Κωνσταντίνα Σκαλιώντα

Ποιά είσαι;

Από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου χόρευα με ό,τι μου κινούσε το ενδιαφέρον, χαρτογραφούσα κρυμμένους θησαυρούς στο περιβόλι του θείου μου, κατέστρωνα αυτοσχέδια παιχνίδια με τα αδέρφια μου, έμπαινα σε ρόλους τους οποίους δανειζόμουν από παραμύθια ή τον περίγυρό μου. Θέλω να πιστεύω πως είμαι ακόμα αυτή…

Είμαι κάποια που της έδωσαν το όνομα Κωνσταντίνα και που έπειτα αυτή επέλεξε να ονομάζεται καλλιτέχνης χορού (dance artist). Σπούδασα κλασσικό και σύγχρονο χορό στο Central School of Ballet και έπειτα στο London Contemporary Dance School στο Λονδίνο. Συνεχίζω να διευρύνω τις γνώσεις και εμπειρίες μου στο πεδίο του χορού και της περφόρμανς μέσα από συνεχή επιμόρφωση.

Τι κάνεις;

Αλλάζω φορεσιές. Κάποτε φορώ τα ρούχα του χορευτή, άλλοτε του δημιουργού, άλλοτε του ποιητή, του συγγραφέα ή του εικαστικού. Μέσα από αυτές τις φορεσιές έμαθα να ξεγελώ τους ‘μεγάλους’ που με περιβάλλουν. Χορεύω με περισσότερη ελευθερία, μετατρέπω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου σε κίνηση, σε σημάδια πάνω σε χαρτί, ή σε λέξεις που προσπαθούν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα της ζωής.

Σκαρφίζομαι παραστάσεις, συνθήκες κάτω από τις οποίες θα μας επιτρέψουν να έχουμε μια κοινή εμπειρία. Κάποιες από αυτές γίνονται πραγματικότητα και τότε όντως συναντιόμαστε σε ένα πραγματικό χώρο και χρόνο. Τότε κι εσύ μπορείς να φορέσεις ένα άλλο ρούχο, όπως κι εγώ. Μαζί προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιοι είμαστε, τι είμαστε…

Τι θέλεις;

Θέλω να ενωθούμε μέσα από ένα τελετουργικό, εκστατικό χορό. Να χορέψουμε με τα χέρια ενωμένα μέχρι να ξεχάσουν τα κορμιά μας ό,τι μας όρισε. Να ξεκινήσουμε από την αρχή. Να ξαναγνωρίσουμε το χάδι του ήλιου, το τραγούδι του χελιδονιού, την αλμύρα της θάλασσας. Να μας συστηθεί η φύση και να την αφήσουμε να γίνει σπίτι μας. Να μας συστηθούν ξανά οι άνθρωποι, να γίνουν κι εκείνοι σπίτι μας. Να μας συστηθεί το σώμα μας, ο εαυτός μας, να γίνει κι εκείνος σπίτι μας. Να ανοίγουν οι καρδιές μας στο φως όπως ανοίγουν τα τριαντάφυλλα. Μόνο φως να μπαίνει από τα παράθυρα των σπιτιών μας και ό,τι τα συννεφιάζει, πολύ απλά να χορεύουμε μαζί τους.

Μια είναι η ελπίδα μου για το μέλλον: πως η τέχνη ήταν και θα είναι πάντα μια μορφή θεραπείας για την ανθρωπότητα. Σπεύσετε λοιπόν στα θέατρα, στις γκαλερί και στους οίκους της τέχνης για να την εμβολιαστείτε!

© Artemis Evlogimenou

Instagram: skalionta_dance

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Νικόλας Γαβριήλ

6.2.2011 Ο Νικόλας Γαβριήλ μετρά διαστάσεις, κόβει ξύλα και κατασκευάζει έπιπλα Τι κάνεις; Ξεκίνησα ...

Βικτώρια Λεωνίδου

2.10.2011 Η Βικτώρια Λεωνίδου επαναξιολογεί τους όρους “μνήμη” και “ιστορία” μέσα από τη συμμετοχή ...

Ελεάνα Χρυσάνθου

Ποια είσαι; Είμαι η Ελεάνα Χρυσάνθου, είμαι 36 χρονών και ζω στη Λευκωσία. Σπούδασα ...

Σόφη Φετοκάκη

Ποια είσαι; Αυτή η ερώτηση με κάνει συχνά να νιώθω όπως η Αλίκη στη ...

Μάριος Κακουλλή και Ειρήνη Ανδρονίκου

O Μάριος Κακουλλή και η Ειρήνη Ανδρονίκου ψάχνονται ψάχνοντας Tι κάνετε;Ακούμε. Βλέπουμε. Παρατηρούμε. Παίζουμε. ...

Ανδρέας Σκουφάρης

Ποιος είσαι; Ονομάζομαι Ανδρέας Σκουφάρης, κατάγομαι από το Ακάκι της επαρχίας Λευκωσίας και είμαι ...

X