Ο πολιτισμός και η πέτρα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Όταν ακούσαμε πως σύντομα θα μαθαίναμε τα μέλη της δικοινοτικής επιτροπής για τον πολιτισμό, εδώ στα γραφεία του “Π” επικράτησε αναβρασμός. Μόλις ο ίδιος ο Ακιντζί ανακοίνωσε τα ονόματα της πλευράς του, ενημερωθήκαμε μέσω Google για όσους από τους Τ/Κ μέλη της επιτροπής δεν ξέραμε. Η πρώτη εντύπωση ήταν θετική, και μόνο τουλάχιστον λόγω των ιδιοτήτων τους. Αργότερα η πρώτη εντύπωση επιβεβαιώθηκε.

Δεν είναι αρνητικό το ότι τα μέλη της ε/κ πλευράς είναι σε σημαντικό βαθμό οι αρμόδιοι για συγκεκριμένα κομμάτια του πολιτισμού. Ούτε απαραίτητα το ότι κάποια από τα ονόματα προκαλούν μια κάποια απορία. Ίσως είναι ότι ανακοινώθηκαν πολύ αργότερα το απόγευμα και όχι από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, αλλά με ένα απρόσωπο δελτίο Τύπου.

Τελοσπάντων, την ουσία την κάλυψε πολύ καλύτερα η συνάδελφος την περασμένη Κυριακή στην απέναντι σελίδα. Ελπίζουμε οι προσωπικότητες στον κατάλογο να δουλέψουν σοβαρά και να βάλουν μπροστά στο φουλ τις διασυνδέσεις τους για τις οποίες -εν μέρει- φανταζόμαστε βρέθηκαν στην επιτροπή.

Σε αυτή τη σελίδα χαιρόμαστε που τώρα ο ΘΟΚ θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να αποκτήσει πολιτική για το τ/κ θέατρο. Και ξέρουμε πως ο ΘΟΚ μπορεί – άλλωστε είχε επιλέξει και ανεβάσει στο παρελθόν το έργο “Η πέτρα” του Marius Von Mayenburg. Το όποιο, για όσους θυμούνται, πραγματεύεται με ιδιαίτερα γενναίο τρόπο το ζήτημα του ξεριζωμού, της ιδιοκτησίας και την έννοια του “σπιτιού”, μέσα από την ιστορία τριών οικογενειών που περνούν από το ίδιο σπίτι στην ανατολική Γερμανία την περίοδο λίγο πριν τον Β΄ Παγκόσμιο μέχρι την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

Ίσως μια επαναφορά του συγκεκριμένου έργου και με τουρκικούς υπέρτιτλους να ήταν και μια καλή πρώτη συνεισφορά του ΘΟΚ στην απόφαση των ηγετών για προσέγγιση μέσω της τέχνης. Το γερμανικό σπίτι το οποίο τρεις οικογένειες κάνουν δικό τους με νόμιμους και μη νόμιμους τρόπους, πριν κάποιες από αυτές αναγκαστούν να το εγκαταλείψουν κάθε φορά που τα πολιτικά και κοινωνικά σύνορα άλλαζαν, θα μπορούσε να ήταν και ένα κυπριακό σπίτι.

Για να δούμε, πάντως, πώς εξηγείται στους Τ/Κ πιθανούς επισκέπτες στο κτήριο του κρατικού θεάτρου η ελληνική σημαία που ανεμίζει απ’ έξω.

You May Also Like

Ετζινουρκώσαν τα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Η ταμπέλα στεκόταν εκεί για κάποια χρόνια. Κάλυπτε την είσοδο ...

Denksexnoland

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Πριν από ορισμένο καιρό, το “Παράθυρο” είχε ρωτήσει τους αναγνώστες ...

«Κοινόν Κυπρίων»

Της Μιράντας Λυσάνδρου* Με συναισθήματα βαθύτατης συγκίνησης, ευγνωμοσύνης αλλά και με έντονο το αίσθημα ...

Μια μέρα στη νεκρή ζώνη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Μέσα στη ζέστη της νεκρής ζώνης, τρεις ΟΗΕδες σκουπίζουν την ...

Στήριξη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν είναι και τόσο κακά τα πράγματα. Άλλωστε, δεν χρωστάμε ...

Μια παράθεση [και] για την Παλαιστίνη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης “Στο καθ’ αυτό Ισραήλ, οι Παλαιστίνιοι φτάνουν το ένα εκατομμύριο, ...

X