3o Buffer Fringe|Φεστιβάλ με προκλητική/πειραματική διάθεση

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως/Φωτογραφία Ελένη Παπαδοπούλου

Συνεχίζοντας να αμφισβητεί τα γεωγραφικά όρια της διαιρεμένης Λευκωσίας -γεγονός που προκαλεί αμηχανία στους δυνητικούς χορηγούς του- το φεστιβάλ Buffer Fringe επανέρχεται για τρίτη συνεχή χρονιά ένθεν και εκείθεν της Πράσινης Γραμμής, προσκαλώντας εν τέλει το ίδιο το κοινό να ανιχνεύσει τα δικά του όρια.

Είναι τα οδοφράγματα, φράγματα στο μυαλό μας; Μπορούν να καταλυθούν στη σκέψη μας οι πολιτικού τύπου απαγορεύσεις και οι τυπικές διαπιστεύσεις; Το φετινό Buffer Fringe, μια διοργάνωση του Σπιτιού της Συνεργασίας που πραγματοποιείται για τρίτη χρονιά καλεί το κοινό σε ένα «περιπατητικό φεστιβάλ» σε χώρους-ορόσημα της εντός των τειχών και εκτός συνόρων Λευκωσίας για να παρακολουθήσει τη δουλειά οκτώ ομάδων που με τη σειρά τους αμφισβητούν τα καλλιτεχνικά τους όρια.

«Το Buffer Fringe ως πλατφόρμα πειραματισμού προσκαλεί την πειραματική διάθεση του δημιουργού και ενθαρρύνει τη δυναμική αλληλεπίδραση και τον διάλογο ανάμεσα στο κοινό και τους καλλιτέχνες, η οποία καθορίζει, ταυτόχρονα, τόσο την εξέλιξη του χαρακτήρα του φεστιβάλ όσο και την εξέλιξη του ίδιου του κοινού», σημειώνει μεταξύ άλλων η Μαρίνα Νεοφύτου διευθύντρια στο Σπίτι της Συνεργασίας.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, «το Buffer Fringe δημιουργεί έναν χώρο που αμφισβητεί τα γεωγραφικά και καλλιτεχνικά όρια, έναν χώρο που γιορτάζει την καλλιτεχνική ρευστότητα». Πώς πετυχαίνει αυτήν την αμφισβήτηση;

Το Buffer Fringe στην πορεία των τριών τελευταίων χρόνων εξερευνά διαφορετικούς τρόπους αμφισβήτησης των γεωγραφικών και των καλλιτεχνικών ορίων. Την πρώτη χρονιά της διοργάνωσής του το Buffer Fringe έλαβε χώρα στη Νεκρή Ζώνη, ανατρέποντας κατά τον τρόπο αυτό κάθε προσδοκία για τη χρήση μιας πολύ συγκεκριμένα οριοθετημένης περιοχής. Από τη δεύτερη χρονιά διοργάνωσής του, το φεστιβάλ παίρνει τη μορφή ενός «περιπατητικού φεστιβάλ» με παραστάσεις σε όλη την εντός των τειχών πόλη, υπερβαίνοντας ή παραβλέποντας τους περιορισμούς μιας de facto διαιρεμένης γεωγραφικά πόλης, αγκαλιάζοντας και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τον εγγενή πολιτισμικό πλουραλισμό που τη διακρίνει. Το φετινό φεστιβάλ, υποδεχόμενο καλλιτέχνες τόσο από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό, υπογραμμίζει την ευρύτητα των πολιτισμικών μας αναφορών, η οποία αμφισβητεί και υπερβαίνει τα όποια φυσικά και γεωγραφικά όρια.

Σε ό,τι αφορά τα καλλιτεχνικά όρια, κάθε χρόνο το φεστιβάλ αναζητά παραστάσεις που πειραματίζονται είτε στη θεματική είτε στην καλλιτεχνική τους φόρμα, είτε ακόμα και στη σχέση με το κοινό. Κάθε παράσταση είναι μια δυνητική απάντηση στην αρχική πρόσκληση/πρόκληση του φεστιβάλ προς τους καλλιτέχνες να επανεξετάσουν τα καλλιτεχνικά όρια, αντλώντας από τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους.

buffer-fringe

Πίσω από τη διοργάνωση του φεστιβάλ βρίσκονται -και τρέχουν- η Μαρίνα Νεοφύτου [αριστερά], διευθύντρια στο Σπίτι της Συνεργασίας και Hayriye Ruzgar, υπεύθυνη στο γραφείο επικοινωνίας του ΣτΣ.

Στην τρίτη χρονιά της διοργάνωσης του φεστιβάλ θεωρείτε ότι ο στόχος του είναι ορατός στο κοινό; Τόσο σε ό,τι αφορά την αμφισβήτηση των γεωγραφικών ορίων όσων και σε ό,τι αφορά την επιδίωξη της καλλιτεχνικής ρευστότητας;

Η αμφισβήτηση των γεωγραφικών ορίων προκύπτει ως βιωματική εμπειρία και ως τέτοια, θεωρούμε, καθίσταται ξεκάθαρη στο κοινό. Το γεγονός της παράστασης μεταμορφώνει τον κάθε χώρο που πλέον υπάρχει σε συνάρτηση με τον ζωντανό οργανισμό που είναι αυτό το φεστιβάλ.

Ως προς τη γιορτή της καλλιτεχνικής ρευστότητας, το Buffer Fringe είναι το πρώτο του είδους του στην Κύπρο το οποίο, εξ’ αρχής, αναδεικνύει πειραματικές παραστάσεις σε διάφορες μορφές και προσμίξεις παραστατικής τέχνης. Το Buffer Fringe ως πλατφόρμα πειραματισμού προσκαλεί την πειραματική διάθεση του δημιουργού και ενθαρρύνει τη δυναμική αλληλεπίδραση και τον διάλογο ανάμεσα στο κοινό και τους καλλιτέχνες η οποία καθορίζει ταυτόχρονα, τόσο την εξέλιξη του χαρακτήρα του φεστιβάλ όσο και την εξέλιξη του ίδιου του κοινού.

Μπορεί ένα φεστιβάλ παραστατικών τεχνών να μεταμορφώσει φυσικούς και συμβολικούς χώρους; Έτυχε αυτή η -δημιουργική για καλλιτέχνες και κοινό- πρόκληση, να ιδωθεί αρνητικά (ως πραγματική πρόκληση δηλαδή) από κάποιες ομάδες;

Κάθε φεστιβάλ παραστατικών τεχνών δύναται να μεταμορφώσει φυσικούς και συμβολικούς χώρους. Είτε πρακτικά αλλάζοντας έναν χώρο διαφορετικής καθημερινής χρήσης, είτε συμβολικά αμφισβητώντας τα όρια, πολιτικά, θρησκευτικά, γεωγραφικά, προσωπικά, καλλιτεχνικά που έχουν καθιερωθεί για τον χώρο. Η προσέγγιση αυτή έχει, όπως είναι αναμενόμενο, δεχτεί κριτική. Το πιο δύσκολο για εμάς όμως είναι η αρνητική στάση που συναντάμε από άτομα, αλλά και θεσμούς, που πηγάζει από την απροθυμία να γνωρίσουν και να επεξεργαστούν κάτι διαφορετικό και πρωτοποριακό.

Το φεστιβάλ κάθε χρόνο παρουσιάζεται με νέα μορφή και σε διαφορετικούς χώρους. Είναι αυτή η αλλαγή μια συνειδητή επιδίωξη; Αν ναι, ποιος ο λόγος πίσω από αυτή;

Ο μετασχηματισμός του φεστιβάλ είναι όντως μια συνειδητή επιλογή η οποία γίνεται, μάλιστα, σε συνάρτηση με τις προσδοκίες του κοινού. Το φεστιβάλ διαμορφώνει και διαμορφώνεται από το κοινό. Η δυνατότητα να εξέλθουμε της νεκρής ζώνης, η δυνατότητα να έχουμε πιο πολλές παραστάσεις, πιο πολλές μέρες, διεθνείς συμμετοχές, σχετίζεται απόλυτα με την εξέλιξη των προσδοκιών του κοινού και των καλλιτεχνών, αλλά φυσικά στο πλαίσιο πάντα των τεχνικών και των οικονομικών μας δυνατοτήτων.

Έχει σε πολλές περιπτώσεις διαφανεί ότι ο πολιτισμός είναι ένα σημαντικό «εργαλείο» προσέγγισης της μιας και της άλλης κοινότητας. Το ίδιο συμβαίνει και για το Σπίτι της Συνεργασίας που διοργανώνει αυτό το φεστιβάλ. Πώς σχολιάζετε αυτήν τη διαπίστωση; Συμφωνείτε ότι οι πολιτιστικές δράσεις διευκολύνουν τους στόχους του Σπιτιού της Συνεργασίας; Αν ναι, γιατί; Ποια είναι η δύναμη του πολιτισμού για να επιτυγχάνει την εγγύτητα;

Η καλλιτεχνική δημιουργία και δραστηριότητα είναι έκφραση του πολιτισμού και ο πολιτισμός η επιτομή του «είναι» μας, της ύπαρξής μας. Βασικό συστατικό της προσωπικής και της συλλογικής ταυτότητας κάθε ατόμου. Κάθε αλληλεπίδραση προϋποθέτει και υποστηρίζει ένα κοινό πολιτισμικό υπόβαθρο. Υπό την έννοια αυτήν, ο πολιτισμός κατέχει καίριο και ουσιαστικό ρόλο προσέγγισης, ανθρώπων και κοινοτήτων, όχι όμως ως εργαλείο, αλλά ως μέσο.

Το Σπίτι της Συνεργασίας στοχεύει να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός πολιτισμού ειρήνης και συνεργασίας στο νησί, ο οποίος να υπερβαίνει οποιασδήποτε μορφής διαχωρισμούς. Επιδιώκει να συμβάλει στην οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κατανόησης ανάμεσα σε κάθε κοινότητα στην Κύπρο. Ο πολιτισμός είναι προνομιακό πεδίο επιδίωξης του στόχου αυτού. Οι πολιτισμικές δραστηριότητες μπορούν να αποτελέσουν αφορμή συνάντησης και θετικής αλληλεπίδρασης, ανάμεσα σε άτομα και ομάδες από κάθε γωνιά του νησιού ως αφετηρία, για την κατανόηση του άλλου, του «διαφορετικού».

 

 

Οκτώ σχήματα από τον χώρο των παραστατικών τεχνών/περφόρμανς συμμετέχουν στη φετινή διοργάνωση του Buffer Fringe. Για τρεις μέρες, οι καλλιτέχνες θα δώσουν παραστάσεις ένθεν και ένθεν της διαχωριστικής γραμμής της Λευκωσίας, σε χώρους όπως το Ινστιτούτο Γκαίτε, το Bedestan, το Κοσμικό Κέντρο Αντωνάκης, το Παντοπωλείο (Bandabuliya) και η αίθουσα Καστελιώτισσα.

Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο φετινό Buffer Fringe επιλέχθηκαν, αφού ανταποκρίθηκαν στην ανοιχτή πρόσκληση των διοργανωτών για υποβολή ενδιαφέροντος. Τις αιτήσεις αξιολόγησε καλλιτεχνική επιτροπή αποτελούμενη από τους Χαραλαμπία Θεοφάνους, Εβρέν Μανέρ, Λία Χαράκη, Μαρίνα Νεοφύτου, Μάριο Κωνσταντινίδη, Νίκο Ζαβαλλή, Οσμάν Ατές και Ζέχρα Σόνυα.

«Τα κριτήρια επιλογής ήταν το πόσο πειραματική ήταν η πρόταση, πόσο καινοτόμα ήταν η ιδέα και η συμβατότητά της με τους στόχους του φεστιβάλ», σημειώνει η Μαρίνα Νεοφύτου η οποία συμμετείχε στην καλλιτεχνική επιτροπή. «Υπήρχαν επίσης πρακτικά κριτήρια όπως οι λιτές τεχνικές προδιαγραφές και η χρονική διάρκεια. Παρ’ότι το φεστιβάλ έχει μεγαλώσει αρκετά από την πρώτη χρόνια διεξαγωγής, εξακολουθεί να υπόκειται σε οικονομικούς περιορισμούς. Δυστυχώς η πλειοψηφία των πιθανών χορηγών θεώρησε και φέτος το φεστιβάλ σαν «πρόκληση». Ως εκ τούτου αν και είχαμε πολλές αξιόλογες προτάσεις, αναγκαστικά περιοριστήκαμε σε πέντε κυπριακές και πέντε διεθνείς παραγωγές. Πρέπει να σημειώσουμε ότι επιθυμία μας ήταν και είναι να κρατήσουμε το φεστιβάλ δωρεάν για το κοινό. Πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός, τουλάχιστον στην μορφή που προσφέρουμε στο φεστιβάλ πρέπει να είναι ανοιχτός σε όλους.»

Το φεστιβάλ ξεκινά στις 10 Νοεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 12 Νοεμβρίου.

Ωστόσο θα προηγηθεί στις 9 Νοεμβρίου μια καλλιτεχνική συνάντηση με δύο σπουδαίους μουσικούς της χώρας, τον Λευτέρη Μουμτζή και τον Nihat Agdac, αλλά και το συγκρότημα Duetrost από τη Νορβηγία σε ένα jam, σε ρυθμούς της τζαζ μουσικής.

 

 

Το πρόγραμμα αναλυτικά:

9 Νοεμβρίου, Σπίτι της Συνεργασίας, 20:30 / Πάρτι έναρξης με τους Duetrost, Λευτέρη Μουμτζή και Nihat Agdac.

10 Νοεμβρίου

– Ινστιτούτο Γκαίτε, 18:00-19:30 / Island in the sun: Μια οπτικοακουστική εγκατάσταση για τις κατακερματισμένες ζωές των μεταναστών από τους Maren Wickwire και Melissa Hekkers.

6-buffer-fringe_islandinthesun

Island in the sun

– Κοσμικό Κέντρο Αντωνάκης, 20:00-21:15 / A man with a suitcase: Ένα θέατρο σκιών αφηγείται το μυστηριώδες ταξίδι του χάρτινου ανθρώπου, από τους Ruth Hoth και Guy Saar Ruso / The more you dance the more you get: Μια σόλο παράσταση χορού της Εύης Δημητρίου που αποκαλύπτει την αντίληψη του σώματος ως προϊόν εκμετάλλευσης των γυναικών.

6-buffer_fringe_amaninasuitcase

A man with a suitcase

 

 

11 Νοεμβρίου

Bedestan, 19:15-21:40

Pure: Παράσταση σύγχρονου χορού της Ramona Nagabczynska από την Πολωνία που μεταφέρει το σώμα από τον χώρο του συμβολικού στον χώρο των αναγκών, των επιθυμιών και των φαντασιώσεων 

6-buffer-fringe_pure

PURE

SEAL: Παράσταση πολυμέσων που ιχνηλατεί το ταξίδι της ψυχής, από την πολυμελή ομάδα των Refia Ors, Ezgin Desdur, Basak Bayburtlu, Idil Gelic Canates, Kemal Ozkaram, Kurtulus Altayli και Inal Bilsel

6-buffer-fringe_seal

SEAL

Ship of Fools_Ashore: Ένα θεατρικό έργο από την ομάδα παραστατικών τεχνών Μίτος, εμπνευσμένο από τους ήχους της Νεκρής Ζώνης (μια νέα εκδοχή του «Πλοίου των Τρελών» που πρωτοπαρουσιάστηκε το 2014 με τους Μάριο Ιωάννου και Μάριο Κωνσταντίνου).

6-buffer_ship-of-fools

Ship of Fools_Ashore

 

12 Νοεμβρίου

Καστελιώτισσα, 19:15-21:45

Cypriot ball of bodies and souls: Μια διαδραστική παράσταση, όπου το κοινό δημιουργεί ήχο και κίνηση και γίνεται από θεατής, εκτελεστής. Με τους χορευτές Melissa Garcia Carro, Brice Catherin, Fabio Visone και Pascal Caron / NARcissus

Ύβρις Θρήνος: Ένα έργο πειραματικού μουσικού θεάτρου του Νεκτάριου Ροδοσθένους με τον ίδιο και τις Έλλη Αλωνεύτου, Κατερίνα Ανδρέου και Τζούλια Πέτρου-Μιχαηλίδη

Solo dell’Arte: Ένα έργο σύγχρονου θεάτρου με μάσκες από τον Carlos Estaves Garcias.

 

6-buffer-fringe_narcissus

Ύβρις Θρήνος

Bandabuliya, 22:00-02:00

You are here… elsewhere – Μια διαδραστική εγκατάσταση με φώτα από τον Matthieu Tercieux μεταφέρει το κοινό από μια διαδραστική παιδική χαρά σε ένα ολονύχτιο ξέφρενο πάρτι λήξης με τους dj Inal Bilsel, Cotsios o Pikatillis, The mighty scoop και Pueblo Franco.

 + Πληροφορίες στο τηλέφωνο 22445740, e-mail: admin@home4cooperation.info και facebook/BufferFringe

 

 

You May Also Like

Διακήρυξη σκηνογράφων για τις συνθήκες εργασίας στο κυπριακό θέατρο

Μια διακήρυξη για το εργασιακό τους καθεστώς ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα δώδεκα σκηνογράφοι και ...

«Ομηρικό ταλέντο ο Τεό»

Ενώπιον του Αγγελόπουλου αποκοιμήθηκε παρακολουθώντας το «Τοπίο στην Ομίχλη, ωστόσο ο Χάρβεϊ Καϊτέλ είπε ...

Εκπαιδευτικά Προγράμματα για παιδιά 6-12 ετών στο Μουσείο Ζαμπέλα

16 Απριλίου 2016  Σάββατο | 11:00 – 13:00 Η Ναΐφ τέχνη του Μιχαήλ Χρ. Κάσιαλου ...

Εννέα κυπριακές ταινίες στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Κύπρου

Οκτώ μικρού μήκους ταινίες κυπριακής παραγωγής διεκδικούν τα βραβεία στο Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα του ...

Σε δημόσιο διάλογο στις 3 Ιουλίου καλεί ο ΘΟΚ

Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, στο πλαίσιο της διαδικασίας που ξεκίνησε για αναθεώρηση του τρόπου ...

Τυχαία βρέθηκαν οι πρώτες ηχογραφήσεις της Joni Mitchell

Πριν από πέντε χρόνια, η κόρη του Barry Bowman, ενός “εν αποστρατεία” πλέον DJ, ...

X