Διονύσιος Σολωμός: 161 Χρόνια από το θάνατο του

Το όνομα του είναι συνδεδεμένο με τον εθνικό μας ύμνο, κι εύλογα του ανήκει ο χαρακτηρισμός του εθνικού μας ποιητή. Ο Διονύσιος Σολωμός  γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1798 στη Ζάκυνθο. 

Σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και το 1808 έφυγε για σπουδές στην Ιταλία, με τη συνοδεία του Ιταλού δασκάλου του Ρώσση. Επτά χρόνια αργότερα πήρε το απολυτήριο από το Λύκειο της Κρεμόνας και γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Πάβιας, απ’ όπου πήρε το πτυχίο της Νομικής. Παράλληλα με τις σπουδές στη νομική, για την οποία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε, άρχισε να γράφει στίχους στην ιταλική γλώσσα, ενώ ήρθε σε επαφή με διαπρεπείς φιλοσόφους, φιλολόγους και αξιόλογους εκπροσώπους της λογοτεχνικής κίνησης της εποχής.

 Το 1818 επέστρεψε στη Ζάκυνθο, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια. Εκεί άρχισε να γράφει τα πρώτα του αξιόλογα στιχουργήματα στα ελληνικά. Το πρώτο εκτενές ελληνικό ποίημά του και πλέον γνωστό είναι ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, απόσπασμα του οποίου καθιερώθηκε ως Εθνικός μας Ύμνος. Λίγο αργότερα, συνέθεσε το λυρικό ποίημα Εις τον θάνατο του Λορδ Μπάυρον και ακολούθησαν: Η καταστροφή των Ψαρών, Η Φαρμακωμένη, Ο Λάμπρος, Εις Μοναχήν, Ο Κρητικός, Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι, Ο Πορφύρας.
Διονύσιος Σολωμός: Ελεύθεροι Πολιορκημένοι / Χειρόγραφο

 

Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: Ύμνος εις την Ελευθερία, Ο ΚρητικόςΕλεύθεροι ΠολιορκημένοιΟ ΠόρφυραςΗ Γυναίκα της ΖάκυθοςΛάμπρος. Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του είναι η αποσπασματική μορφή: κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτα δεν δημοσιεύτηκε από τον ίδιο. Ο Κώστας Βάρναλης περιέγραψε εύστοχα την αποσπασματικότητα του σολωμικού έργου με τη φράση «…(Ο Σολωμός) πάντα τα έγραφε, αλλά ποτές του δεν τα έγραψε».

Στα τέλη του 1828 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κέρκυρα, συνεχίζοντας την ενασχόλησή του με την ποίηση σχεδόν απομονωμένος. Δεν έκανε ούτε ένα ταξίδι στην ελευθερωμένη Ελλάδα, γιατί, όπως υποστηρίζεται, «δεν εσυνηθούσε να θεατρίζει στο εθνικό του φρόνημα αλλά μες το άγιο βήμα της ψυχής».

Στις 3 Φεβρουαρίου του 1849 παρασημοφορήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος, διότι «με την ποίηση του διέγειρε τα αισθήματα του λαού στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία».

Στις 9 Φεβρουαρίου του 1857 απεβίωσε, ύστερα από αλλεπάλληλες εγκεφαλικές συμφορήσεις. Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1865 στη Ζάκυνθο και τοποθετήθηκαν αρχικώς σ’ ένα μικρό μαυσωλείο στον τάφο του Κάλβου.

Από τότε και μέχρι σήμερα, ο ίδιος παραμένει αναλλοίωτος στη μνήμη μας, αφήνοντας μας ως κληρονομιά τα έργα του…

 

 

You May Also Like

«Άψαν τα Σπέσιαλ» και άλλες ιστορίες…

Ο Νικόλας Σπαρσής τρέφει μια ιδιαίτερα αγάπη για το γράψιμο καθώς, όπως ο ίδιος ...

«Συναπάντημα Γενεών» για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στο ΚΥΠΕ

Δέκα ποιητές από διαφορετικές γενιές συναντώνται σε ένα «Συναπάντημα Γενεών» στις 19 Μαρτίου 2018 ...

3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας

Το Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας επιστρέφει για τρίτη χρονιά, στις 19 και 20 Μαΐου. Το φεστιβάλ ...

Φικρέτ Ντεμιράγ μεταφρασμένος στα ελληνικά

H Ανθη Καρρά μετέφρασε και οι Εκδόσεις Ετεροτοπία ανέλαβαν την έκδοση του βιβλίου «Ρίζες ...

Δίγλωσσο βιβλίο για παιδιά από την Καίτη Κληρίδη

Ένα δίγλωσσο βιβλίο για παιδιά με τίτλο «Τα σκυλιά του προέδρου» έγραψε και παρουσιάζει ...

Φοίβος Δεληβοριάς – Σωφρόνης Σωφρονίου στη σκηνή του Ριάλτο

Φοίβος Δεληβοριάς και Σωφρόνης Σωφρονίου θα βρεθούν στη σκηνή του Θεάτρου Ριάλτο για μια ...

X