Game of Thrones: Το σαπουνοπερίζειν εστί φιλοσοφείν

“Κάποτε πίστευα πως ήσουν έξυπνος”, είπε η Sansa στον Τyrion (μην ρωτάτε γιατί, μην φοβάστε, δεν θα ρίξουμε spoiler, για όσους δεν είδαν την πρεμιέρα της όγδοης σεζόν του “Game of thrones”). Η Sansa έφυγε, ο Tyrion έμεινε στα κρύα του λουτρού και όχι, δεν έπαιξε το “Αν! Αν αγαπάς, το πιο γλυκό κρασί του κόσμου να γερνάς” που τραγουδούσε η Ρένα Βεράκου στους τίτλους τέλους της “Λάμψης” του Φώσκολου. Απογοήτευση! Μετά, σε μια άλλη σκηνή ο Sam αποκαλύπτει κάτι στον Jon (έλα, όλοι ξέρουμε τι θα του έλεγε), αλλά μετά το τέλος της συνομιλίας τους το τραγούδι που θα ταίριαζε γάντι, αφού μιλάμε για τα εφτά βασίλεια, “Εφτά, ουρανοί εφτά και σύννεφα αλήτες περάσανε κλεφτά” δεν ακούστηκε ποτέ. Πίκρα, μεγάλη πίκρα. Εδώ, δεν σκέφτηκαν καν το “Ένα πρωινό” στη σκηνή που ο Jon έκανε βόλτα στα χιόνια με την Daenerys, γιατί αυτή είναι το “Κορίτσι στο χιόνι” αντί στον ήλιο, όπως η ταινία. Οργή!

Είναι αλήθεια πως, για αυτούς που μπορούν να σκεφτούν πέρα από το “Game of thrones”, οι τελευταίες τρεις σεζόν δεν είχαν καμία σχέση με εκείνες τις πρώτες, όπου κάθε θάνατος ήταν ένα σοκ, κάθε εξέλιξη είχε ένα φοβερό μυστικό, κάθε σκηνή είχε εκείνους τους επικούς διαλόγους που σε κρατούσαν σε εγρήγορση. Όλα είχαν γίνει μια σαπουνόπερα με τους showrunners, χωρίς την καθοδήγηση από τον μετρ Martin, να μην μπορούν να κρατήσουν τη σειρά στο επίπεδο της “επικής παραγωγής” που βλέπαμε.

Στις τελευταίες σεζόν το παιχνίδι του στέμματος ήταν στην ουσία το παιχνίδι της συγγραφής ανάμεσα στον Martin και τους showrunners της σειράς, όπου οι τελευταίοι είχαν την αγωνία να παρουσιάσουν μια σειρά όπως ο δημιουργός της. Δεν έγινε ποτέ. Οι ήρωες είχαν χωριστεί σε καλούς και κακούς και το παιχνίδι επιρροής είχε μετατραπεί σε μάχη ανάμεσα στους δύο Οίκους. Μόνο που το “Game of thrones” δεν ήταν ποτέ αυτή η σειρά. Ήταν η πολιτική επιρροή, ήταν η μάχη με τα όρια του κάθε ήρωα. Τα οποία κατάφερνε να ξεπερνάει, χωρίς να μας προετοιμάζει.

Στο πρώτο επεισόδιο της όγδοης σεζόν όλα όμως έμοιαζαν αλλαγμένα. Οι showrunners φαίνεται πως ό,τι είχαν να πάρουν από τον Martin το πήραν. Πλέον, η σειρά έγινε κτήμα τους και οι ιστορίες προχωράνε ωσάν να μιλάμε για κανονική, δραματική σειρά. Έστω! Τουλάχιστον, ξέροντας πως ακόμη και το σαπουνοπερίζειν είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία, έχει τους δικούς της κανόνες και θα δούμε μια σειρά η οποία θα έχει ένα τέλος. Κι ας μην είναι αυτό που θέλαμε.

You May Also Like

Το “Homecoming” είναι ένα ταξίδι που πρέπει να ζήσεις

Είναι ωραίο να βλέπεις μια σειρά με κακό μάτι επειδή κάποιος από τους συντελεστές ...

Το The Stranger είναι μια… Safe επιλογή για να δεις

«Αλήθεια σε γνωρίζω; Ξέρω ποια είσαι;» λέει ο Άνταμ στη σύζυγό του, η οποία ...

Innocent: Ο αθώος ψάχνει πάντα τη δικαίωση

Άλλη μια φορά που οι Βρετανοί απέδειξαν πως ξέρουν καλύτερα από όλους να στήνουν ...

Blood Drive: Αίμα, βενζίνη και ιδρώτας

Κουλτούρα να φύγουμε από τα τετριμμένα, και είναι ωραίο να γράφεις σε ένα φαινομενικά ...

Το Dublin murders είναι ένα βρετανικό διαμαντάκι

Πάρα πολλά βιβλία έχουν καταστραφεί στην τηλεοπτική τους μεταφορά, αρκετά ήταν όμως αυτά που ...

Chambers: Οι δαίμονες είναι μέσα μας

Μία οικογένεια η οποία έχασε το παιδί της και ψάχνει αλλού το στήριγμά της, ...

X