Βάκια Σταύρου

Τη μέρα που γεννήθηκε η Βάκια Σταύρου, ο μεγαλοδύναμος έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη του. Έπιασε ένα από τα σπάνια και ακριβά τάλαντά του και το έβαλε στην παλάμη της. Η Βάκια ξεκίνησε να τραγουδάει κι όλοι εμείς σωπάσαμε. Δικαίως, αφού το βράδυ της Πέμπτης βρεθήκαμε στην Αξιοθέα. Εκεί, στο όμορφό της σκηνικό, μια ψηλή φοινικιά, δυο άστρα ψηλά για συντροφιά, ξεχύθηκαν οι ρομαντικές μελωδίες, τα γλυκά chansons και ένα αεράκι κατευθείαν από τη Λισαβόνα. Ήταν όμορφη η νύχτα με τα παλιά και νέα τραγούδια, τις διασκευές και τη Βάκια, με το χέρι στην τσέπη, αμήχανη και με μια συστολή, να εκθέτει τα ύψη και πλάτη μιας φωνής που δεν φαίνεται να γνωρίζει γεωγραφία ή σύνορο. Να φεύγεις, λοιπόν, Βάκια για το Παρίσι, ώστε να ανθίζει και να μεγαλώνει το τάλαντο, μα να έρχεσαι και λίγο συχνότερα για να μυρίζει ο τόπος ομορφιά.

Νικόλας Κυριάκου

You May Also Like

Wasted Youth

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Καθόλου ευχάριστη ήταν η ταινία Wasted Youth, αντίθετα με όσα ...

Η κοτζιάκαρη που [μας] τέζαρε

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου Είναι σίγουρα πρόκληση να πιάσεις ένα έργο που έχει στο ...

Πάφος 2017

Λέχθηκαν όλα τα καλά για την τελική έκθεση αξιολόγησης του Πάφος 2017: ότι αποτελεί ...

Burger Project

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Τα πήραν όλα κι έφυγαν. Κατά το take my breath ...

Αναμονές

Υπάρχει τελικά μια κοινωνική και ανθρωπολογική προέκταση στη χρήση των “αναμονών”, των σκουριασμένων σίδερων ...

Εραστίς

Είναι μια παράσταση που μοιάζει να πατά στις μύτες των ποδιών της για να ...

X