We will rock you

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Ροκ ήταν το κατασκευασμένο μάλλον σε Windows Media Player προεκλογικό βιντεάκι του Μαρίνου Σιζόπουλου [δεν έχει ένας εκ των υποστηρικτών ένα παιδί με έστω το ταπεινότερο Mac ή έναν φίλο γραφίστα; bit.ly/sizopoulos]. Ροκ ήταν και η απάντηση του Γιώργου Βαρνάβα, ο οποίος μετά βδελυγμίας απέρριψε το επιχείρημα που διατυπώνεται στο βίντεο πως το κόμμα δεν πάει καλά. Και οι δύο διεκδικούν το ιερό σκήνωμα.

Να μην μπαίνουμε όμως σε λεπτομέρειες, γιατί ξέρω πως χρειάζεται έναν ιδιαίτερου είδους πολιτικό μαζοχισμό και μια ανωμαλία [βαθμού να χρησιμοποιείς στο twitter hashtags όπως το #DHKOiPorni] για να βρίσκεις διασκεδαστικές τις εσωκομματικές αντιπαραθέσεις όπως, εν προκειμένω, την κόντρα για ό,τι απέμεινε από την ΕΔΕΚ.

Τη λέξη ροκ για τη συγκεκριμένη αντιπαράθεση τη χρησιμοποιώ και λίγο ειρωνικά με αφορμή τη χρήση του “We will rock you” των Queen στο βιντεάκι του Σιζόπουλου. Η σημειολογία της αντίστασης και της επανάστασης πέρασε με κάτι δεκαετίες καθυστέρηση από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου [άλλωστε το ροκ το ελληνικό είν’ το ζεϊμπέκικο] και τα ορατόρια του Θεοδωράκη στην εποχή των ύστερων 70s και της βρετανικής ροκ. Ίσως οι δημιουργοί του βίντεο φαντάστηκαν πως αυτό θα ελκύσει τους νέους τη σήμερον. Ίσως πάλι να ήξεραν το κοινό των όσων μένουν ακόμα στο συγκεκριμένο παράλληλο σύμπαν του σοσιαλισμού.

Το βίντεο είναι σύμπτωμα μια ευρύτερης κατάστασης, που δεν αφορά μόνο την ΕΔΕΚ. Αφορά την έλλειψη αντίληψης της πλειονότητας της [αναγνωρισμένης ή μη] “πολιτικής ελίτ” της χώρας για τη γλώσσα την οποία μιλά ο σύγχρονος κόσμος. Το λεξιλόγιο των εικόνων και εννοιών που έλκει σήμερα όποιον ενδιαφέρεται για την πολιτική -και όχι το κομματικοποιημένο και περιορισμένο σε εύρος εγχώριο κακέκτυπο- οι πλείστοι το έχουν μόνο ακουστά. Με άλλα λόγια, στην εποχή της διαδικτυακής μεταμοντέρνας διαφήμισης, η κυπριακή πολιτική διαφημίζει “διπλοδιϋλισμένον φυστικέλαιον ΒΙΟΛΑ” [“Πωλέιται σε Λιθογραφημένα δοχεία 5 κιλών (βάρος καθαρόν)” στις σελίδες καθημερινής εφημερίδας του 1965].

Με το μυαλό τους στα μέσα του προηγούμενου αιώνα, Τ/Κ και Ε/Κ πολιτικοί προσπαθούν να διαχειριστούν μια χώρα στην πιο απρόβλεπτη περιοχή του πλανήτη. Και μετά θεωρούν πως θα καθαρίσουν με ροκ και πουκάμισα χωρίς γραβάτες.

You May Also Like

Μια εκνευριστική ανακοίνωση

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης   Κάπου, κάποιος, κάποια στιγμή, συνδύασε τη σπανιότητα μιας πρωτότυπης ...

Ευρωπαίοι, εξ ανάγκης

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Και ξαφνικά, η Ευρώπη -προς το παρόν- έχει κοινό εχθρό, ...

Ξεκινώντας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Η πλατεία Ελευθερίας είναι το Κυπριακό. Ξεκινά, σταματά, ξανά και ...

Ρίζες και φρούτα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Οι Κύπριοι μαθητές, λέει, είναι κάπου στο τέλος της λίστας ...

Πάμε πόλεμο;

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Λείπεις για μια εβδομάδα, κι όμως τίποτα δεν αλλάζει. Οι ...

Πλανήτης Βρυξέλλες

Στους δρόμους γύρω από το Συμβούλιο, την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, άνθρωποι μιλούν ...

X