“Κοίτα από μακριά εσύ την ειρήνη και η ειρήνη εσένα”

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως

Με όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στο Κραν Μοντανά, αναρωτιέμαι πού πήγε όοολη εκείνη η “θετική ατμόσφαιρα” για τη λύση του Κυπριακού. Κυρίως, εκείνο το συναίσθημα στις θεατρικές παραστάσεις, στο Σατιρικό, στο Ριάλτο, οι συναντήσεις των δύο ηγετών για καφέ στη Φανερωμένη και πουρέκκι στο Μπουγιούκ Χαν. Δεν συνέβησαν ποτέ όλα αυτά; Δεν τα είδαμε; Εθελοτυφλούσαμε, μάλλον.

Και τώρα, να, αφιερωμένοι οι πρώτοι στίχοι του μακροσκελούς ποιήματος της Φαϊζέ Οζντεμιρτζιλέρ από εκείνη την παράσταση στο Ριάλτο στις 9 Ιουνίου 2015. Δύο χρόνια πριν, και κάτι μέρες. Τα 43 χρόνια έχουν μεγαλύτερες αντιστάσεις.

“Δίπλα στα παιδικά μου χρόνια στέκονται
τα νιάτα των γονιών μου, που δόλια πήρες απ’ τα χέρια μου.
Να τα φας, να τα μασήσεις, να τα καταπιείς, Κύπρος,
μαζί κι εμάς, να σκάσεις.
Σκόρπισέ μας σαν ροδιού σπόρους σε ξένους χάρτες,
και να ζήσει ο κόσμος π’ ανάθεμά σε, ω νησί!
Κοίτα από μακριά εσύ την ειρήνη και η ειρήνη εσένα.
Με τη μύτη σου που μεγάλωσε απ’ το ψέμα,
εσύ είσαι ένας ου τόπος κι εμείς ένα τίποτα.
Δε γλύτωσες ούτε από εγγυήτριες, ούτε από σημαίες.
Μείναμε δίχως γιορτή στην ίδια μας την πατρίδα.
Εσύ με ξένες γιορτές ανατράφηκες, Κύπρος, ησύχασε.
Για όλα φταίει ο ποιητής και η θεά…
Χαραγμένα στα βουνά σου τ’ αποτυπώματα
του “πούστη του Ρεμπώ”, της “πόρνης Αφροδίτης”.

Μια φορά πεθαίνουμε, μα εσύ πέθανες πολλές.
Πολλές φορές σκοτώθηκες, πολλές φορές σκότωσες, Κύπρος.
Σκοτωθήκαμε κι εμείς κι εσύ. Ούτε χαΐρι είδαμε,
ούτε “hay?r” είπαμε ποτέ μας.
Είσαι ο φονιάς, είσαι κι ο δήμιος σ’ αυτό το έγκλημα.
Ό,τι φάρμακο κι αν με ποτίσεις οξύνει τις βρισιές μου.
Τώρα, μετά χαράς, όλα τα κράτη που ιδρύθηκαν στο σώμα σου
πάρ’ τα και χώσ’ τα στον κώλο σου.
Σου επιστρέφω όλα τα διαβατήρια και τις ταυτότητες που μου χάρισες.
Στην τουρκική να γράψουν τον θάνατό μου,
και στην ελληνική την κηδεία σου”.

You May Also Like

Όλα για τον ΘΟΚ μου

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Sold Out είναι οι παραστάσεις της παραγωγής του ΘΟΚ ...

Τα τείχη μέσα μας

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Δεν θυμάμαι ποια χρονιά παρακολούθησα για πρώτη φορά το ...

Για το Μέγαρο

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Την περασμένη Τρίτη, οδηγώντας στη λεωφ. Βύρωνος και γυρνώντας ...

Σκουριασμένο νησί

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Ένα βήμα μπροστά, δέκα πίσω. * Ο λόγος για ...

Πολιτιστικό… αποχετευτικό;

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Ήδη από την πρώτη μέρα ανακοίνωσης του ονόματος του ...

Η άλλη θάλασσα

Pιζοκάρπασο, Δευτέρα, ώρα δεκάτη βραδινή. Oι προβολείς στο γήπεδο με τον χλοοτάπητα έχουν ανάψει. ...

X