Εις μνήμην

Γράφει η Ηλιάνα Ανδρεαδάκη

Τον Ιούνιο 2013, καθώς οι διαδηλώσεις στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης εντείνονταν, ο νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ έγραψε ένα κείμενο το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Χουριέτ” “για να αντιληφθούμε τις διαδηλώσεις στην πλατεία…”.
Σε αυτό το κείμενο, ο διάσημος Τούρκος συγγραφέας παρέθετε μια προσωπική ιστορία:

“Στο βιβλίο μου Ιστανμπούλ έγραψα για τη ζωή της οικογένειάς μου στα διαμερίσματα που απάρτιζαν το μπλοκ διαμερισμάτων των Παμούκ στο Νισάντασι. Μπροστά απ’ αυτό το κτήριο, έστεκε μια 50χρονη καρυδιά, η οποία είναι, ευτυχώς, ακόμη εκεί.
Το 1957, το δημαρχείο αποφάσισε να κόψει το δέντρο για τη διαπλάτυνση του δρόμου. Οι αλαζόνες γραφειοκράτες και αυταρχικοί κυβερνώντες αγνόησαν την αντίθεση της γειτονιάς. Όταν έφτασε η ώρα να κόψουν το δέντρο, η οικογένειά μας πέρασε ολόκληρη τη μέρα στον δρόμο και το φυλάγαμε με βάρδιες. Έτσι, όχι μόνο προστατέψαμε το δέντρο, αλλά δημιουργήσαμε και μια κοινή ανάμνηση, την οποία ολόκληρη η οικογένεια ακόμη αναπολεί με ευχαρίστηση και η οποία μας φέρνει πιο κοντά”.

Οι διαδηλώσεις στην πλατεία Ταξίμ ξεκίνησαν όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως η ανέγερση εμπορικού κέντρου στη μοναδική εστία πρασίνου που απέμεινε στην πόλη θα προχωρούσαν κανονικά. Οι οικολόγοι ήταν οι πρώτοι που βρέθηκαν στην πλατεία διαμαρτυρόμενοι, για να ακολουθήσει πλήθος κόσμου και η εξέγερση να κορυφωθεί ως μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες πολιτικές διαδηλώσεις.

Από τη διαδήλωση της οικογένειας του Ορχάν Παμούκ για να σώσει μια καρυδιά και τη διαδήλωση πλήθους κόσμου για να σώσει μια πλατεία μέχρι τις δικές μας κατά καιρούς και κατά τόπους διαμαρτυρίες για να σώσουμε ό,τι έχει απομείνει στην Κύπρο, η απόσταση θα μπορούσε να είναι πολύ μικρή.

Μας χωρίζει ένα “ποντίκι” του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Θυμήθηκα την καρυδιά του Παμούκ διαβάζοντας στην εφημερίδα για τα 40 κυπαρίσσια στη Γερμασόγεια που θυσιάζονται για την κατασκευή οικιστικών μονάδων. Εκατό λέξεις στην εφημερίδα και μια ανακοίνωση διαμαρτυρίας από τους Οικολόγους. Ίσως και κάποιο γκρουπ στο facebook.

Περνάς από τη λεωφόρο Αγλαντζιάς, που ήθελε να αποκτήσει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, και σπαράζει η καρδιά σου. Δεν νομίζω πως υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από την κατασκευή αυτού του δρόμου. Κήποι και δέντρα δεκαετιών θυσιάστηκαν για τέσσερις αχρείαστες λωρίδες δρόμου.

Αυτές οι λεπτομέρειες στα μονόστηλα των εφημερίδων ελπίζω να γίνουν κάποτε η δική μας επανάσταση.

+ Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον Γιώργο Κακούρη που περιφέρεται ως τουρίστας στα κατά τόπους πωλητήρια σουβενίρ.

 

You May Also Like

I want to live in the buffer zone

23.10.2011 Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Το περασμένο Σάββατο, το πολύ 30 άτομα και από ...

Η ζωή είναι μικρή για δηλώσεις

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης “Γιατί περιπλέκετε τα πράματα; Γιατί σπαταλάτε πολύτιμο χρόνο της μοναδικής ...

Η κόλαση στα σχόλια των άλλων

Δεν υπάρχει νόημα να μπούμε στη συζήτηση αν το στιχάκι που σκάρωσε ο Παντελής ...

Θαλάσσια και άλλα σύνορα

“Ο κόσμος ανησυχεί; Ποιο είναι το κλίμα μεταξύ των ανθρώπων;”. Εδώ και δέκα περίπου ...

29 Δεκεμβρίου, 2012

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Είναι πρωί Σαββάτου και ο Δημήτρης Χριστόφιας με τον Ντερβίς ...

Καπριολέ τζαι κκεφίγια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Το καλοτζαίρι ο πατριωτισμός πολλαπλασιάζεται, αυξάνεται τζαι πληθύνεται. Άνθρωποι που ...

X