Ένα σημείωμα για την παράσταση «…Και Ιουλιέττα»

του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη

Στον πολυχώρο «ΚΑΤ’ΟΙΚΟΝ» ανέβηκε σε παγκύπρια πρώτη ο μονόλογος «…Και Ιουλιέττα» του Άκη Δήμου που ερμηνεύει με ένταση και χρώμα η Μήδεια Χάννα και σκηνοθετεί επάξια ο Σώτος Σταυράκης.

Ο μονόλογος δεν είναι ένα εύκολο είδος θεάτρου. Αντίθετα.

Γιατί το βάρος το παίρνουν στον ώμο τους δύο άτομα : ο ερμηνευτής και ο σκηνοθέτης. Πόσο μάλλον όταν ο μονόλογος είναι ποιητικός, βαθύς, με συνεχή ένταση. Και πόσο μάλλον όταν μιλά για αγάπη και έρωτα αντιμέτωπο με τον θάνατο, που είναι η βάση του δράματος Ρωμαίος και Ιουλιέττα. Βεβαίως ο Δήμου πετάει και πέρα από το θέμα αυτό με αναφορές στα αδιέξοδα της ζωής ή στο μέλλον.

Ο Άκης Δήμου υμνεί τον έρωτα με έναν δικό του πολυσύνθετο τρόπο και λόγο, με ποίηση, φιλοσοφικό στοχασμό και με κάποια ειρωνεία – που από τον καιρό του ποιητή Καβάφη αποτελεί ένα μηχανισμό παραγωγής ποιότητας. Όμως, η ένταση στη γραφή του είναι συνεχής και χρειάζεται ο σκηνοθέτης να βρίσκει τρόπους να το ελέγχει. Οι διακυμάνσεις των συναισθημάτων είναι πάμπολλες.

Για παράδειγμα λέει η Ιουλιέττα αλλού είναι δυνατή, αλλού αδύναμη, αλλού κλαίει ή γελά. Μερικά παραδείγματα : Μονολογεί «Ερωτεύομαι θα πει πηγαίνω, προχωρώ, διασχίζω και διασχίζομαι και ξεμακραίνω …για να αγγίξω κάποτε τον πάμφωτο προορισμό που αξιώθηκα!» Είναι στιγμές που μετανιώνει για το τόλμημά της να ερωτευτεί παράφορα, και προσγειώνεται με θλίψη. Και είναι στιγμές που ζητά να χαρεί τη χαρά της στιγμής («να είμαι εύθυμη στη χαρά, και γριά στη λύπη»). Και είναι στιγμές που βλέπει μια ματαιότητα στη ζωή («ότι φυτρώνει μέσα μας είναι για να μαραθεί») και στιγμές που αποχαιρετά τη ζωή κρατώντας σφιχτά στην παλάμη της την αξιοπρέπεια του να ζεις.

Η ερμηνεία ήταν καλή σε σχέση με τη δυσκολία του κειμένου που είχε ποικίλες διακυμάνσεις που έπρεπε να σκηνοθετηθούν και να ερμηνευτούν με αρτιότητα και με πάσα λεπτομέρεια. Στα σημεία όπου η ερμηνεύτρια μιλούσε με απαλή φωνή στο κοινό εκφράζοντάς του τις αγωνίες και τους προβληματισμούς της, ήταν πολύ καλή. Ο μικρός χώρος όμως χρειάζεται έλεγχο φωνής και ήχου.

Μου άρεσε η εικαστική επιμέλεια της Λίας Βογιατζή και η μουσική του Γιώργου Καλογήρου, ο οποίος απέδειξε για άλλη μια φορά το μεγάλο του ταλέντο.

Είμαι σίγουρος ότι οι μονόλογοι και τα μονόπρακτα που θα ανεβάζονται, αν έχουν καλή επιλογή σεναρίου και προσοχή σε κάποιες παραμέτρους θα έχουν μέλλον. Άλλωστε είναι διάρκειας 50 λεπτών και φθηνού εισιτηρίου για πολλούς.

You May Also Like

Ο Bowie εξηγεί το The Next Day σε 42 λέξεις

Στοιχεία για το μοτίβο που ακολούθησε στην αναπάντεχη δισκογραφική επιστροφή του έδωσε ο David ...

Τρεις επιπρόσθετες παραστάσεις για την «Οικογένεια Κόλεμαν»

Λόγω αυξημένης ζήτησης ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ανακοινώνει ότι θα δοθούν τρεις επιπρόσθετες παραστάσεις στη ...

«Το έντομο» από το Point To Contemporary Theatre

Το έργο «Το έντομο» του Τρέισι Λετς παρουσιάζει από την Παρασκευή 3 Απριλίου το ...

Αρχαίο κόμικ εντοπίστηκε σε τάφο του 1ου αιώνα μ.Χ. στην Ιορδανία

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια αρχαία μορφή κόμικ σε έναν τάφο στη βόρεια Ιορδανία. Ο αρχαίος αυτός ...

Μεγάλο βραβείο αρχιτεκτονικής σε ομάδα από την Κύπρο

To ‘Εργο ‘Ανάπλαση και Ανάδειξη Χώρων στην Συνοικία Μουττάλου’ κέρδισε το βραβείο – Grand ...

Δύο κυπριακές ταινίες στο διαγωνιστικό του Cyprus Film Days

Οι ταινίες «Το Μκρό Ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη και «Committed» της Στελάνας Κληρή περιλαμβάνονται ...

X