Μέρα 22η

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου

Αγαπημένη μου κόρη,

Εσχεδίασα τα πάντα με προσοχή τζαι ακρίβεια. Έλαβα υπόψην μου ούλλους τους παράγοντες που θα εμπορούσαν να παν στραβά τζαι έπραξα αναλόγως. Το σχέδιο μου ήταν, με μία λέξη, αλεξίσφαιρο. Έσιεις ακουστά τον Αλφόνσο Μπερτιγιόν;

Ο τύπος τούτος ήταν ένας Γάλλος μπάτσος. Η Ιστορία θυμάται τον σαν τον άνθρωπο που είπε το εξής: “Η φύση δεν επαναλαμβάνει τον εαυτό της”. Ήταν ο επιστήμονας [επειδή εκτός που μπάτσος ήταν τζαι ανθρωπολόγος] που εισήγαγε την ταυτοποίηση με δακτυλικά αποτυπώματα. Τον 20ό αιώνα [όπως θα είδες ώς τωρά που τες ταινίες τζαι τες σειρές] τούτη η μέθοδος ήταν η βάση ταυτοποίησης για πολλά χρονιά. Λοιπόν, ο παρέας είπεν κάτι που δεν αποδείχθηκε ποττέ να έσιει επιστημονική βάση. Δηλαδή, δεν υπάρχει απόδειξη ότι ούλλοι έχουμε διαφορετικά δακτυλικά αποτυπώματα. Εγώ ήμουν σίουρος ότι δεν θα με εβρίσκαν, ακόμα τζαι να άφηννα τα αποτυπώματα μου τζειαμαί. Σε κάθε περίπτωση, εκάλυψα ακόμα τζαι την πιθανότητα κάποιος Γάλλος, που είπε κάτι στις αρχές του αιώνα, να είσιεν δίκαιο. Εφόρησα γάντια, κουκκούλλαν τζαι λάτεξ ρούχα. Δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσω οτιδήποτε θα με επρόδιδε βιομετρικά.

Εμπήκα μέσα στο δωμάτιο τζαι ήβρα τους γυμνούς. Εν θα σου περιγράψω ακριβώς τι εκάμναν, νομίζω είσαι αρκετά μεγάλη να καταλάβεις μόνη σου. Έτσι όπως ήταν ο ένας πάνω που τον άλλο, σαν τα κοπελλούθκια που παίζουν κάμηλο, εν με επήραν είδηση. Έβαλα την φωνή. Προς στιγμήν ενόμισα ότι επαιθάναν τζαι οι θκυο που καρδιακό, έτσι όπως επεταχτήκαν πάνω.
Τζείνη ετράβησεν το μπλε, ξεθωριασμένο σεντόνι πάνω της τζαι εκουλλουρκάστηκεν κοντά στην τζεφαλαρκάν του κρεβατιού. Τζείνος, έχασε τα για κάποια δευτερόλεπτα, αλλά σε μια απέλπιδη προσπάθεια να αποδείξει τον αντρισμό του, επροχώρησε προς το μέρος μου. Εν εχρειάστηκεν να κάμω κάτι για να τον αποκρούσω όμως.

Έναν που τα πιο αστεία πράματα που είδα ποττέ μου. Έναν άντρα να μουνταρίσκει τίτσιρος να με δέρει τζαι πριν προλάβει να με πλησιάσει, να κουτσουφλά πάνω στα ρούχα του τζαι να κτυπά με την κκελλέ στην σιδερένιαν άκρη του κρεβατιού. Με την ησυχία μου, έφκαλα τα cable ties που την τσάντα τζαι έδεσα του τα σιέρκα τζαι τα πόθκια. Τζείνη ήταν ακόμα στο κρεβάτι τζαι ενεκαλιέτουν. Ούτε επροσπάθησεν να αντιδράσει, σάννα τζαι επερίμενε κάτι μαγικό να συμβεί τζαι να την γλυτώσει. Εν ήθελα να την σκοτώσω όμως. Ήθελα τζείνη να μεταφέρει το μήνυμα μου.
Εν επρόβαλεν αντίσταση στο να της δέσω τα σιέρκα, αντίθετα νομίζω ότι εβοήθησε με τζιόλας με τον τρόπο της. Έκατσε γονατιστή στο κρεβάτι, δεμμένη που τα σιέρκα στο σιδερένιο κρεβάτι. “Άφησ’ με… σε παρακαλώ… να κάμω ό,τι θέλεις… έχω λεφτά… σε παρακαλώ… άφησ’ με”.

Έκατσα απέναντι της. Ετύλιξα έναν τσιγάρο τζαι για λλίην ώρα άκουα την να κλαίει τζαι να παρακαλά να την ελευθερώσω. Τζείνην, όι τζείνον. Που την τσάντα μου έφκαλα το αντικείμενο που θα με επρόδιδε. Τον αδύναμο κρίκκο του αλεξίσφαιρου σχεδίου μου. Μια κόλλα Α4 με τυπωμένες οδηγίες.

 

You May Also Like

Το τέρτιν της Νίκης [Μέρος 15ο, τελευταίο]

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Η πόρτα άνοιξε, ένας ψηλός, γεροδεμένος άντρας εστάθηκε μπροστά που ...

Αστέρω – Μέρος 15ο

Η Αστέρω εξάπλωσεν νωρίς τζείνην την νύχταν. Μόλις εγύρισεν η ώρα 8, έβαλεν μόνη ...

Φτώχεια

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Ξέρουμε ότι η Αφρική είναι η πιο υποανάπτυκτη τζαι φτωχή ...

Αστέρω – Μέρος 9ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Επεριεργάστηκεν για λλίον το άσπρον κοκκαλένον πετραδάκιν μέσα στην παλάμην ...

ΛΟΑΤ

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Με τη μάνα μου διατηρώ μιαν ιδιαίτερη σχέση. Μέχρι σήμερα ...

Ο χάκερ

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Κατά τες 2 το πρωί, άνοιξε την πόρτα του γραφείου ...

X