Catch 22: Βομβαρδισμός συναισθημάτων σε μια σειρά

Δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφέρεις ένα βιβλίο ούτε κινηματογραφικά ούτε τηλεοπτικά. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για το «Catch 22», το οποίο έχει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αντιήρωες. Και είναι πιο σωστό να ξεκινήσουμε με τα αρνητικά της τηλεοπτικής μεταφοράς του βιβλίου από τον George Clooney. Σαφέστατα δεν θα μπορούσε να μεταφερθεί ο πικρά σατιρικός διάλογος του Joseph Heller, που είναι και το πιο απολαυστικό κομμάτι του βιβλίου. Ο συγγραφέας είχε ζήσει τα γεγονότα, ήταν ο ίδιος βομβιστής, ήξερε πότε μπορεί να φτιάξει μια σκηνή ώστε να αποτυπώσει τη φρίκη του πολέμου, αλλά ταυτόχρονα να τον δει με μια σκωπτική ματιά, περιγράφοντάς τον ανούσιο.

Η μίνι σειρά, για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση και του βιβλίου, μας μεταφέρει στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη ζωή και τις αποστολές του Yossarian, πιλότου βομβαρδιστικού, καθώς και των υπόλοιπων αντρών του τάγματός του οι οποίοι προσπαθούν να μην παραφρονήσουν μέσα στον απόλυτο παραλογισμό της στρατιωτικής πειθαρχίας και να επιστρέψουν μια μέρα ασφαλείς στο σπίτι τους.

Ο ήρωας όμως δεν είναι αυτός που πάει πρώτος στη μάχη. Είναι αυτός που προσπαθεί να γλυτώσει από αυτήν με κάθε τρόπο. Υποδύεται τον άρρωστο, βρίσκει συνεχώς προφάσεις, αλλάζει κρυφά τα σχέδια επιχειρήσεων, φτιάχνει δικά του σενάρια. Παράλληλα, όμως, πάει κόντρα στους ανωτέρους και το ίδιο το σύστημα καθώς ξέρει πως κάθε μάχη είναι κίνδυνος για την ίδια του τη ζωή, σε έναν πόλεμο που ήταν λίγο-πολύ στο τέλος του. Απλώς, η μανία για την απόλυτη υποταγή του αντιπάλου οδηγεί σε παραδοξότητες, τις οποίες ο Yossarian δεν μπορεί να δεχθεί.

Ο Clooney εκμεταλλεύεται στο έπακρον όλες τις αρετές του βιβλίου και μαεστρικά επιχειρεί να απομυθοποιήσει όλο αυτό που χτίζει το Χόλιγουντ εδώ και χρόνια. Ο περήφανος Αμερικανός, ο οποίος πολεμάει για την πατρίδα του δεν είναι πολεμοχαρής, δεν γουστάρει που μπλέκεται στη μάχη, το κάνει γιατί απλώς πρέπει. Και ο Clooney βγάζει τη σειρά από τα καλούπια του είδους όπου εξυμνούν ανδραγαθήματα και ψεύτικους πατριωτισμούς και βλέπει την ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας. Με σαφέστατα Κοενικές επιρροές, ο σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα αφοπλιστικά ρεαλιστικό θέαμα με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την παραφροσύνη του στρατού. Εξαιρετικός ο Christopher Abbott στον ρόλο του Yossarian, είναι ταυτόχρονα τόσο εκνευριστικός και συμπαθής. Εκεί που χάνει η σειρά είναι στους καυστικούς διαλόγους του Heller, οι οποίοι όμως προέρχονται από τα ίδια τα βιώματα του συγγραφέα.

You May Also Like

We are the wave: Επανάσταση χωρίς κινητά;

Μία ομάδα μαθητών αποφασίζει να παλέψει για ένα καλύτερο μέλλον, καταπολεμώντας την αδικία και ...

Butterfly: Ας μιλήσουμε (επιτέλους) για το σήμερα

“Θέλω ο γιος μου να μείνει γιος μου. Θέλω να μην αλλάξει. Βρείτε τρόπο ...

The Looming tower: Η 11η Σεπτεμβρίου από την αρχή

Τρέχεις να κάνεις τα όποια έγγραφα στη δημόσια υπηρεσία. Πας π.χ. από το Κτηματολόγιο ...

Project blue book: Έκαστος… ΟΥΦΟ ετάχθη

Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που το κοινό έβλεπε ιστορικά ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Ή ...

Το Good omens είναι μια διαολεμένη σειρά που δεν θα άντεχε ο Μόρφου

Και καλά, αυτός ο Θεός γιατί δεν έβαλε πιο ψηλά εκείνο το δέντρο; Δεν ...

Στο “The Outsider” ο ένοχος είναι ο… Κινγκ

Εάν το Netflix έχει κολλήσει στις νεανικές και δήθεν εναλλακτικές σειρές, η Disney παλεύει ...

X