Ουζερί Τσιτσάνης

Είδα το “Ουζερί Τσιτσάνης” [σε μια από τις εφτά μόλις μέρες προβολής του στις κυπριακές αίθουσες, κατά το σύνηθες θάψιμο του ελληνικού σινεμά] και μου άφησε μια αίσθηση πίκρας για την Ιστορία που δεν ξέρουμε. Για τους 62.000 εβραίους της Θεσσαλονίκης [“Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων”, στις αρχές του περασμένου αιώνα] που σχεδόν εξαφανίστηκαν στο Ολοκαύτωμα [λιγότεροι από 2.000 γύρισαν ζωντανοί], κάτω από το αδιάφορο, αν όχι χαιρέκακο βλέμμα των χριστιανών της πόλης. Ιστορία σχεδόν άγνωστη μέχρι σήμερα, “ό,τι κοντινότερο έχουμε σε guilt trip”, όπως έγραψε στην κριτική του ο Μαρίνος Νομικός, σάμπως αυτοί οι άνθρωποι που εξαφανίστηκαν στα κρεματόρια να μην υπήρξαν ποτέ.

Χρύστα Ντζάνη

You May Also Like

Νίκος Παπάζογλου – Αύγουστος

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου Γιάννενα, δεκαετία του ’80. Φθινόπωρο, ο καιρός των φεστιβάλ των ...

Η Αϊσέ πήγε διακοπές

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Ο Μουσταφά, όμως, έμεινε στη Λευκωσία. Όπως πολλοί Κύπριοι. Περισσότεροι ...

Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί;

Όταν το παρήγγειλα, ένιωθα σαν τον πρωταγωνιστή του τραγουδιού του Πανούση: «Μ’ αρέσει στα ...

Back to the future

Όχι, δεν θα σας πω για την ταινία, αλλά για την επιστροφή μου στον ...

The Last Internationale

O κιθαρίστας Edgey Pires και η τραγουδίστρια Delila Paz έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση ...

Το κυπριακό θέατρο περνά κατάθλιψη;

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως “Ωραίος ο ‘πασιαμάς’ [με καλλιτεχνίζοντα μανδύα ή χωρίς], αλλά ας ...

X