Sharp objects: Οι πληγές μένουν πάντα ανοιχτές

Κάθε καλοκαίρι η τηλεόραση μπαίνει στο mute και εμείς ψάχνουμε δολοφόνους από ενδιαφέρουσες σειρές online. Στο “Sharp objects” (παίζει και στη Nova) για να φτάσουμε στη λύση του μυστηρίου θα πρέπει να το… φιλοσοφήσουμε το πράγμα. Το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα της Gillian Flynn σκηνοθετείται από τον Jean Marc Vallee, που μας έδωσε και το “Big little lies”, άρα αν έχεις την εμπειρία της προηγούμενής του δουλειάς, ξέρεις πως θα φτάσεις αργά και βασανιστικά στη λύση του μυστηρίου, αφού θα πρέπει να γίνει επώδυνη ψυχολογική διείσδυση στους ανθρώπους που σκότωσαν, στα θύματα και κυρίως στην ερευνά της υπόθεσης.

Camille Preaker. Αυτή είναι η βασική ηρωίδα της σειράς, η οποία έχει τα… θεματάκια της. Είναι δημοσιογράφος (ντάξει, ρωτήστε μας να σας πούμε), έχει βγει από ψυχιατρική κλινική, είναι και cutter, δηλαδή κόβεται με αιχμηρά αντικείμενα για να “απαλύνει” τον πόνο της. Α! Έχει και ένα μπουκαλάκι βότκα στην τσάντα της και πίνει πιο συχνά απ’ όσο χρησιμοποιούσε η Ντένη Μαρκορά το evian στους “Δύο ξένους”. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχει και έναν αρχισυντάκτη που τη στέλνει στη γενέτειρά της για να ερευνήσει δύο φόνους, λες και είναι ο ψυχολόγος της που θέλει να τη στείλει πίσω στον τόπο της γιατί είναι ο μόνος τρόπος να προχωρήσει μπροστά.

Ήδη, σκιαγραφώντας την ηρωίδα ο Vallee έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια σκοτεινή, κλειστοφοβική νουάρ ατμόσφαιρα και για να σας προλάβουμε δεν είναι καθόλου ένα θηλυκό “True detective”. Κυρίως επειδή εδώ λειτουργεί ως οικείο καθαρτήριο για την ηρωίδα. Το δράμα κορυφώνεται όχι με τις άγριες δολοφονίες νέων γυναικών, αλλά με το δράμα της πρωταγωνίστριας, η οποία χαράζει τον πόνο πάνω της. Γι’ αυτό και δεν σε οδηγεί σκηνοθετικά στα δύσβατα μονοπάτια της δολοφονίας. Συνεπώς, αν είστε της λογικής “πάμε να δούμε μια σειρά με φόνους”, αυτή σίγουρα δεν είναι η σειρά σας. Ο Vallee ξέρει να μετατρέπει μαεστρικά ένα βιβλίο σε τηλεοπτική σειρά και θα το κάνει και εδώ, όπως και με το “Big little lies”, στηριζόμενος στις ατάκες και στην ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων.

Το μεγάλο ατού της σειράς είναι φυσικά η εκνευριστικά καλή Amy Adams, η παρουσία της οποίας είναι καταλυτική. Σκοτεινή, ειλικρινής, δυναμική και συνάμα ευάλωτη δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας σε μια όχι και τόσο εύκολη σειρά για όλο το κοινό. Στην ουσία είναι ένα παραμύθι για ανοιχτές πληγές και για τραγικά γεγονότα που διαστρέφουν τύχες και ζωές. Και η ηρωίδα το ξέρει καλύτερα από όλους, αφού η ιστορία των άλλων είναι η προσωπική της Οδύσσεια. Μήπως είναι και δική μας;

You May Also Like

Το Η ζωή εν τάφω της ΕΡΤ είναι καλή τηλεόραση

Μικρό διάλειμμα από τις ξένες παραγωγές, για μια ελληνική που ξεκίνησε πρόσφατα και αξίζει ...

Το «The morning show» είναι η τρέλα των Μέσων

Η τηλεόραση, τα μέσα ενημέρωσης, η εξάρτηση από την εξουσία, η χρυσόσκονη από τηλεαστέρες, ...

Butterfly: Ας μιλήσουμε (επιτέλους) για το σήμερα

“Θέλω ο γιος μου να μείνει γιος μου. Θέλω να μην αλλάξει. Βρείτε τρόπο ...

When the see us: Όταν το σύστημα σε κάνει ό,τι θέλει

Ακόμη και αν έχεις ακούσει ή διαβάσει για την ιστορία των πέντε εφήβων του ...

Το The Hot zone είναι πραγματική… αρρώστια

Αν το “Chernobyl” είναι η σειρά με την οποία έχουμε καταφέρει να κοιτάζουμε περίεργα ...

The Twilight Zone (reboot): Βαρύ όνομα σαν ιστορία

Στη μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο Αμερική όλα ήταν καινούργια. Η τηλεόραση έμπαινε στα ...

X