True West

Ούτε στο «άγριο» Σπιρτόκουτο δεν υπήρξαν τόσο αιφνίδιες επιθέσεις. Η νέα σκηνοθετική δουλειά της Αθηνάς Κάσιου δεν είναι μια βόλτα στο… Τίβολι [εκτός αν επιβιβαστεί κανείς στο τρενάκι του τρόμου]. Δύο αδέλφια, ο Όστιν και ο Λι, βρίσκονται στο σπίτι της μητέρας τους καθώς εκείνη απουσιάζει για διακοπές στην Αλάσκα. Ο Όστιν είναι κοντός, χοντρός και επιτυχημένος, συγκρατημένος, το καλό παιδί της οικογένειας. Ο Λι είναι ψηλός, λιγνός και ξοφλημένος, ένας άνθρωπος χωρίς όρια και βίαιος. Η συνάντησή τους στη ροζ κουζίνα της μητέρας τους μοιάζει με ένα φυτίλι που σιγοκαίει. Και η έκρηξη έρχεται στη δεύτερη πράξη. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες δουλειές της, τουλάχιστον εκείνες με τις οποίες καθιερώθηκε η Α. Κάσιου [Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας – Σαίξπηρ, Βυσσινόκηπος – Τσέχωφ], εδώ παίρνει ένα άγνωστο κείμενο το οποίο δεν τοποθετείται σε ένα -ακόμη- ειδυλλιακό περιβάλλον, αλλά στο σκηνικό μιας κουζίνας και δίνει πια τεράστια σημασία στις ερμηνείες. Αυτές είναι που κερδίζουν και την παράσταση. Ο Βαλεντίνος Κόκκινος και ο Ανδρέας Τσέλεπος ξεπερνούν τους εαυτούς -και τις όποιες μανιέρες- τους και δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες ως Όστιν και Λι αντίστοιχα. Ο Σπύρος Σταυρινίδης εμφανίζεται σε έναν ρόλο όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί, σε ένα μικρό θέατρο που του ταιριάζει πολύ. Και η εμπειρία της Λένιας Σορόκου είναι αρκετή για να προσαρμοστεί στον δικό της, μικρό ρόλο, ο οποίος, όμως, σημειολογικά ανταποκρίνεται στο μεγάλο βάρος που σηκώνουν τα δύο παιδιά της. Τη σκηνογραφία ανέλαβε η Λύδια Μανδρίδου, η οποία στηρίχτηκε σε μια άκρως πετυχημένη παστέλ παλέτα χρωμάτων για να αποδώσει τον χαρακτήρα της εμμονικής μητέρας που αποτελεί μέρος «του κακού», όσο κι αν η εικόνα της δημιουργεί αυταπάτες. Η Καρολίνα Σπύρου σχεδίασε τον εξαιρετικό φωτισμό κι ας ήμασταν από τους άτυχους που κάθισαν στο τέρμα της κουζίνας, με το φως της… νύχτας να μας τυφλώνει. [Τιπ, καθίστε στα διαθέσιμα καθίσματα απέναντι από την κουζίνα].
Κόκκινος και Τσέλεπος θα πήγαιναν για Όσκαρ; Θα πήγαιναν. Προς το παρόν, πηγαίνετε, όσοι δεν το κάνατε ακόμη, να δείτε την παράσταση.

Μερόπη Μωυσέως

You May Also Like

Taste of Cherry/Η γεύση του κερασιού του Abbas Kiarostami

Με αφορμή τον θάνατο του σπουδαίου Ιρανού σκηνοθέτη Abbas Kiarostami πριν από λίγες μέρες, ...

Το μηδέν και το άπειρο

Το βιβλίο του Άρθουρ Κάισλερ το περίμενα για καιρό. Δεν το γνώριζα, ούτε το ...

Shirley Valentine

Γράφει η Λίζα Tilford Πρόκληση αποδείχθηκε η Shirley Valentine… αμφίδρομη, ας μου επιτραπεί ο ...

Μέλος Οικογένειας

Έχουν περάσει πολλές μέρες από τη λήξη του φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες Κύπρος 2015 και ...

Ο άχρωμος Τσουκούρου Ταζάκι και τα χρόνια του προσκυνήματός του

Αυτή ξεκίνησε να το διαβάσει, αλλά κάποιος τη διέκοψε. Girl interrupted. Αυτός το είχε ...

“Unmade beds”

Γράφει ο Μιχάλης Σταύρου Η δική μου λογική όταν βλέπω μια ταινία λέει πως ...

X