5ο Υπαίθριο Θεατρικό Φεστιβάλ ΑΝΤΙ-ΣΚΗΝΟ

"Φέτος πιστεύουμε ήταν η μια από τις καλύτερές μας χρονιές με περισσότερη προσέλευση κόσμου, καλλιέργειας θεατρικής παιδείας, σεβασμού και οργάνωσης."

Στέλιο και Ραφαέλλα πως ήταν η φετινή εμπειρία ΑΝΤΙ-ΣΚΗΝΟ;

Στέλιος: Ο χώρος του Κοινοτικού Πάρκου – Ησυχαστηρίου του Κάτω Πύργου, εκείνο το τριήμερο είχε μετατραπεί σε ‘θέατρο στην φύση’ με την στήριξη και την συνεργασία του Κοινοτικού Συμβουλίου. Ξεκινήσαμε από την Πέμπτη το πρωί, όπου ο χώρος του κοινοτικού πάρκου άρχισε να μετατρέπεται σε ΑΝΤΙ-ΣΚΗΝΟ, δηλαδή άρχισε να στήνεται ο τεχνικός εξοπλισμός, τα φώτα και ο ήχος, άρχισαν να διαμορφώνονται τα installations που συνόδεψαν το φεστιβάλ, μετακινήθηκαν τα αυτοκίνητα έξω και άρχισε η μεταμόρφωση του χώρου σιγά-σιγά στα χρώματα και την οσμή του ΑΝΤΙ-ΣΚΗΝΟΥ. Μέχρι το μεσημέρι ήταν όλα έτοιμα και ξεκίνησε η μουσική και το καλωσόρισμα των θεατών, των κατασκηνωτών, των συγχωριανών και όλων όσων ήθελαν να ζήσουν από κοντά την εμπειρία. Το αποκορύφωμα αυτής της μέρας ήρθε το βράδυ με το καθιερωμένο πλέον συναπάντημα, όπου συντελεστές, ηθοποιοί, τεχνικό προσωπικό και η νεολαία του Κάτω Πύργου έγιναν μία μεγάλη παρέα και γλέντησαν όλοι μαζί, δίνοντας το στίγμα για την ενέργεια των επόμενων δύο όμορφων ημερών που θα ακολουθούσαν.

Ραφέλλα: Το επόμενο διήμερο μας βρήκε πολύ απλά, με καλή παρέα και ενδιαφέρουσες παραστάσεις – δράσεις. Ο χώρος όπου διεξάγεται το φεστιβάλ, δηλαδή το Κοινοτικό Πάρκο – Ησυχαστήριο του χωριού, το οποίο είναι γεμάτο ζωή, όμορφη ενέργεια, μελωδίες, φωνές, αλλά συνάμα αποπνέει και γαλήνη, έντυσε με τον ιδανικότερο τρόπο το Υπαίθριο Θεατρικό Φεστιβάλ ΑΝΤΙ-ΣΚΗΝΟ για 5η συνεχόμενη χρονιά. Και καθώς ο ήλιος βυθιζόταν χρωματίζοντας τον ουρανό με τις πιο τολμηρές αποχρώσεις, οι φίλοι και εθελοντές πηγαινοέρχονταν ετοιμάζοντας την σκηνή για τους καλλιτέχνες. Τότε ήταν και που ο αγαπημένος τελάλης του Φεστιβάλ, ο Παπακώτσιος μας (Γιώργος Παπακωνσταντίνου), έδινε το πρώτο σήμα. Και ενώ άκουγες δεξιά και αριστερά μουσικές, φωνές, γέλια και τραγούδια, ξαφνικά με την ανακοίνωση ότι σε 10 λεπτά ξεκινάει παράσταση, μία μαγευτική ησυχία επικρατούσε. Τότε οι φίλοι Αντι-σκηνωτές κρατώντας το μαξιλαρούι, την μπυρούα και την καρεκλούα τους ξεκινούσαν από τα “τσιατίρκα” τους και έπαιρναν τις θέσεις τους αναμένοντας την έναρξη των παραστάσεων. Η προσέλευση του κόσμου ήταν συγκινητική. Το πώς όλοι κινούνταν προς το χώρο των παραστάσεων, η ησυχία που υπήρχε κατά τη διάρκεια αυτών ακόμα και από άτομα που επέλεγαν να βρίσκονταν στα αντίσκηνά τους, ήταν ένας στόχος που νιώσαμε ότι επιτεύχθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ποιος ο απολογισμός σας για το φεστιβάλ και κατά πόσο πιστεύετε ότι πέτυχατε τον στόχο σας;

Ραφαέλλα: Μετά την περσινή χρονιά, όπου τα μέτρα για τον κορονοϊό μας επέτρεπαν την είσοδο μόνο για εκατό άτομα, φέτος θα ήταν αδύνατο να προχωρούσαμε στην υλοποίησή του χωρίς την στήριξη του Οργανισμού Νεολαίας. Το φεστιβάλ δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα αλλά ως κύριο στόχο έχει να μεταφέρει το θέατρό εκτός των αστικών κέντρων και να προωθήσει την θεατρική εμπειρία. Σε προηγούμενη χρονιά του φεστιβάλ είχαμε πει ότι θέλαμε να πείσουμε τον τέταρτο της παρέας που δεν παρακολουθεί θέατρο, να έρθει στο φεστιβάλ μας επειδή έτσι ήθελε η παρέα, να ξαναπάει σε θεατρική παράσταση ή performance, επειδή ο ίδιος το γουστάρει. Ο τέταρτος λοιπόν έγινε πέμπτος. Ο πέμπτος ήταν αυτός που φέτος έφερε στην παρέα μας κάποιον άλλο και έτσι η ιδέα του φεστιβάλ μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο.
Φέτος πιστεύουμε ήταν μια από τις καλύτερές μας χρονιές με περισσότερη προσέλευση κόσμου, καλλιέργειας θεατρικής παιδείας, σεβασμού και οργάνωσης.

Στέλιος: Σε αυτό το σημείο, θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον κοινοτάρχη κ. Νίκο Κλεάνθους, το Κοινοτικό Συμβούλιο, το Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου όπως και τα παιδιά από τον Κάτω Πύργο για την πολύτιμη βοήθεια τους. Επίσης τον Οργανισμό Νεολαίας που υπήρξε χορηγός μας και τους μόνιμους φίλους / συνεργάτες, τεχνικούς και φετινούς εθελοντές μας, που χωρίς αυτούς δεν θα υλοποιείτο το φεστιβάλ. Και φυσικά τους ηθοποιούς, σκηνοθέτες, μουσικούς και performers που ο καθένας με τη δική του παρουσία έδωσε στο φεστιβάλ την καλλιτεχνική και πολιτιστική του πνοή.

Τι είναι αυτό που θα μείνει στην ανάμνηση σας από την φετινή χρονιά;

Ραφαέλλα: Αυτό που κρατάμε για φέτος είναι τα θετικά σχόλια των παρευρισκομένων για τις δράσεις – παραστάσεις και για την οργάνωση του φεστιβάλ. Όπως επίσης, τις συζητήσεις που ξεκινούσαν μετά το τέλος των παραστάσεων, όπου θεατές, ηθοποιοί και συντελεστές γινόντουσαν μία παρέα και συζητούσαν για την παράσταση που μόλις είχαν παρακολουθήσει. Αυτό μας δίνει θάρρος και αυτοπεποίθηση ότι σιγά σιγά κτίζουμε μια κοινότητα όπου οι θεατές μπορούν να θέσουν τις απορίες, τους προβληματισμούς, τις θέσεις και τις απόψεις τους άμεσα στους συντελεστές, οδηγώντας σε μια συζήτηση που δεν μπορεί παρά να είναι ωφέλιμη για όλους.

Συγκινητικό ήταν και το γεγονός ότι κάποιοι ερχόμενοι στην είσοδο ενώ έπαιρναν το εισιτήριό τους, μας έλεγαν ότι ήρθαν για να στηρίξουν το φεστιβάλ, υποστηρίζοντας ότι τέτοιου είδους πρωτοβουλίες δίνουν τη δυνατότητα σε κάποιους που γουστάρουν μία πιο εναλλακτική φάση, να κάνουν ένα τριήμερο διακοπών με τη συνοδεία θεατρικών παραστάσεων. Εκεί είχαμε συνειδητοποιήσει ότι το φεστιβάλ μας είχε γίνει θεσμός! Με το θεατρικό βίωμα να εκτυλίσσεται δίπλα στο κύμα από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, το χειροκρότημα ήταν θερμό και ο στόχος της συνύπαρξης της φύσης και του πολιτισμού επιτεύχθηκε. Μέσα σε αυτά τα χρόνια το Θεατρικό Φεστιβάλ ΑΝΤΙ-ΣΚΗΝΟ κατάφερε να βάλει το δικό του λιθαράκι με απόλυτο σεβασμό στο θέατρο και τον πολιτισμό.

 

 

Ραφέλλα και Στέλιο σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Καλή αντάμωση του χρόνου στον Κάτω Πύργο!

Στέλιος: Καλή αντάμωση! Και μέχρι να ξανασυναντηθούμε, σας αφιερώνουμε το ποίημα του φίλου Γιώργου Παπακωνσταντίνου, εμπνευσμένο από το φετινό φεστιβάλ:

“Όποτε σμίξουν οι φωνές
τραούθκια των αθθρώπων,
ελπίδα σαν το γιασεμί
μουσκοβολά τον τόπον.”

Κάτω που ένα πλάτανο, σε ένα απομακρυσμένο χωρκό εκουβάλησεν τους η ίδια λαχτάρα. Η λαχτάρα να γιορτάσουν την ζωή. Να μεθύσουν με τον έρωτα του Αυγούστου.

Τα πρωινά αγουροξυπνημένες φάτσες επερπατούσαν ανάμεσα στες σκηνές για ένα πρωινό βούττημα στην παγωμένη θάλασσα του βορκά. Να συνέλθουν τζιαι να απολαύσουν ένα καφέ. Οι σιύλοι να βουρούν πάνω κάτω γεμάτη όρεξη για παιξίμι.

Οι αιώρες να κρέμουνται πάνω στα δέντρα τζιαι μια ηρεμία να σε νανουρίζει ήσυχα τα μεσομέρκα, με ένα καφέ πας το γκαζούι να κοχλάζει για να χορτάσεις. Ο αέρας να χορεύκει με τους ευκάλυπτους σε ένα χορό άγριο τζιαι ξεχασμένο. Όπως ξεχασμένες εχορεύκαν μες στη ζωή τουτες οι ψυσιές.

Το δείλης, με μια καρέκλα στο σιέρη, ετριγυρκάζαν μιαν σκηνή, δίπλα που το κύμα. Θέατρα, σκηνές μιας άλλης ζωής, όμορφης. Σκηνές που την δική τους, την κάποτε χταρμένη που την κοινωνία τζιαι τους αθθρώπους της. Μπύρες τζιαι τσιγάρα, ένα μαξιλαρούι πας στην άκρη της σκηνής. Έτσι εφτάναν στην είσοδο της μαγικής ζωής που ψάχνουν.

Μόλις το φεγγάρι εμεσοφώλιαζεν στον ουρανό, λιες κιθάρες τζιαι φωνές αρκέφκαν τον υφαντό στο ολομέταξο κέντημα της νιότης. Ένας κύκλος που ψυσιές ανοιχτές, φωνές καθαρές τζιαι τραγούδι. Στην μέση θκυό τζιερκά, να φέγγουν τα μάθκια τους.

Ένας κύκλος που καρέκλες με αθθρώπους που παλεύκουν να σώσουν την αθθρωπιά τους.
Την αθθρωπιά του κόσμου.

Μάρτυρας τους τζιαι προστάτης, το φεγγάρι.

“Ο πλάτανος γροικά φωνές
τζιαι γέρνει τα κλωνιά του.
χαμογελά που γέννησεν
Αθθρώπους, η φωλιά του. ”

 

 

Καλή αντάμωση!

Στέλιος Θεοχάρους & Ραφαέλλα Καβάζη

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Στους Γιώργο Νεοφύτου και Λάμπρο Λάμπρου το Βραβείο «Τεύκρος Ανθίας-Θοδόσης Πιερίδης» 2020

Ο θεατρικός συγγραφέας Γιώργος Νεοφύτου και ο χορογράφος Λάμπρος Λάμπρου είναι οι φετινοί τιμώμενοι ...

Berliner Ensemble: η «νέα πραγματικότητα» στο ιστορικό θέατρο

Ο χώρος της τέχνης ήταν ένας από αυτούς που χτυπήθηκαν πιο σφοδρά από τον ...

“L’Amazone Érogène”: Μια εγκατάσταση της Prune Nourry στο Le Bon Marché

Μια μνημειώδης εγκατάσταση, της Prune Nourry, εμπνευσμένη από τον μύθο των Αμαζόνων, φιλοξενήθηκε στο ...

Δέσποινα Μπεμπεδέλη: «Όσο έχω αντοχή θα πορεύομαι»

Η Μπρουνχίλντε Πόμσελ είναι ο νέος ρόλος της Δέσποινας Μπεμπεδέλη, στο έργο “Μια ζωή ...

Κορωνοϊός: Το εξώφυλλο του New Yorker συνοψίζει όλη τη ζωή μας στην καραντίνα

Ο καρτουνίστας Adrian Tomine υπογράφει το τελευταίο εξώφυλλο του περιοδικού New Yorker, με τίτλο ...

Αποκαθίσταται το έργο «Ψήφισμα»

Γράφει ο Μανώλης Καλατζής  Ένα δημοσίευμα του «Π» ήταν αρκετό για να κινητοποιήσει τον ...

X