Το Dublin murders είναι ένα βρετανικό διαμαντάκι

Πάρα πολλά βιβλία έχουν καταστραφεί στην τηλεοπτική τους μεταφορά, αρκετά ήταν όμως αυτά που η απόδοσή τους ήταν σαφώς ανώτερη από το βιβλίο. Και όσο κι αν δεν θέλουμε να υποτιμούμε το βιβλίο, εντούτοις στο «Dublin murders» έχουμε τη δεύτερη περίπτωση. Και αυτό γιατί η σεναριογράφος Σάρα Φελπς έκανε ένα μείγμα των δύο βιβλίων της Τάνα Φρεντς μεταφέροντας με έναν εξαιρετικό τρόπο τη σκοτεινή και μυστική ατμόσφαιρα.

Στην υπόθεση της σειράς παρακολουθούμε δύο ντετέκτιβ οι οποίοι αναλαμβάνουν την υπόθεση για μία μυστηριώδη δολοφονία ενός κοριτσιού στα περίχωρα του Δουβλίνου. Ωστόσο, καθώς η υπόθεση εντείνεται, η σχέση των δύο αστυνομικών θα κλονιστεί, ενώ όλα θα συνδεθούν με μία παλιά υπόθεση εξαφάνισης παιδιών που είχε λάβει χώρα είκοσι περίπου χρόνια πριν. Όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Παιδιά που κινδυνεύουν, προβληματικές οικογένειες, βιασμοί, αστυνομική βία και χρόνια κρυμμένα μυστικά είναι μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά της σειράς που την τοποθετούν κάπου μεταξύ ψυχολογικού θρίλερ και αστυνομικού μυστηρίου.

Το «Dublin murders» δεν ξεφεύγει από τη λογική της κλασικής βρετανικής αστυνομικής σειράς μυστηρίου και η αρχή μάλλον θα σας μπερδέψει, ενώ ενδεχομένως να μην καταλάβεις και πολλά πράγματα. Σε βυθίζει νωρίς-νωρίς στην απόκοσμη σχεδόν υπνωτιστική ατμόσφαιρα με σκηνές που σε πάνε άλλοτε στο 1985 και άλλοτε σε συνδέει με το παρόν. Το μοτίβο δεν φαίνεται να βοηθάει πολύ την ίδια την πλοκή, ωστόσο βοηθάει στη γενικότερη μυστικιστική ατμόσφαιρα που υπάρχει, ενώ μπερδεύει και τον ίδιο τον θεατή με στόχο να δυσκολευτεί στη λύση της υπόθεσης.

Δημιουργώντας συνεχώς υπόπτους, η σειρά «Dublin murders» καταφέρνει στο τέλος να γίνει ένα διαμαντάκι. Από αυτά που θέλουν υπομονή για να μπορέσεις να δεις και τα οκτώ επεισόδια με τη βραδυφλεγή τους εξέλιξη, ωστόσο σίγουρα στο τέλος θα αποζημιωθείς, αφού θα δεις άλλη μία αστυνομική σειρά μυστηρίου, όπως αυτές που μόνο οι Βρετανοί ξέρουν να κάνουν. Αν είσαι στην κατηγορία των ανθρώπων που περιμένουν εναγωνίως λοιπόν τον νέο κύκλο της σειράς «Line of duty» είναι μία καλή ευκαιρία για να μπορέσεις να… ελαφρύνεις την αγωνία βλέποντας άλλο ένα ψυχολογικό θρίλερ.

 

 

 

 

 

 

You May Also Like

Patrick Melrose: Ο Cumberbatch δίνει παράσταση

“Τα παράθυρα είναι άχρηστα, αν δεν μπορείς να πηδήξεις από αυτά”. Με αυτή την ...

Blood Drive: Αίμα, βενζίνη και ιδρώτας

Κουλτούρα να φύγουμε από τα τετριμμένα, και είναι ωραίο να γράφεις σε ένα φαινομενικά ...

Wayne: Το end of the F***ing των ενηλίκων

Είναι ωραίο να εμπνέεσαι από άλλες σειρές και να την πηγαίνεις ένα βήμα παραπέρα. ...

Στο “Kidding” θα αγαπήσεις ξανά τον Jim Carrey

Είναι ωραίο να βλέπεις έναν ηθοποιό να μπορεί να εξελίσσεται. Και είναι ακόμη πιο ...

To “The good cop” είναι τόσο κακή σειρά, όσο είναι και καλή

Δεν έχουμε καταλάβει τι παίζει ακριβώς με το “The good cop”. Τη μια θέλεις ...

Το The First δεν είναι σίγουρα σειρά από άλλον πλανήτη

Ακόμη και αν δεν αφανιστεί ποτέ ο πλανήτης στον οποίο ζούμε, λυπάμαι που θα ...

X