Βρήκαμε την πιο… Safe επιλογή του καλοκαιριού

Γενικότερα είναι καλό σημάδι πως το Netflix, στην προσπάθειά του να γίνει η πλέον ανταγωνιστική επιγραμματική πλατφόρμα, παραγγέλνει συνεχώς καινούργιες σειρές, ντοκιμαντέρ και ταινίες, με αποτέλεσμα να χάνεις την μπάλα σχετικά με το ποιο είδες και πότε ανανεώθηκε το μενού. Ωστόσο, υπάρχει και το αρνητικό στοιχείο σε αυτή την επιλογή, που είναι φυσικά το ανέβασμα και trashy προγραμμάτων, σειρών που δεν βλέπονται με τίποτα, πέρα από τα τυπικά στάνταρ παραγωγής που ζητά η πλατφόρμα, ενώ πολλές από αυτές είναι στην κατηγορία “αδιάφορη”, τόσο που αν δεν υπήρχε η επιλογή του τι είδες και τι δεν είδες θα έχεις ξεχάσει πως έχεις παρακολουθήσει κάποιες σειρές.
Υπάρχουν όμως και κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις που ρίχνει κάθε τόσο η πλατφόρμα, ώστε εκεί που πας να κόψεις τη συνδρομή (#not), έρχεται και σε αποζημιώνει για τα -έτσι κι αλλιώς- λίγα χρήματα που δίνεις.

Μια τέτοια επιλογή είναι το “Safe”, μια αμερικανογαλλική συμπαραγωγή, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται στη Βρετανία και έχει πρωταγωνιστή τον εκνευριστικά προσεγμένο στις επιλογές του Michael C. Hall. Ο Dexter επέστρεψε και κατάφερε με μια σειρά 8 μόλις επεισοδίων (συζητείται η δεύτερη σεζόν, που ελπίζουμε να μείνει στις συζητήσεις) να αποτινάξει τον ρόλο του serial killer και να υποδυθεί με μαεστρία έναν Βρετανό πατέρα που ψάχνει εναγωνίως την κόρη του που χάθηκε.
Εν ολίγοις, στην υπόθεση δεν θα βρείτε κάτι πρωτότυπο, αφού για άλλη μια φορά έχουμε μια εξαφάνιση και έναν φόνο που συνδέεται με κάτι που έγινε στο παρελθόν. Αν και ίσως να αποτελεί spoiler η προηγούμενη πρόταση, αφού δεν φαίνεται εξαρχής η σύνδεση των γεγονότων, ούτε αφήνεται ξεκάθαρα να εννοηθεί, στο τέλος των 8 επεισοδίων ελάχιστη σημασία έχει η υπόθεση, αλλά ο τρόπος που έχουν διαμορφωθεί οι χαρακτήρες. Ο βασικός χαρακτήρας δεν είναι ο Mr. Taken που γίνεται υπερήρωας και μπάτσος για χάρη της κόρης του, αλλά η αναζήτηση της αγνοούμενης κινείται περισσότερο στο πλαίσιο του ρεαλισμού, όπου ο χαρακτήρας είναι ένας τύπος της καθημερινότητας που ψάχνει σε στοιχεία για να οδηγηθεί στη λύση του μυστηρίου.

Αφήστε στην άκρη το μπερδεμένο τοπίο που διαδραματίζεται η σειρά, αφού ακροβατεί ανάμεσα σε τυπική αμερικανική δραματική παραγωγή και βρετανική κουλτουριάρικη, αλλά και τη χάλια λονδρέζικη προφορά των χαρακτήρων, που είναι πιο τραγική και από τα κυπριακά του Μιχάλη Μαρίνου όταν συμμετέχει σε εγχώρια σειρά, και επικεντρωθείτε στα ενδιαφέροντα plot twists που γίνονται σε κάθε επεισόδιο, μετατρέποντάς τη με ευκολία στην καλύτερη binge watching σειρά του Netflix. Κυρίως, γιατί σε κάνει να σκέφτεσαι πως όταν χτίζεις τείχη για να χωριστείς από τους γείτονες δεν ξέρεις τι κρύβεται πίσω από αυτά (σωστά Mr. Trump;). Και κυρίως γιατί τίποτα δεν μένει κρυφό, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Κοινότυπο; Σαφέστατα. Αλλά πολλές φορές αξίζει να εκτιμήσεις και το… τυπικό δράμα για να πας στο επόμενο βήμα. Και ναι, Netflix did it again.

You May Also Like

Project blue book: Έκαστος… ΟΥΦΟ ετάχθη

Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που το κοινό έβλεπε ιστορικά ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Ή ...

Μια ματιά στην (κυπριακή) 10άδα του Netflix

Βλέποντας κανείς τη 10άδα των δημοφιλέστερων παραγωγών στο Netflix αυτή την περίοδο στην Κύπρο, ...

Unsolved: Ραπάροντας με την εξιχνίαση

Γκροτέσκες ιστορίες της βρομιάς αυτού του κόσμου χαρακτήρισε η μητέρα του Biggie τους στίχους ...

Το “Loudest Voice” σου εξηγεί γιατί κυβερνά ο Τραμπ

Βετεράνος των ΜΜΕ, άνθρωπος με επιρροή, ο Ρεπουμπλικάνος Ρότζερ Έιλς ίδρυσε το τηλεοπτικό δίκτυο ...

Blood Drive: Αίμα, βενζίνη και ιδρώτας

Κουλτούρα να φύγουμε από τα τετριμμένα, και είναι ωραίο να γράφεις σε ένα φαινομενικά ...

Το μυθιστόρημα My brilliant friend έγινε σειράρα

Έκανε αίσθηση από το πρώτο της μυθιστόρημα, ενώ όλοι έψαχναν να δουν ποια είναι ...

X