11η Μπιενάλε του Λίβερπουλ – “The Stomach and the Port”

Άνοιξε επίσημα με το πρώτο υπαίθριο μέρος της

Η Μπιενάλε του Λίβερπουλ με τίτλο “The Stomach and the Port” αναδεικνύει έργα καλλιτεχνών που με ριζοσπαστικό τρόπο εξερευνούν τα σημεία εισόδου στο ανθρώπινο σώμα, στην ανθρώπινη ζωή.

Η 11η Μπιενάλε του Λίβερπουλ, αν και αρχικά προγραμματισμένη για το προηγούμενο καλοκαίρι, άνοιξε τελικά επίσημα για το κοινό στις 20 Μαρτίου, ημερομηνία ορόσημο για την Covid-19 περίοδο, καθώς πρόκειται για την πρώτη μεγάλη έκθεση που πραγματοποιείται στην Αγγλία το 2021. Πρόκειται για το μεγαλύτερο φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης στο Ηνωμένο Βασίλειο που έχει «λάμψει» από το βόρειο τμήμα της χώρας σε ολόκληρο τον κόσμο της τέχνης και των εικαστικών με τη συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών από το 1998.

Το άνοιγμα της συνεχώς αναβαλλόταν από τους συνεχιζόμενους περιορισμούς που επιβάλλονταν λόγω της πανδημίας για αυτό και οι διοργανωτές αποφάσισαν να προχωρήσουν με το άνοιγμα ενός μόνο τμήματός της στους υπαίθριους χώρους που περιλαμβάνει τα έργα του πρώτου κεφαλαίου της με τίτλο “The Stomach and the Port” και σταδιακά ανάλογα με την έκβαση των πανδημικών στοιχείων και τις πιθανές χαλαρώσεις θα προχωρούν σε νέες παρουσιάσεις.

Η 11η Μπιενάλε του Λίβερπουλ επιδιώκει να προσεγγίσει ζητήματα ανθρώπινης μετακίνησης, βιωμάτων και επιρροών που έχουν καθορίσει το παρελθόν, το παρόν και πιθανώς και το μέλλον, παρέχοντας ένα πεδίο να διερευνηθούν ιδέες, ερωτήματα, έννοιες αναφορικά με τη διασπορά των ανθρώπων, την κυκλοφορία τους προτείνοντας τρόπους κατανόησης των σχέσεων ανάμεσα στα σώματα και το περιβάλλον, τη φύση. Με βάση το “The Stomach and the Port” επιχειρείται η κατανόηση του ατόμου ως ενός ρευστού οργανισμού συνεχώς μεταβαλλόμενου που διαμορφώνει και διαμορφώνεται από το περιβάλλον του.

Αναδεικνύει έργα καλλιτεχνών που με ριζοσπαστικό τρόπο εξερευνούν τα σημεία εισόδου στο ανθρώπινο σώμα, στην ανθρώπινη ζωή. Το στομάχι, το πρωταρχικό ανθρώπινο όργανο που επεξεργάζεται και χωνεύει τις εισροές από τον έξω κόσμο, οι πόροι του δέρματος σύμβολα αυστηρής οριοθέτησης του σώματος στα ξένα σώματα, που άλλοτε επιτρέπουν και άλλοτε αποκλείουν την επαφή με τρίτους και οι συγγενείς, οι άνθρωποι που διατηρούμε στενές σχέσεις επανεξετάζονται ως ένας ευρύτερος κοινωνικός ιστός σχέσεων και επαφών με τον κόσμο.

Οι καλλιτέχνες μοιράζονται ανησυχίες και συγκεντρώνουν τρόπους κατανόησης του σώματός μας ως μερών ικανών να επεκταθούν ενώ οι έννοιες της συγγένειας εκτείνονται πέρα ​​από την καθημερινή ανθρώπινη εμπειρία προς μία κοινωνία, ακόμα περισσότερο, χωρίς αποκλεισμούς.

Μια πληθώρα καλλιτεχνικών εικαστικών έργων πυροδοτούν διάλογο για θέματα παγκόσμιας επαφής και σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους και το περιβάλλον με το Λίβερπουλ και τη θαλάσσια ιστορία του να δημιουργούν το τέλειο σκηνικό, το ιδανικό οικοσύστημα για τη διερεύνηση αυτών των ιδεών.

Το πρώτο κεφάλαιο περιλαμβάνει μια σειρά από υπαίθρια γλυπτά, ηχητικές και ψηφιακές εγκαταστάσεις αλλά και τη νέα online πλατφόρμα της Μπιενάλε. Αν και περισσότεροι από 50 καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Black Obsidian Sound System, Larry Achiampong και Linder συμμετέχουν στο σύνολο των δράσεων της 11ης Μπιενάλε, το πρώτο «υπαίθριο/εξωτερικό» τμήμα περιλαμβάνει αναθέσεις από 9 διαφορετικούς καλλιτέχνες.

Νέα γλυπτά και εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε στρατηγικούς υπαίθριους χώρους σε ολόκληρη την πόλη του Λίβερπουλ γιορτάζουν την εικονική αρχιτεκτονική. Τα έργα συνδέουν σώματα και εμπειρίες με βασικά μέρη, το παρελθόν και το παρόν, μιλώντας για την κίνηση των ανθρώπων πέρα ​​από τη θάλασσα και προτείνουν νέες αντιλήψεις για τις σχέσεις μεταξύ σώματος και φύσης.

Jorgge Menna Barreto, Mauvais Alphabet 2021. Installation view at Bluecoat Blundell Lane. Photo by Mark McNulty.

Επιπλέον, τρεις δυναμικές νέες ηχητικές και ψηφιακές προμήθειες θα ξεκινήσουν στη Διαδικτυακή Πύλη της Μπιενάλε κατά τη διάρκειά της.

Η Manuela Moscoso, επιμελήτρια της Μπιενάλε του Λίβερπουλ 2021, δήλωσε:

«Είμαστε βαθιά ευγνώμονες σε καθέναν από τους 50 καλλιτέχνες που συμμετείχαν στη διετή φετινή περίοδο για την υποστήριξή τους σε αυτές τις τόσο αβέβαιες και μεταβαλλόμενες εποχές. Το Stomach and the Port αναπτύχθηκε εδώ και αρκετά χρόνια, και βασίζεται σε δύο ιδέες ανταλλαγής και σύνδεσης αλληλένδετα με τη θαλάσσια ιστορία του Λίβερπουλ. Το πρώτο κεφάλαιο “έξω” παρουσιάζει έργα που συνδέουν σώματα και εμπειρίες με βασικά μέρη, το παρελθόν και το παρόν, μιλώντας για την κίνηση ανθρώπων πέρα ​​από τη θάλασσα και προτείνοντας νέες αντιλήψεις για τις σχέσεις μεταξύ σώματος και φύσης. Με το άνοιγμα του δεύτερου “εσωτερικού” κεφαλαίου των εκθέσεων αργότερα την άνοιξη, η Μπιενάλε στο σύνολό της θα παρουσιάσει μια εκ νέου αξιολόγηση των αισθήσεων που θα λειτουργήσει καταλυτικά, ειδικά μετά τις καθολικές αλλαγές που έχουμε βιώσει φέτος».

Οι ήδη εγκατεστημένες νέες αναθέσεις περιλαμβάνουν το έργο “Pan African Flag For the Relic Travellers’ Alliance” του Larry Achiampong, το οποίο μεταφέρεται σε 10 τοποθεσίες αλλά και το έργο “Osteoclast” της Teresa Solar, πέντε καγιάκ γλυπτά σε σχήμα ανθρώπινων οστών.

Rashid Johnson, Stacked Heads (2020). Installation view at Canning Dock Quayside. Photo by Mark McNulty.

Ο Rashid Johnson δημιούργησε ένα μεγάλης κλίμακας τοτεμικό γλυπτό με τίτλο “Stacked Heads”, το οποίο βασίζεται στη συνεχιζόμενη σειρά του “Anxious Men”. Το νέο έργο αποτελείται από δύο χάλκινα κεφάλια φυτεμένα με φυτά yucca και κάκτους.

Η καλλιτέχνης Linder δημιούργησε μια σειρά street διαφημίσεων που βασίζονται σε φωτομοντάζ με τίτλο “Bower of Bliss” μια συμβολική συνομιλία γυναικείων προσώπων από περιοδικά μόδας με γραφικές πορνογραφικές εικόνες και άλλο αρχειακό υλικό.

Linder, Bower of Bliss 2021. Installation view at Liverpool ONE. Photo by Mark McNulty.

Το “Mauvais Alphabet” του Jorgge Menna Barreto (2021) έχει δημιουργηθεί σε συνεργασία με φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ John Moores και την καλλιτέχνη τοιχογραφίας, Άννα Τζέιν Χόφτον, και καταγράφει τα ζιζάνια και τα άγρια ​​φαγητά που βρέθηκαν στο Λίβερπουλ δίνοντας «τροφή» για προβληματισμό σχετικά με τη σχέση του φαγητού με ένα μέρος.

Στο Crown Street Park, το έργο “La Pensée Férale” (2021) του Daniel Steegmann Mangrané είναι ένα αντίγραφο ενός Pau Rei, ενός εγγενή δέντρου της Βραζιλίας Mata Atlántica. Οι εγκαταστάσεις του Mangrané αμφισβητούν τη θέση της ανθρωπότητας στον κόσμο, με το “La Pensée Férale” να εγείρει ερωτήματα σχετικά με την υποκειμενικότητα ως πολιτιστική κατασκευή καθώς και τη στάση μας απέναντι στο περιβάλλον, ενισχύοντας την αντίληψη ότι η φύση μπορεί να έχει αντίληψη και συναίσθημα.

Rashid Johnson, Stacked Heads 2020. Installation view at Canning Dock Quayside. Photo by Mark McNulty.

Διαβάστε περισσότερα για την 11η Μπιενάλε του Λίβερπουλ στην επίσημη ιστοσελίδα της.

elculture.gr / Πέπη Νικολοπούλου

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Διεθνής διάκριση για τον Κύπριο φωτογράφο Silvio Rusmigo

Στην κορυφαία τετράδα των πρότζεκτ που συμμετείχαν στον διεθνή διαγωνισμό φωτογραφίας Perspectives 2017 αναδείχθηκε ...

Στους -273 °C η νέα εικαστική πρόταση του Σταύρου Αντωνοπούλου

Τη νέα του εικαστική πρόταση παρουσιάζει σε έκθεση στην Λευκωσία ο γνωστός καλλιτέχνης Σταύρος ...

RELATIONS REVERSED | Έκθεση Λεόντιου Τουμπουρή

Ο Λεόντιος Τουμπουρής (www.leontiostoumpouris.com) παρουσιάζει μια εγκατάσταση που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια του προγράμματος ...

Καλλιτεχνική παρέμβαση από το Τμήμα Καλών Τεχνών ΤΕΠΑΚ στις Πλάτρες

Στόχο ν’ αναδείξει το αποικιακό και μετααποικιακό παρελθόν του ξενοδοχείου Forest Park, στις Πλάτρες, ...

Το Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι θα κλείσει για ανακαίνιση

Το Κέντρο Πομπιντού, ένα από τα κορυφαία πολιτιστικά αξιοθέατα του Παρισιού όπου βρίσκεται μια ...

Τα σύνορα ως ανθρώπινες κατασκευές στη νέα έκθεση του NiMAC

Τα κρίσιμα ζητήματα της μετανάστευσης, των διελεύσεων και των συνόρων παρουσιάζει η νέα έκθεση ...

X