The Twilight Zone (reboot): Βαρύ όνομα σαν ιστορία

Στη μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο Αμερική όλα ήταν καινούργια. Η τηλεόραση έμπαινε στα σπίτια του κόσμου, υπήρξε μια ραγδαία ανάπτυξη της πολιτιστικής βιομηχανίας, ήμασταν κοντά στην εξερεύνηση για το άγνωστο, ενώ και τα ταξίδια στο Διάστημα συγκέντρωναν το ενδιαφέρον του κοινού. Ανάμεσα σε όλα αυτά, εμφανίστηκε και το “Twilight zone”, προφανώς επειδή ήταν η εξερεύνηση για το άγνωστο, το αίσθημα του φόβου που κυριαρχούσε έτσι και αλλιώς εκείνη την εποχή.

Το σίγουρο είναι πως εκείνη η σειρά, με το παραφυσικό ύφος των ιστοριών της, έκανε το “The twilight zone” έναν ξεχωριστό τίτλο, τόσο που έγινε μέρος της pop κουλτούρας μας. Ικανό, ώστε να εντοπίζεις συχνά-πυκνά στις δεκαετίες που ακολούθησαν και τις αντίστοιχες επιρροές σε κινηματογράφο και τηλεόραση. Ακόμη και το “X-Files” για παράδειγμα, είχε χαρακτηριστεί αρχικά ως κακέκτυπο του δημιουργήματος του Rod Serling. Όλα αυτά κάνουν το έργο των σύγχρονων δημιουργών της σειράς “Twilight zone” δύσκολο. Η κληρονομιά της εμβληματικής σειράς της δεκαετίας του ’60 είναι τόσο βαριά που δεν μπορεί να συγκριθεί με τον σύγχρονο τρόπο προσέγγισης που επιχειρείται στο reboot της. Άλλωστε, πλέον υπάρχει ένας καταιγισμός νέων σειρών και μεγάλη έλλειψη ιδεών, που δεν μπορείς να βρεις εκείνη τη σειρά η οποία θα καταφέρει να επηρεάσει το τηλεοπτικό κοινό.

Δυστυχώς, όμως, το νέο “Twilight zone” δεν καταφέρνει ούτε καν να βρει τις ιστορίες που θα προκαλέσουν το κοινό ή έστω θα το φέρουν αντιμέτωπο με τους φόβους του. Περισσότερο δε, μοιάζει με κακέκτυπο του “Black mirror”, το -ας το πούμε για τους τύπους- εξελιγμένο “Twilight zone”, αν και η σειρά του Charlie Brooker παίζει περισσότερο με τη σύγκλιση τεχνολογίας και ζωής παρά με την ουμανιστική οπτική που είχε ο Serling.

Παρά ταύτα όμως, το σύγχρονο “Twilight zone” έχει στα έξι του επεισόδια ενδιαφέρουσες αν και χιλιοειπωμένες ιστορίες. Όπως η πρώτη, όπου βλέπουμε τον αποτυχημένο κωμικό να κάνει τη γνωστή συμφωνία με τον διάβολο, τον γνωστό θρύλο της κωμωδίας, ή την τέταρτη στη σειρά όπου ένας πολιτικός σύμβουλος προσπαθεί να κάνει Πρόεδρο ένα 9χρονο YouTuber, στην προσπάθεια της σειράς να μπει στο πεδίο διερεύνησης σύγχρονων αντιλήψεων περί δημοσιότητας.

Δεν θα γίνει ποτέ ένα σύγχρονο “Twilight zone”. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τη σειρά του CBS All Access. Είναι όμως μια ενδιαφέρουσα παραγωγή που θα την δεις, έστω για να τιμήσεις την παλιά σειρά. Ή τουλάχιστον για να θυμηθείς πως δύσκολα μπορούμε να ξαναζήσουμε εκείνες τις θρυλικές στιγμές.

You May Also Like

Blood Drive: Αίμα, βενζίνη και ιδρώτας

Κουλτούρα να φύγουμε από τα τετριμμένα, και είναι ωραίο να γράφεις σε ένα φαινομενικά ...

Στο “Kidding” θα αγαπήσεις ξανά τον Jim Carrey

Είναι ωραίο να βλέπεις έναν ηθοποιό να μπορεί να εξελίσσεται. Και είναι ακόμη πιο ...

The End of the F***ing World: Τα νιάτα τα μπερμπάντικα

«Είμαι ο James, είμαι 17 χρονών και είμαι αρκετά σίγουρος ότι είμαι ψυχοπαθής», εξηγεί ...

H τέλεια ληστεία του… χρόνου σας

Ας ξεκινήσουμε με τα απλά. Υπάρχει, άραγε, κάτι που μπορεί να σε ενθουσιάσει πλέον σε ...

The Act: Όχι δεν είναι… μαμά!

Για αυτή τη σειρά θα γράφαμε την περασμένη εβδομάδα. Ωστόσο ήταν η μέρα της ...

Η άλλη Αμερική, μέσα από το Little America

Την ίδια στιγμή που το Netflix μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του σε ...

X