Κάποτε

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου

Σε μια νοσταλγική αναλαμπή, εσκέφτουμουν τον κόσμο που εμεγάλωσα εγώ τζαι σε πόσο διαφορετικό κόσμο μεγαλώνει τωρά η κόρη μου. Βλέποντας πίσω στα παιδικά μου χρόνια, μπορώ να πω ότι είμαι τυχερός. Εν θα άλλαζα τίποτε.
Κάποιες εικόνες έννα μείνουν χαραγμένες για πάντα στον νου μου. Τον τζαιρό που ήμουν μιτσής.
– Τα παγωτά στο περίπτερο ήταν τρία. Τριγωνάκι, πλάκα τζαι αγρινό.
– Τα λεφτά ήταν σελίνια
– Τα σουβλάκια ήταν δεκαπέντε σελίνια τζαι ο γύρος ήταν βοδινός
– Τα αναψυχτικά ήταν σε γυάλλενο μπουκάλι τζαι τα τενεκκούθκια αννοίαν με δαχτυλίδι
– Τα απογεύματα του καλοτζαιρκού επέρναν παγωτάρης. Το παγωτό ήταν ένα σάιζ τζαι ήταν τέσσερα σελίνια. Οι γεύσεις ήταν κόκκινο, κίτρινο, καφέ τζαι άσπρο
– Τα γενέθλια εγίνουνταν σε σπίθκια τζαι εχορεύκαμε σλόου. Εντρεπούμαστε να ζητήσουμε της μιτσιάς να χορέψουμε. Επέζαμε μάππα στο χωράφι απέναντι. Τζαι ίσιεν δωράκια μολύφκια τζαι ξύστρες.
– Τα παπούτσια μας ήταν Alisida τζαι Spider. Που την Αφροδίτη.
– Τα λιξιά είχαν ζάχαρη. Πολλή ζάχαρη.
– Τα κομπιούτερ είχαν λλιόττερη υπολογιστική ισχύ που όση έχουν σήμερα τα πιο φτηνά κινητά. Το ίδιο τζαι οι κονσόλες της τηλεόρασης.
– Τα ποδήλατα ήταν BMX. Μπορεί να έκοφκεν τζαι κανένα chopper ή mountain bike.
– Τα τραγούδια μας ηχογραφούσαμε τα σε κασέττες των 45 τζαι των 60 λεπτών. Που το ράδιο. Μαζί με την φωνή του εκφωνητή. Τζαι πολλές φορές τις διαφημίσεις.
– Τα Μίκυ Μάους ήταν η ώρα 18:00 το δείλις. Τζαι έδειχνε Φρουτοπία η ΕΡΤ. Το δεύτερο κανάλι που τα συνολικά δύο που είσιεν η τηλεόραση.
– Τα έργα ήταν κασέττες του βίτεο. Δέκα σελίνια που το βίτεο κλαμπ.
– Τα χάμπουρκερ τζαι οι πίτσες εν είχαν ντιλίβερι τζαι έπρεπε να πάμε με τους φίλους μας να τα πιάμε που το κατάστημα.
– Τα καλάθκια του μπάσκετ, τα νετ του βόλεϊ τζαι τες πόρτες της μάππας εστήνναμεν τα που παλιοπράματα.
– Τα σιέρκα μας τζαι τα γόνατα μας ήταν γεμάτα πληγές που το παιγνίδι.
– Τα σχολεία επαίρναν μας εκδρομές στους ίδιους τόπους, όπως το Μακένζι, το Περιβόλι του Ουρανού τζαι τα Πλατάνια.
– Οι φωτογραφικές είχαν φιλμ τζαι εμπορούσες να φκάλεις εικοσιτέσσερις φωτογραφίες. Αν δεν τα εκατάφερνες να φκάλεις καμιά καλή, πρόβλημα σου.
Νομίζω εν σημαντικό να μπορείς να το πεις τούτο το πράμα στα τριανταπόσα σου χρόνια. Τζαι εν κάτι που έννα έθελα να μπορούν να το πουν τζαι τα κοπελλούθκια μου σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Ίσως μια μέρα τα κοπελλούθκια μας να γράφουν για το πόσο όμορφη ήταν η παιδική τους ηλικία. Όσον είσαι μιτσής τζαι αθώος τζαι εν ασχολείσαι με τον κωλοκόσμο που ζιούμε, ούλλα έν’ όμορφα. Έν’ άμα γεράσεις νάκκο που σου κάθουνται ούλλα ανάποδα.

You May Also Like

Αστέρω – Μέρος 13ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Η Αστέρω έκατσεν στο πάτωμαν σε μιαν γωνιάν του δωματίου ...

Φοιτητής

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Η αίθουσα που εκάμναμεν το μάθημα ήταν αποπνιχτικά ζεστή. Τούτον ...

Αστέρω – Μέρος 18ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Νύχταν με την νύχταν η Αστέρω εσκάλιζεν το σημειωματάριον της ...

Οι ξένοι του χωρκού

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Στην πανέμορφη πλατεία του Παλαιχωρκού οι γέρικοι πλάτανοι κάμνουν σκιά ...

Ο καυκάς

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Πριν λλίες μέρες ετσακκώθηκα με την κόρη μου. Όσο νόημα ...

Το τέρτιν της Νίκης (μέρος 8ο)

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Επεράσαν τρεις εφτομάδες που την ημέρα που ο Αντώνης έταξε ...

X