Ουζερί Τσιτσάνης

Είδα το “Ουζερί Τσιτσάνης” [σε μια από τις εφτά μόλις μέρες προβολής του στις κυπριακές αίθουσες, κατά το σύνηθες θάψιμο του ελληνικού σινεμά] και μου άφησε μια αίσθηση πίκρας για την Ιστορία που δεν ξέρουμε. Για τους 62.000 εβραίους της Θεσσαλονίκης [“Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων”, στις αρχές του περασμένου αιώνα] που σχεδόν εξαφανίστηκαν στο Ολοκαύτωμα [λιγότεροι από 2.000 γύρισαν ζωντανοί], κάτω από το αδιάφορο, αν όχι χαιρέκακο βλέμμα των χριστιανών της πόλης. Ιστορία σχεδόν άγνωστη μέχρι σήμερα, “ό,τι κοντινότερο έχουμε σε guilt trip”, όπως έγραψε στην κριτική του ο Μαρίνος Νομικός, σάμπως αυτοί οι άνθρωποι που εξαφανίστηκαν στα κρεματόρια να μην υπήρξαν ποτέ.

Χρύστα Ντζάνη

You May Also Like

ΝΙΚΟ

Η βαθύτατα προσωπική δουλειά της Στέλλας Ν. Χρίστου. Ένας συγκερασμός διπολικών ζευγών: ευαισθησίας και ...

Ο θάνατος και η κόρη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Είχα ξανακούσει για το έργο του Άριελ Ντόρφμαν και το ...

Ποιο σώμα;

Τετάρτη βράδυ στις αποθήκες του ΘΟΚ (βάλτε και καμιά πινακίδα), Μαρίνα Μανδρή, Νάγια Αναστασιάδου, ...

Le nom des gens

Σκόπιμα ο τίτλος στα γαλλικά [Το όνομα των ανθρώπων], αφού τόσο ο αγγλικός [The ...

Η κυρία Κούλα

Γράφει η Λίζα Tilford Όσοι παρακολούθησαν την παράσταση «Η κυρία Κούλα», φάνηκαν τυχεροί. Δεν ...

Για την υπεράσπιση της τέχνης

Αυτή είναι μια φωτογραφία από την τελετή έναρξης του Διεθνούς Φεστιβάλ Κύπρια, που πραγματοποιήθηκε ...

X