«Φοίνιξ» του Ηλία Παντελίδη

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Γερμανός το βιβλίο του Ηλία Παντελίδη με τίτλο «Φοίνιξ» .

ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

  • Φοίνιξ. Ο τίτλος του βιβλίου τούτου, με τον μύθο και την ιστορία να σμίγουν. Με το φως να νικάει το σκοτάδι και να ενώνει πρόσωπα φανταστικά με συγγραφείς και ποιητές αληθινούς. Να ενώνει ράτσες και φυλές πολλές, σ’ έναν κόσμο αληθινό, φανταστικό, και ψεύτικο. Σε έναν Κόσμο που η ιστοριογραφία και η γεωγραφία πλάθουν ένα παραμυθένιο ονειρικό ταξίδι.
  • Φοίνιξ. Μυθικό πτηνό, που αενάως αναγεννάται κάθε 500 χρόνια, στην αρχαία Ελλάδα και στη θαλασσοφίλητη Αμμόχωστο.
  • ΦΟΙΝΙΞ. Ένα κρύο, μυστηριώδες δρομάκι, κοντά στον σταθμό Γιούστον, στο πολύβουο, πολύκοσμο Λονδίνο.

***

Η Γιασεμή γεννήθηκε στη Λωζάνη το 1927. Το 1925 στην Πόλη ο Άλεξ. Το 1945 έσμιξαν στο κοσμοπολίτικο Λονδίνο. Πολίτες του κόσμου. Ταξιδεύουν στην υδρόγειο και κολυμπούν σε λίμνες, θάλασσες και ωκεανούς. Στις 19 Ιουλίου 1974, στο δρομάκι «ΦΟΙΝΙΞ» ο Άλεξ νιώθει μια επίγεια αστραπή να τον χτυπάει, στριφογυρίζει˙ ανυψώνεται στα επουράνια. Η Γιασεμή βουλιαγμένη σε νοσοκομειακό καναπέ ταξιδεύει στον μικρόκοσμο των δικών της αναμνήσεων. Μια αστραπή η ζωή της.

Χθες στο ‘Πέρα Πάλας’ της Πόλης, πρωτοαντίκρισε τον Άλεξ. Ήταν 11 Νοεμβρίου 1945. Σήμερα… σήκωσε αργά το κεφάλι· στον τοίχο το μεγάλο ρολόι έγραφε:

«Σάββατο 20 Ιουλίου 1974».

Μια παγερή ανατριχίλα διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της και με τρόμο σιγοψιθύρισε:

«Για ποιον θα χτυπήσει η καμπάνα σήμερα;»

Ξημερώνοντας του Άη Λιά

η ζωή του Άλεξ κρέμεται από μια κλωστή. Μια αναπνοή, μια φωνή τον κρατάει στη ζωή. Τότε ακούει την Ψυχή του να βροντοφωνάζει και το Πνεύμα του να σιγοψιθυρίζει:

«…ΑΝΑΘΕΜΑ … ΣΤΟΥΣ … ΑΙΤΙΟΥΣ … ΔΕΝ … ΔΙΔΩ … ΔΙΔΩ … ΚΛΑΔΟ … ΕΛΑΙΑΣ…»

Πρόλογος, πρώτος λόγος, του Ηλία Παντελίδη [σελίδα 13-14]

Ο πρόλογος, ο πρώτος λόγος, οι πρώτες λέξεις που ήθελα να γράψω χόρευαν, στροβιλίζονταν στο μυαλό. Στον Νου ιδέες κι ονείρατα, αστραπές και φαντάσματα. Καθώς τριγυρνούσα κοντά στο σπίτι που γεννήθηκα, στη γειτονιά π’ αναγιώθηκα, οι λέξεις άπιαστες, φευγαλέες έστηναν τρελό χορό μέσα στο μυαλό μου. Ήταν 19 του Δεκέμβρη του 2019, η Γιαλούσα έρημη και σκοτεινή, η Καρπασία θλιμμένη, η Αμμόχωστος βουβή, τσιμεντωμένη η Κερύνεια, η Κύπρος μισή.

Ο ήλιος κίτρινος, κόκκινος λάμπει και φωτίζει το δάσος και τον πράσινο κάμπο, ο καθαρός ο ουρανός ουρανής, γαλανός και η θάλασσα η θαλασσιά, γαλάζια, λουσμένη στο αρχέγονο, αιώνιο φως. Όλες οι αποχρώσεις του μπλε αναδύονται από τ’ άσπρα κύματα και το κρυστάλλινο νερό. Πανέτοιμη η φύση να σχηματίσει διπλό ουράνιο τόξο. Τέτοιο μπλε, τέτοιο φως ειλικρινά δεν θυμάμαι να είδα ποτέ σε κόσμους που ταξίδεψα.
Κάθομαι σταυροπόδι απάνω στο χώμα, δίπλα στον γιαλό και θυμάμαι την «Πόλη», τα λόγια ενός Κωνσταντινουπολίτη ποιητή, που έζησε και δόξασε την Αλεξάνδρεια. Θυμήθηκα και λίγα από τα λόγια ενός νομπελίστα ποιητή, από την Ιωνία, που τίμησε τον Ελληνισμό πολύ περισσότερο από ό,τι η Αθήνα αυτόν. Δικά του λόγια παραθέτω ως πρόλογο· πρώτο λόγο. Ήσυχα, κοιτάζω τον κόσμο μου, ο ήλιος ανεβαίνει, κατεβαίνει μέσα στο κεφάλι μου. Ο γιαλός της Γιαλούσας καθόλου πολύφλοισβος, η απόλυτη ηρεμία και εγώ εκεί που γεννήθηκα· παρά θίν’ αλός.

Η αλς, η θάλασσα του Ομήρου, μου χαϊδεύει τα πόδια, σχεδόν ακίνητη, τα κύματα απαλά, ανάλαφρα και μέσα στο μυαλό μου ιδέες γεννιούνται και ανεβαίνουν στα επουράνια και χάνονται. Στα στρουφιχτά κοχύλια των αυτιών μου τρικυμίζει η ελληνική αλφαβήτα και ζωντανεύει το Μυαλό μου. Αρνείται να υποκύψει η Ψυχή, να χαθεί στον αγέρα. Ο ουρανός της γης, τα πλάσματα και τα φαντάσματα των προγόνων και απογόνων δεν αφανίζουνται, αενάως αναγεννιούνται.

Αποφάσισα τότε να γράψω την πρώτη λέξη. Μια λέξη συμβολική που στα έξι της γράμματα εμπεριέχει χίλια μύρια μηνύματα και την αρχέγονη πανάρχαια δύναμη του Ανθρώπου αενάως να αναγεννιέται από τις στάχτες του. Να υπερβαίνει, να υπερνικά όλες τις δυσκολίες και δυστυχίες και να επιπλέει δυνατότερος πάνω από θάλασσα πολύφλοισβο κι αγαπημένη.

Η πρώτη λέξη που έγραψα, μετά ακολούθησαν χιλιάδες άλλες, ήταν, είναι… ΦΟΙΝΙΞ.

Ηλίας Παντελίδης
Γενέθλια μέρα, 19 Δεκεμβρίου 2019.
Κοντά στο σπίτι που γεννήθηκα.
Γιαλούσα, Αχαιών Ακτή. Κύπρος.

Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο ΦΟΙΝΙΞ:
σελ. 340-341, κεφ. 39 σελ. 366 και 371:

IΧ.
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΚΥΠΡΟΣ 1972

ΣΚΙΤΣΟ ΠΕΤΡΟΥ ΠΤΩΧΟΠΟΥΛΛΟΥ – ΣΕΛΙΔΑ 340
ΣΕΛΙΔΑ 366, ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΣΕΛΙΔΕΣ 371-373…

Σε λίγο η όμορφη μέτζο σοπράνο θα τραγουδούσε για μια «Όμορφη Πόλη» και μετά για μια «Πόλη Μαγική».
Αγκαλιασμένοι την άκουσαν να τραγουδά:
«Μια πόλη μαγική
ζούμε μαζί κι οι δυο αγαπημένοι μια πόλη σαν κι αυτή
πεθαίνει, ζει
κι αλλάζει μαγεμένη».
Η Γιασεμή και ο Άλεξ ζούσαν ένα όνειρο το οποίο σε λίγο θα τελείωνε. Σε λίγο χαιρετούσαν από κτίριο ψηλό στην πόλη, το Δημαρχείο, χαιρετούσαν την πόλη της Αμμοχώστου, τον Δήμαρχο και όλους τους δημότες.
— Χαίρετε, Αμμόχωστος. Να ‘σαι πάντα καλά. Είπαν με μια φωνή, αγκαλιασμένοι, αγναντεύοντας εκείνο το μοναδικό γαλάζιο της θάλασσας. Μετά η Γιασεμή έγειρε το ξανθό της όμορφο κεφάλι στον ώμο του Άλεξ, σαν κοριτσόπουλο ερωτευμένο που έφταιξε σε κάτι και με απαλή φωνή του είπε:
— Είμαι τόσο πολύ χαρούμενη, αλλά και πολύ θλιμμένη. Χαρούμενη που είδαμε την Αμμόχωστο, την Καρπασία, τόπους ονειρικούς και μαγεμένους. Θλιμμένη, γιατί θυμούμαι την ανεκπλήρωτη επιθυμία του Νίκου Καζαντζάκη. Θυμάσαι που μας το είπε το 1957 λίγο πριν πεθάνει; Το είχε πρωτοπεί το 1954, αλλά πέθανε κι αυτός με ένα όνειρο ανεκπλήρωτο.
— Έχω φυλάξει, καλή μου, την εφημερίδα. ‘Τα ΝΕΑ’. Διάβασα πολλές φορές τη συνέντευξη που έδωσε στον Αλεξανδρινό αλλά και Κρητικό λογοτέχνη και δημοσιογράφο Μανόλη Γιαλουράκη, είπε σιγανά ο Άλεξ.
— Θυμάσαι και πότε; ρώτησε η Γιασεμή.
— Αστειεύεσαι, γλυκιά μου. Βεβαιότατα θυμάμαι. Ήταν 24 του Νιόβρη το 1954. Η εφημερίδα ‘Τα ΝΕΑ’ δημοσίευσε: «Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κορυφαίου Έλληνος πεζογράφου – Ο Καζαντζάκης απαντά εις τους κατηγόρους του – τι λέγει διά την Ιεράν Σύνοδον». Πριν προλάβει να ρωτήσει κάτι άλλο η Γιασεμή ο Άλεξ ψέλλισε με τρεμάμενη φωνή τα ίδια τα λόγια του συγγραφέα. Η Γιασεμή τον σεκόνταρε σιγανά. Μαζί ψιθυρίζανε σιγανά λόγια βγαλμένα από τα βάθη της Ψυχής του Νίκου Καζαντζάκη, βγαλμένα από τα βάθη της ψυχής τόσων Αμμοχωστιανών:
«Και για την Κύπρο. Η Αμμόχωστος. Πόσο την πεθύμησα. Τίποτα δεν υπάρχει στον κόσμο που να μου δίδει την αίσθηση της Γυναίκας όσο η Αμμόχωστος. Είναι απ’ τα ωραιότερα μέρη της γης».
Τότε τον πήρε το παράπονο.
«Δε θα ‘θελα να πεθάνω πριν ξαναπάω στην Αμμόχωστο».

Στοιχεία Βιβλίου

Τίτλος: ΦΟΙΝΙΞ

Συγγραφέας: Ηλίας Παντελίδης

Εκδόσεις: ΓΕΡΜΑΝΟΣ

Κατηγορία: Ιστορικό Μυθιστόρημα

Σελίδες 448 / Μέγεθος: 14 Χ 21 εκ.

Ραφτό, με μαλακό εξώφυλλο και αυτιά.

Τιμή Πώλησης: 20 ευρώ

 

 

Βιογραφικό με αναφορά σε πέντε βιβλία

Γεννήθηκε το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 1953, στη θαλασσοφίλητη Γιαλούσα της Κύπρου. Έμαθε να κολυμπά στην Αχαιών Ακτή του Τεύκρου, πριν πάει δημοτικό. Στο Κακούλλειον δημοτικό σχολείο της γενέτειράς του έμαθε και να διαβάζει. Μετά κατέληξε οικότροφος στην Αγγλική Σχολή Λευκωσίας μέχρι το 1973. Υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά από τον Ιούλιο του 1973 μέχρι τον Αύγουστο του 1975. Αρχές Ιούλιου του 1974 ήταν Επιλοχίας Λόχου Διοικήσεως στο 291 Τ.Π. στις Ακράδες, κοντά στην Γιαλούσα. Στις 17/07/1974 υποβιβάσθηκε σε Λοχία και υπηρέτησε σε Φυλάκιο στην Πλατανισσό. Στις 17/08/1974 υπηρετούσε στα υψώματα της Αθηαίνου.

Σπούδασε Οικονομικά στο Λονδίνο από το 1975 μέχρι το 1978 και ακολούθως εργάσθηκε εκεί από το 1978 μέχρι το 1982 σπουδάζοντας Λογιστική. Έφυγε από το Λονδίνο με ένα πτυχίο και ένα δίπλωμα [BSc Economics. Chartered Accountant]. Μετά το 1982, για είκοσι περίπου χρόνια συνεργάσθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α’ και εν συνεχεία εργάσθηκε στον ιδιωτικό τομέα. Κατοικεί στην επαρχία Λευκωσίας από το 1982. Είναι νυμφευμένος, από το 1977, με την Κατερίνα (Πασχαλίδη), πρώην βουλευτή Κερύνειας με καταγωγή από Καραβά Κερύνειας και Πραστειό Αμμοχώστου. Έχουν τέσσερα παιδιά.

Υπήρξε φίλαθλος από την 5η τάξη του δημοτικού σχολείου και αθλητής μέχρι το καλοκαίρι του 1974. Τελευταία ανάμνηση από το αξέχαστο ΓΣΕ της Αμμοχώστου η υπερπήδηση εμποδίων κατά την διάρκεια των στρατιωτικών αθλητικών αγώνων του 1974. Υπηρέτησε για χρόνια πολλά την Ανόρθωση Αμμοχώστου από διάφορες θέσεις του Διοικητικού Συμβουλίου, την δεκαετία του 1990 μέχρι το 2006.

Συγγραφική δραστηριότητα:
Αρχής γενομένης το 2017 παρουσίασε το πιο κάτω συγγραφικό έργο.

I. LACONIC TALES – CYPRUS 1974
SIZE: 17 X 24 COVER: HARD PAGES: 304 ISBN: 978-9963-271-36-8 Publication year: 2017

II. ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΥΠΡΟΣ 1974
Μέγεθος: 17 Χ 24 Σελίδες: 416 ISBN: 978-9963-271-62-7 Εξώφυλλο: Μαλακό. Έτος έκδοσης: 2018

III. SAVAS VE BIZ
Paperback – 1 Jan. 2018 Publisher: Kalkedon Yayincilik (1 Jan. 2018) Language: Turkish ISBN-10: 9963733425 ISBN-13: 978-9963733422

IV. ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΚΙ ΤΗΣ ΑΡΙΑΔΝΗΣ / ARIADNES LITTLE BOAT
Bilingual ελληνικά / αγγλικά ISBN: 978-9925-581-14-6 σελ.: 64
μέγεθος: Α4 εξώφυλλο: σκληρό έτος έκδοσης: 2020

V. ΦΟΙΝΙΞ
Σελίδες: ISBN: 978-618-5389-15-4 σελ.: 448 Μαλακό εξώφυλλο Εκδόσεις: ΓΕΡΜΑΝΟΣ Κατηγορία: Ιστορικό Μυθιστόρημα. Έτος έκδοσης: 2020

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Aπεβίωσε o διάσημος Αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ροθ

Ο αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Μίλτον Ροθ, ο οποίος είχε εξυμνηθεί αλλά και επικριθεί διότι ...

Φρίντα Κάλο, Viva la vida!

Pino Cacucci Εκδόσεις Άγρα Ένα βιβλίο με 96 μόνο σελίδες, με συμπυκνωμένο λόγο, χωρίς ...

«Η Βροχή», του Γιώργου Μολέσκη

Στο κυριακάτικο ένθετο La Lettura, της ιταλικής εφημερίδας Corriere Della Sera, δημοσιεύτηκε μεταφρασμένο στα ...

Ο κύριος ιππόκαμπος

Ποιητική Συλλογή Της Μαρίνας Αρμεύτη Εκδόσεις Φίλντισι “Η ποίηση της Μαρίνας Αρμεύτη εντυπωσιάζει με ...

Τα Χριστούγεννα στην ποίηση

Πολλοί είναι οι λόγοι για να είναι κανείς χαρούμενος την περίοδο των Χριστουγέννων: ψώνια, ...

Αναγνώσεις online για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου η σημερινή και κάθε χρόνο γιορταζόταν δεόντως στο πλαίσιο της ...

X