Γράφει η Μαρία Α. Ιωάννου - ioannou.mari@gmail.com

Εικονογράφηση από την Μαρίνα Γεραλή - marinayerali@gmail.com

Την πρώτη φορά που τον γνώρισα είχε χαλάσει το πλυντήριό μου. Μου τον είχε συστήσει μια θεία μου. "Ο Λάκης ο Τσιάκκος φτιάχνει τα πάντα!", μου είπε. "Πλυντήρια, ψυγεία, φούρνους μικροκυμάτων, καφετιέρες, δονητές!". Με έπεισε. Και πράγματι, ο Λάκης είναι σίγουρη επένδυση για το κάθε νοικοκυριό. Κι αν μπορούσε θα έφτιαχνε και τα μυαλά και τις καρδιές των ανθρώπων. Τόσο χαρισματικός είναι. Κι όσοι τον εμπιστευτούν δεν θα χάσουν, κατά τα λεγόμενα της θείας. Τιμές λογικές. Γρήγορο σερβίς. Εγγυημένη ποιότητα. Δεν αφήνει βίδα ή ροκανίδι. Απομακρύνει και τον πιο δύσκολο λεκέ.

Ο Λάκης μού είπε πως τον τελευταίο καιρό η δουλειά έχει αυξηθεί. Ανησυχητικά για άλλους, λυτρωτικά για αυτόν, αφού στο τσακ ήταν να βγει στους δρόμους μαζί με την ανήμπορη μάνα του. Τώρα ευτυχώς έχει χρήματα να πληρώνει τα φάρμακά της, καθώς και τα δικά του αντικαταθλιπτικά. Αυτό δεν μου το 'πε μα είδα το κουτί να εξέχει απ' την τσέπη του. Τα αναγνώρισα γιατί έχω κι εγώ την ίδια μάρκα στο ντουλάπι πάνω απ' τον νεροχύτη.

Τέλος πάντων, αν ο Λάκης είναι ερωτευμένος με κάτι, είναι σίγουρα με τις συσκευές που επιδιορθώνει, δείχνοντας ιδιαίτερη προτίμηση στα ψυγεία. Μου εκμυστηρεύτηκε πως κάθε φορά που του τηλεφωνούν για κάποιον καταψύκτη ή ακόμη και ένα απλό φορητό ψυγειάκι η καρδιά του σκιρτά. Και πάντα φορά τα καλά του όταν πάει για δουλειά. Κι αυτό μου το 'πε η θεία, χήρα, κουτσομπόλα και σεξομανής, που χαλά η ίδια τις συσκευές της μόνο και μόνο για να τον βλέπει ντυμένο σαν γαμπρό. Του έχει ιδιαίτερη αδυναμία. Τον ποθεί.

Πάντως δεν μου είναι δύσκολο να τον φανταστώ στο κατώφλι μιας έπαυλης. Τους πελάτες να μένουν με το στόμα ανοικτό βλέποντάς τον ντυμένο στην τρίχα. Ρίχνοντας όμως μια γρήγορη ματιά στη μουντζουρωμένη θήκη των εργαλείων του και στα ροζιασμένα του δάχτυλα να ξαλαφρώνουν για την κοινωνική τάξη που τους διαχωρίζει. Να του δείχνουν το ταλαιπωρημένο τους ψυγείο και να συνεχίζουν τη γιόγκα ή το βιολογικό τους τσάι. Αν οι πελάτες είναι της ίδιας ή χαμηλότερης κοινωνικής τάξης, υποθέτω πως απλά συνεχίζουν τη βιοπάλη ή το κάπνισμα σκέψεων στο παράθυρο. Κι ίσως ο Λάκης, μόνος πια με την αγαπημένη του συσκευή, να ζει ένα δικό του όνειρο, να χαϊδεύει την πόρτα του απαλά σαν σώμα, να το καθαρίζει από τα υγρά του - αν και δεν θα 'πρεπε, αν και δεν είναι δική του δουλειά. Κι αν η λάμπα είναι λίγο εξασθενημένη να την αλλάζει κι αυτήν, να βάζει πάγο ακόμη και στις άδειες παγοθήκες.

Πριν λίγο καιρό που ξανασυναντηθήκαμε μου είπε πως του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η απότομη μείωση τροφίμων στα ψυγεία των πελατών του, η επιστροφή στα βασικά, η εξαφάνιση περιττών όπως καπνιστός σολομός, χαβιάρι ή cottage cheese στα σπίτια των πλουσίων, η διατήρηση τροφίμων που έχουν κατά πολύ ξεπεράσει την ημερομηνία λήξης, ακόμη και μισής πατάτας, δυο κουταλιών σαλάτας ή 1/4 μπριζόλας. Με τέτοια λεπτομέρεια μου τα περιγράφει όλα ο Λάκης ο Τσιάκκος φτιάχνοντας τις συσκευές του κόσμου, λες και κρατά πινέλο αντί κατσαβίδι. Φυσικά αυτό που τον στενοχωρεί περισσότερο είναι που συναντά άδεια ψυγεία. Και μάλλον δεν αναφέρεται στα ψυγεία που αδειάζονται λόγω ακριβώς της άφιξής του, εξάλλου αυτό γίνεται όλο και πιο σπάνια αφού χέστηκαν οι σύγχρονες Κύπριες νοικοκυρές αν έρχεται ο Λάκης ή όχι.

Το σίγουρο είναι πως ο Λάκης ο Τσιάκκος έχει μια γοητεία ανεξήγητη. Σε σημείο που μπήκα κι εγώ στον πειρασμό να χαλάσω έστω μια τοστιέρα. Δεν είναι απλά η όψη του ούτε η εκλεπτυσμένη του φύση. Είναι οι κουβέντες του, ο τρόπος που φιλοσοφεί τη ζωή, η πολύπλοκη ελαφρότητά του.
"Ξέρεις τι κάνω καμιά φορά;", μου είπε. "Ψωνίζω μια σακούλα τρόφιμα και τα αφήνω στο ψυγείο τους να διατηρηθούν μέχρι να φτιάξω κάποια άλλη συσκευή. Μετά κάνω πως τα ξεχνώ. Οι περισσότεροι τηλεφωνούν. Τους λέω δεν πειράζει, κρατήστε τα. Κάποιοι δεν τηλεφωνούν. Γι' αυτούς χαίρομαι ακόμη περισσότερο. Ειδικά γι' αυτούς που έχουν πολλά στόματα να θρέψουν. Και να χαίρεσαι άμα έχεις την πολυτέλεια να νιώθεις ακόμη και τη θλίψη. Κάποιοι δεν το νιώθουν ούτε αυτό!".

Οπότε ο Λάκης ο Τσιάκκος εκτός από μάστορας κομψός και αλτρουιστής είναι και φιλόσοφος. Κάποιες φορές εκεί που κλείνει κάποιον διακόπτη ή φτιάχνει ένα σύρμα τού φορώ στη φαντασία μου ένα κολάν κι ένα καπέλο και βλέπω μπροστά μου τον Ρομπέν. Κι ίσως ο Λάκης ο Τσιάκκος, επιστρέφοντας σπίτι μετά από μια δύσκολη μέρα, στ' αλήθεια να νιώθει σαν Ρομπέν. Να βλέπει τις φωτογραφίες από όλες τις συσκευές που έχει επιδιορθώσει -ναι, τις φωτογραφίζει πριν τις φτιάξει- και να θυμάται όλους τους ανθρώπους που προσπάθησε, έστω και προσωρινά, επίσης να 'επιδιορθώσει'. Να αφήνει ο Λάκης το αεράκι να τον δροσίσει και να κοιμάται γλυκά, σαν μωρό.

Ένα και μόνο ένα είναι το κουσούρι του Λάκη, κατά τη θεία μου. Φήμες που κυκλοφορούν τον τελευταίο καιρό τον θέλουν να δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα αγόρια. Φήμες επιβεβαιωμένες. Η θεία όμως απτόητη. Οι πεταλούδες στο στομάχι της συνεχίζουν ακάθεκτες, επιθετικές. "Κι αυτό θα το φτιάξουμε! Πού θα πάει!", λέει και ξαναλέει, δολοφονώντας για πολλοστή φορά την καφετιέρα της μ' ένα τεράστιο σφυρί.