Ουζερί Τσιτσάνης

Είδα το “Ουζερί Τσιτσάνης” [σε μια από τις εφτά μόλις μέρες προβολής του στις κυπριακές αίθουσες, κατά το σύνηθες θάψιμο του ελληνικού σινεμά] και μου άφησε μια αίσθηση πίκρας για την Ιστορία που δεν ξέρουμε. Για τους 62.000 εβραίους της Θεσσαλονίκης [“Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων”, στις αρχές του περασμένου αιώνα] που σχεδόν εξαφανίστηκαν στο Ολοκαύτωμα [λιγότεροι από 2.000 γύρισαν ζωντανοί], κάτω από το αδιάφορο, αν όχι χαιρέκακο βλέμμα των χριστιανών της πόλης. Ιστορία σχεδόν άγνωστη μέχρι σήμερα, “ό,τι κοντινότερο έχουμε σε guilt trip”, όπως έγραψε στην κριτική του ο Μαρίνος Νομικός, σάμπως αυτοί οι άνθρωποι που εξαφανίστηκαν στα κρεματόρια να μην υπήρξαν ποτέ.

Χρύστα Ντζάνη

You May Also Like

1915 – Ο εθνικός διχασμός

Το βιβλίο του Γ. Μαυρογορδάτου με γύρισε σε ένα από τα κεφάλαια της σύγχρονης ...

Ανάμισης ντενεκές

Γιάννης Μακριδάκης, «Ανάμισης Ντενεκές», Εκδόσεις «Εστία», 2008. Δεν συμπαθώ ιδιαίτερα τα μυθιστορήματα με ιστορικές ...

Double Days

 Μια σαφή τοποθέτηση στο θέμα του πού -και πώς- στέκουν οι γυναίκες στον κόσμο ...

“Μαξ” της Σάρα Κοέν-Σκαλί

Λέμπενσμπορν σημαίνει πηγή ζωής και είναι η κωδική ονομασία του προγράμματος ευγονικής που εφαρμόζουν ...

To Τείχος Μας

Στην προβολή της ταινίας στο πάρκινγκ του “Πολίτη” δεν είδαμε πολλούς από τους συνήθεις ...

Τζεμαλιγιέ

Ένα εξαιρετικό κείμενο με έμπειρες ηθοποιούς που κεντάνε [σε κάποιες φάσεις κυριολεκτικά, επί σκηνής], ...

X