MotherFatherSon: Τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν

Εκείνος, ο Max, είναι ένας χαρισματικός και αυτοδημιούργητος Αμερικανός επιχειρηματίας, μεγιστάνας των Μέσων. Εκείνη, η πρώην σύζυγός του, η Kathryn, είναι κληρονόμος μιας οικογένειας, και αποφάσισε να ζήσει τη ζωή της όπως θέλει. Στη μέση ο γιος τους. Ένας νεαρός 30άρης, ο οποίος προσπαθεί να πείσει τον πατέρα του πως αξίζει να είναι ο διάδοχός του. Παρόλο που ξέρει πως δεν μπορεί να γίνει ποτέ.

Η νέα σειρά του BBC «MotherFatherSon» πλασαρίστηκε από πολλούς ως η τηλεοπτική μεταφορά της περίεργης σχέσης που έχουν ο Ρούπερτ Μέρντοχ με τον γιο του Τζέιμς. Δεν είναι. Αυτό θυμίζει το πρώτο επεισόδιο, αλλά είναι κάτι πέραν αυτού. Είναι εκείνη η σειρά η οποία παίρνει αυτή την αφορμή της σχέσης του μεγιστάνα με τον γιο του για να μας αποδείξει αυτό που πολλές φορές ξεχνάμε, αλλά είναι αυτονόητο. Πως στο τέλος της ημέρας είμαστε αυτό που είμαστε και τίποτα περισσότερο.

Το ’πε και ο ποιητής. Πριν το συνειδητοποιήσει ο Gere στη σειρά. Μόνο τα παιδιά ξέρουν αυτό που ψάχνουν.

Μια στιγμή, η οποία θα είναι spoiler αν την αναφέρουμε, είναι αρκετή για να αλλάξει τη ζωή της οικογένειας. Από εκείνες τις στιγμές που δεν σώζεσαι είτε είσαι πλούσιος, είτε ένας μεγιστάνας των Μέσων Ενημέρωσης και ανεβάζεις και κατεβάζεις κυβερνήσεις. Είναι η στιγμή που θα σε φέρει ενώπιον των ευθυνών σου, θα αρχίσεις να συνειδητοποιείς όχι τα μικρά και τα μεγάλα της ζωής, το νόημά της, το ποιος είσαι, αλλά ποια είναι η πραγματική σχέση με τους γύρω σου.

Είναι η στιγμή στην οποία ο Max αρχίζει να επαναπροσδιορίζει τη σχέση με τον γιο του. Και συνειδητοποιεί γιατί είναι διαφορετικός από αυτόν. Γιατί τα παιδιά είναι δημιούργημά μας, αλλά δεν είμαστε ίδιοι, δεν είμαστε και δεν μπορούμε να είμαστε αυτό που ήταν οι παππούδες μας, ούτε αυτό που ήταν οι γονείς μας, ούτε τίποτε άλλο. Άλλωστε και η μητέρα της ιστορίας δεν κατάφερε να ακολουθήσει τα βήματα των γονιών της.

Πιο ώριμος από ποτέ ο Richard Gere παραμένει ο αγέρωχος ντρέτος άντρας ο οποίος καταφέρνει να ακροβατεί ανάμεσα στον συναισθηματισμό και τον δυναμισμό, ενώ δίπλα του η Helen McCroy είναι όσο μελαγχολική χρειάζεται. Και δίπλα τους ο Billy Howle δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία σε μια σειρά για τις σχέσεις των γονιών με τα παιδιά τους και πόσο καταστροφικές μπορούν να γίνουν. Ακόμη και αν έχεις όλα τα λεφτά του κόσμου.

You May Also Like

Waco: Τα γεγονότα λένε πάντα την αλήθεια

Στη δεκαετία του ’90, ο David Koresh είχε πειστεί πως είναι ο αμνός του ...

SMILF: Και ναι, είναι αυτό που κατάλαβες

Single είναι η λέξη που αντιστοιχεί στο S αν σε μπερδεύουν τα αρχικά και ...

Game of Thrones: Το σαπουνοπερίζειν εστί φιλοσοφείν

“Κάποτε πίστευα πως ήσουν έξυπνος”, είπε η Sansa στον Τyrion (μην ρωτάτε γιατί, μην ...

To “The good cop” είναι τόσο κακή σειρά, όσο είναι και καλή

Δεν έχουμε καταλάβει τι παίζει ακριβώς με το “The good cop”. Τη μια θέλεις ...

Θέλω (σίγουρα) να τον δω τον Πάπα

Σίγουρα όταν τραγουδούσε η Δήμητρα Γαλάνη μαζί με τις “Τρεις χάριτες” (Παναγιωτοπούλου, Αδαμάκη, Μεντή) ...

Deadwater fell: Κακό χωριό τα λίγα σπίτια

Κουρασμένος από τη δουλειά σκέφτεσαι την κίνηση στους δρόμους που έχεις αφού τελειώσεις. Τη ...

X