Διονύσιος Σολωμός: 161 Χρόνια από το θάνατο του

Το όνομα του είναι συνδεδεμένο με τον εθνικό μας ύμνο, κι εύλογα του ανήκει ο χαρακτηρισμός του εθνικού μας ποιητή. Ο Διονύσιος Σολωμός  γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1798 στη Ζάκυνθο. 

Σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και το 1808 έφυγε για σπουδές στην Ιταλία, με τη συνοδεία του Ιταλού δασκάλου του Ρώσση. Επτά χρόνια αργότερα πήρε το απολυτήριο από το Λύκειο της Κρεμόνας και γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Πάβιας, απ’ όπου πήρε το πτυχίο της Νομικής. Παράλληλα με τις σπουδές στη νομική, για την οποία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε, άρχισε να γράφει στίχους στην ιταλική γλώσσα, ενώ ήρθε σε επαφή με διαπρεπείς φιλοσόφους, φιλολόγους και αξιόλογους εκπροσώπους της λογοτεχνικής κίνησης της εποχής.

 Το 1818 επέστρεψε στη Ζάκυνθο, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια. Εκεί άρχισε να γράφει τα πρώτα του αξιόλογα στιχουργήματα στα ελληνικά. Το πρώτο εκτενές ελληνικό ποίημά του και πλέον γνωστό είναι ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, απόσπασμα του οποίου καθιερώθηκε ως Εθνικός μας Ύμνος. Λίγο αργότερα, συνέθεσε το λυρικό ποίημα Εις τον θάνατο του Λορδ Μπάυρον και ακολούθησαν: Η καταστροφή των Ψαρών, Η Φαρμακωμένη, Ο Λάμπρος, Εις Μοναχήν, Ο Κρητικός, Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι, Ο Πορφύρας.
Διονύσιος Σολωμός: Ελεύθεροι Πολιορκημένοι / Χειρόγραφο

 

Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: Ύμνος εις την Ελευθερία, Ο ΚρητικόςΕλεύθεροι ΠολιορκημένοιΟ ΠόρφυραςΗ Γυναίκα της ΖάκυθοςΛάμπρος. Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του είναι η αποσπασματική μορφή: κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτα δεν δημοσιεύτηκε από τον ίδιο. Ο Κώστας Βάρναλης περιέγραψε εύστοχα την αποσπασματικότητα του σολωμικού έργου με τη φράση «…(Ο Σολωμός) πάντα τα έγραφε, αλλά ποτές του δεν τα έγραψε».

Στα τέλη του 1828 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κέρκυρα, συνεχίζοντας την ενασχόλησή του με την ποίηση σχεδόν απομονωμένος. Δεν έκανε ούτε ένα ταξίδι στην ελευθερωμένη Ελλάδα, γιατί, όπως υποστηρίζεται, «δεν εσυνηθούσε να θεατρίζει στο εθνικό του φρόνημα αλλά μες το άγιο βήμα της ψυχής».

Στις 3 Φεβρουαρίου του 1849 παρασημοφορήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος, διότι «με την ποίηση του διέγειρε τα αισθήματα του λαού στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία».

Στις 9 Φεβρουαρίου του 1857 απεβίωσε, ύστερα από αλλεπάλληλες εγκεφαλικές συμφορήσεις. Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1865 στη Ζάκυνθο και τοποθετήθηκαν αρχικώς σ’ ένα μικρό μαυσωλείο στον τάφο του Κάλβου.

Από τότε και μέχρι σήμερα, ο ίδιος παραμένει αναλλοίωτος στη μνήμη μας, αφήνοντας μας ως κληρονομιά τα έργα του…

 

 

You May Also Like

Δεκαέξι διηγήματα για υπαρκτές γυναίκες

Ο δημοσιογράφος Ευάγγελος Αρεταίος στο βιβλίο «Σαν άμμος που χάνεται» διηγείται στιγμές από τη ...

«Παγκόσμιον Άσμα» του Γαλατόπουλου επί σκηνής

Συνεχίζοντας τη μακρόχρονη προσπάθειά του για την ανάδειξη λιγότερο γνωστών λογοτεχνικών κείμενων, το Θεατρικό ...

Παγκόσμιος Διαγωνισμός Ποίησης «Κ.Π Καβάφης» 2018

Η International Art Academy διοργανώνει τον 4ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης «K.Π. Καβάφης» 2018. Στο Διαγωνισμό μπορεί ...

Oliver Jeffers: Ένας σύγχρονος παραμυθάς ζωγραφίζει κόσμους που δεν θέλεις να χάσεις

Γνωρίζοντας τον ξεχωριστό εικονογράφο παιδικών βιβλίων και όχι μόνο, Oliver Jeffers. Μια από τις ...

Η Κομπάρσα

Αβραάμ Β. Γεοσούα – Εκδόσεις Καστανιώτη Ο Αβραάμ Β. Γεοσούα μαζί με τον Άμος ...

Δεύτερη Ετήσια Γενική Συνέλευση Ομίλου Λογοτεχνίας και Κριτικής

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου η 2η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση του Ομίλου Λογοτεχνίας ...

X