Το μηδέν και το άπειρο

Το βιβλίο του Άρθουρ Κάισλερ το περίμενα για καιρό. Δεν το γνώριζα, ούτε το είχα προγραμματίσει. Δεν ήρθε καν ως εισήγηση από άλλον βιβλιόφιλο. Διάβασα απνευστί τις 300 κάτι σελίδες του. Κι εκεί, μεταφέρεσαι στις δίκες της Μόσχας, στα μέσα της δεκαετίας του ’30. Τρόμος, φρίκη, καταδίωξη. Ο Στάλιν θερίζει την παλιά επαναστατική γενιά και χτίζει το σιδερένιο του προφίλ. Σκέτη τρέλα, οι άνθρωποι σπάνε, λυγίζουν, αφανίζονται. Ο κύριος ήρωας, μέλος κι αυτός της παλιάς φουρνιάς, κουβαλά τα δικά του ανομήματα και αναμνήσεις. Παλεύει να τα αναγνωρίσει και να τα αρχειοθετήσει, να τα αξιολογήσει εκ νέου, καθώς βαδίζει τον δρόμο της απώλειας. Το βιβλίο είναι από τα πλέον κλασικά αναγνώσματα και, τύχη αγαθή, το τελείωσα στη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Ρωσία.

Νικόλας Κυριάκου

You May Also Like

Η χρησιμότητα των άχρηστων γνώσεων

Μέσα σε ελάχιστες σελίδες, ο Nuccio Ordine συμπυκνώνει την εμπειρία και τις γνώσεις του ...

Το αλάτι της γης

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου “Το αλάτι της γης” είναι μια τηλεοπτική εκπομπή της ελληνικής ...

Asterism1

Ένα τσιμεντένιο αστέρι, αναδιπλωμένο υπό το βάρος [της ευθύνης του;], μια μοβ σκόνη, διαφανή ...

Μάνα είναι μόνο… ένας

γράφει η Λίζα Tilford Μου ήταν αδύνατον να αποφύγω τη σύγκριση ανάμεσα στη «Μύγα ...

Ο Ιβάν και τα σκυλιά

Γράφει η Μ.Μ “Και έτσι λοιπόν τα χρήματα τέλειωσαν και δεν υπήρχε τρόπος να ...

Tune Ιn: χορός ή χορογραφία;

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Πέντε μήνες μετά την παρακολούθηση της παράστασης της Λίας Χαράκη ...

X