The Hateful Eight

Love him or hate him, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως ο Tarantino δεν περνά απαρατήρητος. Κι έτσι απλά, ενώ με το “Hateful eight” έχουμε να κάνουμε ίσως με τη λιγότερο εμπνευσμένη του ταινία, καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον. Δεν λείπουν ούτε από αυτή την ταινία οι ταραντίνικες πινελιές [από τον φόρο τιμής στα B-Movies μέχρι το αίμα που ρέει άφθονο, το αλά Άγκαθα Κρίστι στόρι -ποιος σκότωσε ποιον- και το γέλιο να προκαλείται με τον γνωστό αβίαστο τρόπο], ενώ σε συνδυασμό με τους πάντα καλοδουλεμένους χαρακτήρες κερδίζει στα σημεία, παρά τη μεγάλη διάρκεια και το θεατρικό στήσιμο, που ίσως κουράσουν κάποιους. Το ότι θα χειριζόταν με άνεση τις νόρμες του γουέστερν ήταν βέβαιο. Αλλά η άρνησή του να περιοριστεί από αυτές και να δώσει το πολιτικό του στίγμα αποδοκιμάζοντας την αμερικανική κουλτούρα ότι φέρει ακόμη τα μίση του εμφυλίου, κάνουν την ταινία μια σινεφιλική εμπειρία.

Μιχάλης Σταύρου

You May Also Like

Witsplit / Ο Άγνωστος

30.10.2011 Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Witsplit Στα επόμενα βραβεία του ΘΟΚ, η κριτική επιτροπή ...

Για την υπεράσπιση της τέχνης

Αυτή είναι μια φωτογραφία από την τελετή έναρξης του Διεθνούς Φεστιβάλ Κύπρια, που πραγματοποιήθηκε ...

“Seven Miles East” στο Αρχοντικό της Αξιοθέας

Γράφει ο Πέτρος Λαζάρου Την πραγματική αξία ενός μουσικού έργου κι ενός μουσικού την ...

Μεσοπάτωμα

Στρωτό και νευρώδες κείμενο. 4 πράξεις, 4 διαφορετικά σκηνικά. Δίπολα σχέσεων και στο ανάμεσό ...

Recorded Memories

H έκθεση που «τρέχει» αυτή την περίοδο και μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό ...

Sometake

Το σχήμα/σύμπαν των Sometake παρουσιάστηκε την περασμένη βδομάδα μέσα από το ομώνυμο πρώτο άλμπουμ ...

X