Τρομοκρατία!

Υποψιάζομαι ότι οι συντελεστές της παράστασης του Σατιρικού δύσκολα θα είχαν προβλέψει την πολιτική συγκυρία της παράστασής τους. Την επομένη των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, βρεθήκαμε στο θέατρο για την ομώνυμη παράσταση και οι καρδιές μας σφίχτηκαν μπροστά στο ξεδίπλωμα της φρίκης που κουβαλά η τρομοκρατία, αλλά και η αντίδραση σε αυτήν. Το έργο επιδέχεται πολλαπλών αναγνώσεων, αφού πέρα από το κλασικό δίπολο τρομοκρατία-καταστολή, υπάρχει και η διάσταση της βίας και της τρομοκρατίας μέσα στις καθημερινές σχέσεις των ανθρώπων. Κυρίαρχο στοιχείο σε όλα αυτά είναι ο φόβος που μεταλλάσσεται στο βασικό κύτταρο της καθημερινής μας συμπεριφοράς. Θύτες και θύματα μαθαίνουμε να συναλλασσόμαστε με το νόμισμά του, είτε τρομοκρατώντας τον απέναντι μας είτε αποδεχόμενοι τις μικρές και μεγάλες εκφάνσεις της βίας στις σχέσεις μας. Η παράσταση, λοιπόν, έχει πολλαπλές αφηγήσεις, που αξίζει να ακουστούν και να δουλευτούν εντός μας. Ειδική εύφημος μνεία στον σκηνοθέτη Λ. Ταλιώτη και στο αχτύπητο δίδυμο της σκηνογραφίας Χ. Καυκαρίδη και Μ. Κούτα.

Νικόλας Κυριάκου

You May Also Like

Νίτσα

Δύο γυναίκες οδηγούσαν τότε, το 1955, η Νίτσα και η Άβα Γκάρντνερ, μας ενημερώνει ...

Spotlight

“Είναι δράμα, αλλά χωρίς δάκρυα”, μου είπε. Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Δεν πειράζει, αρκεί ...

Love and Information

H νέα σκηνοθετική δουλειά της Αθηνάς Κάσιου ήταν μια ενδιαφέρουσα ματιά σε ένα νέο ...

Βάκχες του ΘΟΚ

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου, 26.6.2011 Μια σειρά από ερωτήματα αφήνουν οι Βάκχες, στον απόηχο ...

Ένα αλπούμ ιστορίες

Πόσο σπουδαίο είναι το ότι ένα σχετικά πρόσφατο βιβλίο, ανεβαίνει στο θεατρικό σανίδι; Από ...

Την Κυριακή έχουμε γάμο

Διάβασα το “Την Κυριακή έχουμε γάμο” του Γιάννη Ξανθούλη. Στο πρώτο μου ανάγνωσμα από ...

X