Μέρα 11η

Αγαπητή Ρέα,

Τωρά που σου γράφω, ο Βενιαμίν κάθεται στο απέναντι κελί τζιαι θκιαβάζει. Καθισμένος σταυροπόδι, όπως τον βούδα, έσιει στην χωρισιά των ποθκιών του ένα χοντρό, καφέ βιβλίο με δερμάτινη πλάτη. Φαίνεται να εθκιάβασε ως το μισό. Κρατά το συνέχεια μαζί του τζιαι θκιαβάζει που ό,τι επρόσεξα.

Αρέσκει μου ο τρόπος που περιφέρεται μες την φυλακή. Εν ενοχλεί κανένα, μόνο συγκεντρώνεται τζιαι περιμένει να περάσει ο τζιαιρός. Λεπτό προς λεπτό. Σαν να μάσιεσαι να γεμώσεις μια πισίνα, σταγόνα, σταγόνα. Εγώ έτσι νιώθω. Έτσι πρέπει να νιώθει τζιαι τζείνος.

Εν ενοχλεί κανένα όπως σου είπα. Χωρίς να σημαίνει ότι τζείνον εν τον ενοχλούν. Πριν κάποιες μέρες, εκάθετουν το πρωί στην τραπεζαρία τζιαι εθκιάβαζε. Επέρασε που τζιαμέ ένας άγριος τζιαι ερώτησεν τον τι θκιαβάζει.
“Καζαντζάκη” απάντησεν ο Μπέντζυς, Καζαντζίδη άκουσε ο άλλος ή μάλλον έκαμε πως έτσι άκουσε. Ακολούθησε μια λογομαχία. Ο άγριος επροσπάθησε να του πιάσει το βιβλίο, για να έβρει τους στίχους του “Ένας σκύλος και μια γυναίκα”, ο Μπέντζυς ετράβησε το πίσω, ο άγριος έπιασεν τον που τον γιακκά, ο Μπέντζυς εκλώτσησε του τα αρχίδια του τζιαι μετά εμπήκε μες την μέση ένας δεσμοφύλακας.

Ο άγριος άρχισε να απειλεί τζιαι να φωνάζει. “Εννα σε κάμω να καταραστείς την ώρα που εγεννήθηκες”, “Εννα σου δώκω ώσπου να έρτει η άμπουλα” τζιαι τες συναφείς κυπριακές απειλές, όπως τες ξέρεις τζιαι εσύ. Ο Μπέντζυς έμεινε να τον θωρεί χαμογελώντας. Με τζείνα τα μάθκια τα γκριζογάλανα, όπως τους λάκκους χωρίς πατό. “Εν που σένα που εξαρτάται αν θα γίνω ο εφιάλτης σου, αδελφέ” είπε του.

Εν ξέρω τι εννοούσε, αλλά άρεσε μου πολλά η αντίδραση του. Εν φοάται κανένα. Η τζιαι να φοάται εν το δείχνει. Όπως εγώ. Έβαλε τα όρια του που την αρκή τζιαι προκαλεί τον κόσμο γυρόν του να τα περάσει.

Επροσπάθησα να τον πιάσω κουβέντα κάποιες φορές αλλά εν λλιομίλητος. Έκατσα δίπλα του, εμίλησα του αλλά οι απαντήσεις του περιορίζονται στο “Ναι”, “Όχι”, “Μπορεί”. Ερώτησα τον αν θέλει να φκει μια μέρα που δαμέσα. Είπε μου “Εν ξέρω”.

Έσιει κανένα που να θέλει να πεθάνει σε τούτη τη βρομότρυπα; Αποφάσισα ότι θα του μιλήσω σοβαρά για το σχέδιο μου. Να του πω να με βοηθήσει. Νομίζω ότι μπορώ να τον εμπιστευτώ. Επίσης φαίνεται έξυπνος άνθρωπος τζιαι θα μπορέσει να με διαφωτίσει σε διάφορα θέματα που έχω. Στο κάτω-κάτω έσιει να κερδίσει τζιαι τζείνος που τούτη την ιστορία, όχι μόνο εγώ.

Είμαι σίουρος ότι έστειλε τον μια ανώτερη δύναμη δαμε, στο απέναντι κελί. Ελπίζω να μεν έχω λάθος.

Λείπεις μου.
Ουρανός

You May Also Like

Greek Night

Εκούμπουν αμήχανα στο μπαρ. Στο σιέριν μου έναν σωληνοειδές άχαρον ποτήριν γεμάτον με πόμπαν, ...

Γλαύκος

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Εβόλεψεν πολλά που επέθανεν ο γέρος. Ήβραν ευκαιρία ούλλοι να ...

Ο αστροναύτης

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Σε ένα γκρουπ στο ίντερνετ, συναναστρέφουμαι με διάφορους τύπους που ...

Το σακουλάκι

Περιμένω σειρά στον φούρνο. Μπροστά μου ένας κύριος. Φαλακρός, φρεσκοξυρισμένος, φορεί πουκάτω μια φόρμα ...

Οδήγηση

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Νομίζω ότι μέσα που την οδήγηση μπορείς να αντιληφθείς τες ...

Αστέρω – Μέρος 13ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Η Αστέρω έκατσεν στο πάτωμαν σε μιαν γωνιάν του δωματίου ...

X