Νιόβη Χαραλάμπους: «Η Άλκηστις μπορεί να υπάρχει και σήμερα»

Η Νιόβη Χαραλάμπους ενσαρκώνει την Άλκηστη του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου για τρεις μόνο παραστάσεις στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος

Πρεμιέρα κάνει σήμερα 23 Ιουλίου,  ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και συγχρόνως αινιγματικά έργα του Ευριπίδη, η «Άλκηστις» της Fresh Target Theatre Ensemble, παραγωγής που συμμετέχει για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος.

Η δεύτερη κυπριακή παραγωγή, που συμμετέχει στη φετινή διοργάνωση- η πρώτη ήταν οι «Τρωάδες« παραγωγής του Θεάτρου Ένα- ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου και θα πραγματοποιήσει συνολικά τρεις παραστάσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ.

Με αφορμή την παράσταση αυτή , η ηθοποιός Νιόβη Χαραλάμπους- η οποία ενσαρκώνει την Άλκηστη, μας μίλησε τόσο για το έργο, όσο και για το ρόλο τον οποίο υποδύεται στην ομώνυμη τραγωδία:

Πες μας λίγα λόγια για το ρόλο σου.

Η Άλκηστις είναι μία γυναίκα που περνά από τη διαδικασία του πόνου, την ώρα που βρίσκεται στο δύσκολο δίλημμα αν θα εγκαταλείψει  τα παιδιά της, τον άντρα της, και τη ζωή γενικότερα, προκειμένου να θυσιάσει τη ζωή της για να αποκτήσει ο σύζυγός της, Άδμητος-τον οποίο υποδύεται ο Ανδρέας Παπαμιχαλόπουλος, την αιωνιότητα. Είναι μία γυναίκα η οποία όπως στις περισσότερες-αν όχι όλες τις αρχαίες τραγωδίες-περνάει τα πάνδεινα.

Διαβάστε επίσης: Η «Άλκηστις» στο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος

Τι σπρώχνει την Άλκηστη στη μεγάλη απόφαση να θυσιαστεί για τον άντρα της;

Στην πορεία του έργου είναι σαν να μας λέει ότι δεν θέλει να προδώσει ούτε τον άντρα , ούτε τα παιδιά της, επομένως αντί να χαθεί ο σύζυγος προτιμάει να θυσιαστεί αυτή για να κρατήσει ο ίδιος το βασίλειο. Τελικά όμως δεν είναι ξεκάθαρο εάν πεθαίνει γιατί θέλει να σώσει τον άντρα της ή για να σωθεί η ίδια. Γιατί στο μονόλογο της η Άλκηστις λέει ότι θα το κάνω, τη δίνω τη ζωή μου, θέτοντας ωστόσο κάποιες συγκεκριμένες παραμέτρους στον Άδμητο, δεσμεύοντας τον μία ζωή σε ένα θάνατο. Οπότε από εκείνο το σημείο αναρωτιέται κανείς γιατί πεθαίνει η Άλκηστις , γιατί θυσιάζεται μία γυναίκα για τον άντρα της: για να ξεφύγει από κάτι που δεν την ευχαριστεί , για να είναι σωστή απέναντι στους Θεούς- που δεν είναι αυτό το ζητούμενο-, γιατί αγαπάει τον άντρα της άνευ όρων; Όλα αυτά τα στοιχεία εμπεριέχονται στη συγκεκριμένη τραγωδία και δημιουργούν ποικίλα ερωτήματα.

μπορεί να μην υπάρχει μία γυναίκα που να θυσιάζεται για τον άντρα της, όπως η Άλκηστις για τον Άδμητο, αλλά μπορεί και να υπάρχει δίπλα μας.

Γιατί χαρακτηρίζεται ως τραγικωμωδία το έργο;

Γιατί υπάρχουν μέσα στο έργο σκηνές οι οποίες επειδή είναι τόσο καθημερινές μπορεί να προκαλέσουν το γέλιο, αλλά αυτό προκύπτει από πολύ βαθιά μηνύματα της αρχαίας τραγωδίας. Αυτές οι σκηνές που είναι πιο ανάλαφρες, έρχονται να εξισορροπήσουν όλα τα έντονα στοιχεία που εμπεριέχονται στο έργο, όπως είναι για παράδειγμα ένα μοιρολόι που υπάρχει. Αυτή η διαδικασία γίνεται από τον Ευριπίδη πολύ σοφά για να μπορέσει να κρατήσει και το ενδιαφέρον του θεατή. Ωστόσο αυτό το χαρμόσυνο στοιχείο που υπάρχει μέσα στον πόνο, το βρίσκω τελικά πιο τραγικό.

Τι είναι αυτό που καθιστά τις τραγωδίες τόσο διαχρονικές;

Νομίζω το γεγονός ότι έχουν να κάνουν ακριβώς με τον άνθρωπο, τα πάθη και τη στιγμή. Η ιστορία επαναλαμβάνεται , μαζί της και οι άνθρωποι. Μπορεί να αλλάζουν συνθήκες οι κοινωνίες, αλλά οι άνθρωποι ενεργούν με τον ίδιο τρόπο. Δεν έχουμε να διαχωρίσουμε κάτι σήμερα από τότε. Το μόνο που διαφέρει είναι το χρονοδιάγραμμα και οι κοινωνικές αλλαγές. Ωστόσο η ανθρώπινη υπόσταση παραμένει η ίδια. Αλλάζουν οι συνθήκες μόνο. Κάποια γεγονότα που περιγράφουν οι αρχαίες τραγωδίες πραγματικά γίνονται και σήμερα. Μπορεί να μην υπάρχει μία γυναίκα που να θυσιάζεται για τον άντρα της, όπως η Άλκηστις για τον Άδμητο, αλλά μπορεί και να υπάρχει δίπλα μας. Είναι δίπλα μας αυτή η γυναίκα δεν είναι μακριά…

Παραστάσεις: 23/07 Σκαλί Αγλατζιάς, 28/07 Αρχαίο Ωδείο Πάφου, 30/07 Αρχαίο Θέατρο Κουρίου (21:00). Πληροφορίες: 7000 2414

Η ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Χρηστομάνος

Σκηνοθεσία: Πάρις Ερωτοκρίτου

Σκηνογράφος: Γιώργος Γιάννου

Κινησιολόγος: Παναγιώτης Τοφή

Μουσική: Βασιλική Αναστασίου

Ενδυματολόγος: Ρέα Ολυμπίου

Σχεδιασμός φωτισμού: Βασίλης Πετεινάρης

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Μασώνου

Συντονισμός παραγωγής: Νέδη Αντωνιάδη

Οπτική επικοινωνία: Δημήτρης Σωτηρίου

Διεύθυνση παραγωγής: Γιώργος Μ. Ιωάννου

Διανομή:

Άλκηστις: Νιόβη Χαραλάμπους

Άδμητος: Ανδρέας Παπαμιχαλόπουλος

Φέρης: Σπύρος Σταυρινίδης

Θάνατος/Ηρακλής/Χορός: Γιάννης Καραούλης

Θεράπαινα/ Χορός: Μυρσίνη Χριστοδούλου

Απόλλωνας/Χορός: Ανδρέας Κουτσόφτας

Θεράπων/Χορός: Σάββας Μενοίκου

Χορός: The Amalgamation choir (Βασιλική Αναστασίου, Μυρτώ Αριστείδου, Δήμητρα Χατζηγιάννη, Αργυρώ Χριστοδούλου, Αναστασία Προκόπη Τάκη, Μαρία Μασώνου)

 

Το έργο ανεβαίνει με αγγλικούς υπέρτιτλους

 

 

You May Also Like

Ένα διαφορετικό “Σάββατο του Λαζάρου”

Το Θέατρο Ριάλτο παρουσιάζει στις 26 και 27 Απριλίου, επί σκηνής, την παράσταση του ...

«Πέρασα…»: μουσικοθεατρική παράσταση

Η δύναμη των ποιημάτων και η υποβλητική φωνή της Κικής Δημουλά, θα συγκινήσουν το ...

Τελευταίες παραστάσεις για τις «Ευτυχισμένες Μέρες»

Το εμβληματικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ παρουσιάζεται στo ARTos Foundation για τέσσερεις τελευταίες παραστάσεις ...

Ακύρωση παραστάσεων «Πράγματα δικά μου, αληθινά»

Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ανακοινώνει ότι οι προγραμματισμένες για σήμερα Παρασκευή 31 Ιανουαρίου, Σάββατο ...

«Ο επισκέπτης» ανεβαίνει σε παγκύπρια πρώτη από την Alpha Square

Σε μια ξεχωριστή αίθουσα με άρωμα εποχής, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου στην ...

Κρεβάτι από ψευδάργυρο: εμμονές και εθισμοί επί σκηνής

Γράφει η Κατερίνα Μιχάηλου Έχοντας ως κύρια θεματική τον εθισμό γενικότερα και τον αλκοολισμό ...

X