Τη θέση της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Δημοτικού Κέντρου Τεχνών Λεμεσού – Αποθήκες Παπαδάκη ανέλαβε, από τις αρχές Φεβρουαρίου, η επιμελήτρια και θεωρητικός τέχνης Μαρίνα Χριστοδουλίδου.
Η πρακτική της κινείται γύρω από επιμελητικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στη δημιουργία κριτικών υποδομών, κοινών χώρων και κοινωνικών διαμορφώσεων, μέσα από διαδικασίες συνδημιουργίας και τοποποίησης. Από το 2014 συμμετέχει σε διαλογικά προγράμματα, εκθέσεις και εκδοτικά πρότζεκτ που κινούνται στα πεδία των εικαστικών τεχνών και της αρχιτεκτονικής, με έμφαση σε πρακτικές με κοινωνικό προσανατολισμό.
Το βιογραφικό της
Η Μαρίνα Χριστοδουλίδου είναι επιμελήτρια και θεωρητικός τέχνης με έδρα τη Λεμεσό. Η πρακτική της κινείται γύρω από επιμελητικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στη δημιουργία κριτικών υποδομών, κοινών χώρων και κοινωνικών διαμορφώσεων, μέσα από διαδικασίες συν-δημιουργίας και τοποποίησης. Από το 2014 συμμετέχει σε διαλογικά προγράμματα, εκθέσεις και εκδοτικά πρότζεκτ που κινούνται στα πεδία των εικαστικών τεχνών και της αρχιτεκτονικής, με έμφαση σε πρακτικές με κοινωνικό προσανατολισμό.
Η έρευνά της εστιάζει σε αφηγήματα και ταυτότητες που αναδύονται από τη συνεύρεση γεγονότος και μυθοπλασίας, στο σταυροδρόμι γνωστικών πεδίων και συλλογικής ιστοριογραφίας, με έμφαση σε αυτοοργάνωτες κοινότητες.
Είναι απόφοιτος Ιστορίας της Τέχνης και Φιλοσοφίας και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Κριτική Επιμέλεια από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ.
Από το 2014 έως το 2019 υπήρξε μέλος της επιμελητικής ομάδας της κυπριακής συμμετοχής στη Μπιενάλε Τέχνης της Βενετίας, ενώ την περίοδο 2015–2018 διετέλεσε διευθύντρια του Μουσείου Τεχνών Ζαμπέλα στη Λευκωσία, όπου ανέπτυξε συλλογικά ένα πρόγραμμα γύρω από την κυπριακή τέχνη και άλλες ευρείες θεματικές.
Με αφετηρία το ερώτημα How Will We Live Together? της 17ης Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, συνεπιμελήθηκε το 2021 το Κυπριακό Περίπτερο με την πρόταση Anachoresis: Upon Inhabiting Distances. Μεταξύ άλλων, συνδιοργάνωσε συλλογικά ερευνητικά πρότζεκτ που πραγματεύονται διατοπικά κοινωνικά ζητήματα, όπως τα The Broken Pitcher (2022–) και Hope is a Discipline (2023–), τα οποία εξελίσσονται μέχρι σήμερα.
Έχει συμμετάσχει σε προγράμματα φιλοξενίας και συνέδρια στην Κύπρο, την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία, καθώς και στη διοργάνωση ανάλογων πρωτοβουλιών. Το 2023 έλαβε μέρος στο de Appel Curatorial Programme (το διεθνές Επιμελητικό Πρόγραμμα του γνωστού οργανισμού de Appel στο Άμστερνταμ), όπου στη συνέχεια ορίστηκε επιμελητική υπότροφος (2024–2026), συνεργαζόμενη σε μια σειρά από πρότζεκτ σύγχρονης τέχνης. Από το 2023 διδάσκει στο νομαδικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Dutch Art Institute, στο Πανεπιστήμιο Άρνεμ της Ολλανδίας.