
Η δομή του βιβλίου ξεκινά από τις ιδιαιτερότητες της αρχιτεκτονικής σκέψης - την ιστορία, τη θεωρία και την κριτική - και της διαρκούς συσχέτισης με τη φιλοσοφία. Σταδιακά μετακινείται προς την κριτική που διαμορφώνεται μέσω συγκεκριμένων μορφών αρχιτεκτονικής έκφρασης, για να καταλήξει στις πιο πρόσφατες αρχιτεκτονικές μορφές συμμετοχής και αυτοπροσδιορισμού.