίσω στη σπουδαία μουσική. Κάποια στιγμή σκέφτηκα πως θα υποχωρήσει ο μουσαμάς και θα δούμε πώς παίζουν ζωντανά, εκείνη την ώρα, όλοι εκείνοι οι μουσικοί, αυτή τη μουσική. Δεν υποχώρησε. Ευτυχώς ούτε το αίσθημα ικανοποίησης από την εμπειρία του Ου…Πατσιά…Ρα!

Μερόπη Μωυσέως

You May Also Like

Μύγα τσε τσε

Γράφει η Λίζα Tilford Η μια παρεξήγηση διαδέχεται την άλλη, οι ρόλοι αντιστρέφονται και ...

The audience

Οι προβολές των παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, μέσω του NTLive, είναι ένα ...

Eurotrip

Καλωσήλθατε στο βασίλειο του κλισέ, στην αποθέωση του feelgood b-movie, στο απόλυτο (εγκεφαλικό) κάψιμο. ...

Δύο αναγνώσεις, μια διαμαρτυρία

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως “Ένα ψάρι, για να φυλαχθεί, μένει στα βαθιά νερά. Μα ...

Μέλος Οικογένειας

Έχουν περάσει πολλές μέρες από τη λήξη του φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες Κύπρος 2015 και ...

Τζεμαλιγιέ

Είναι μια παράσταση πολύ προσγειωμένη, σχεδόν ταπεινή. Η ουσία της οποίας βρίσκεται στο κείμενο ...

X