Όταν είσαι πρόσωπο δημόσιου ενδιαφέροντος, καθημερινά εκτίθεσαι. Εσύ, που είσαι το πρόσωπο του δημόσιου ενδιαφέροντος. Ο θίασος που θα σε πλαισιώσει είναι δική σου επιλογή και η συναίνεση αποτελεί απόφαση των υποψηφίων μελών του θιάσου.
Αν θα πρoτάξεις την εικόνα του οικογενειάρχη και ισόποσα εκθέσεις εαυτόν και φαμίλια, είναι δική σου επιλογή και ως εκ τούτου, δική σου ευθύνη. Υπάρχει ωστόσο και η επιλογή, να ακολουθήσεις το παράδειγμα δημόσιων προσώπων που τοποθέτησαν την οικογένεια στο παρασκήνιο και την προστάτευσαν από τα αδηφάγα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού. Δεν απεμπόλησαν τον ρόλο του οικογενειάρχη, αλλά δεν τον πρόταξαν κιόλας. Αν αποφασίσεις να τους βγάλεις στο φως, υπάρχει πάντοτε η πιθανότητα να τους κάψεις, αν πλησιάσεις πολύ στον ήλιο.
Αν δε, τοποθετήσεις τον εαυτό σου στην κατηγορία των πολιτικών που σπέρνει ανέμους, τότε να περιμένεις πως κάποια στιγμή θα θερίσεις θύελλες. Σε αυτή τη θυελλώδη κατάσταση, που μοιραία chances are, θα κληθείς να αντιμετωπίσεις τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια της δημόσιας καριέρας σου, θα πρέπει να θυμάσαι πως οι θύελλες παίρνουν αμπάριζα όποιον είναι εκτεθειμένος, είτε είναι ο κύριος πρωταγωνιστής, είτε δεύτερο βιολί, είτε ανήλικο και εξαρτώμενο τέκνο.
Όταν λοιπόν η θύελλα πάρει σβάρνα το πρόσωπο του δημόσιου ενδιαφέροντος και τη συναπαρτσιά του, δεν θα ξεχωρίσει το ανήλικο από τον κυρίως θεριστή.
Δεν μπορείς λοιπόν ως προστάτης, να εργαλειοποιείς το ανήλικο τέκνο σου, να το κάνεις reel για merry christmas, να διαφημίζεις πόσο τέλεια οικογένεια έχεις, να τη μοστράρεις σε illustration lifestyle εξώφυλλα, να σε συνοδεύει σε χώρους και υπό περιστάσεις που κανένα άλλο ανήλικο, δεν θα είχε ποτέ την ευκαιρία να βρεθεί, αλλά όταν shit hits the fan, να έχεις την απαίτηση όλοι να σεβαστούν τα παιδιά σου, τα οποία εσύ πρωτίστως δεν φρόντισες να θωρακίσεις; Respectfully πάντοτε.
Δεν υπονοώ και επουδενί δεν αφήνω να εννοηθεί πως δεν είσαι καλός γονιός. Δηλώνω ευθαρσώς ωστόσο την άποψή μου, η οποία ήτο, είναι και παραμένει, πως ο έξυπνος άνθρωπος είναι αυτός που αφού κάνει την επιλογή του, είναι έτοιμος να υποστεί και τη συνέπεια αυτής. Άπαξ και την κάνεις την επιλογή, αλλά για τις επιπτώσεις αυτής φταίνε όλοι οι υπόλοιποι, συγγνώμη αγαπητέ αλλά πώς μπορείς να ισχυριστείς πως έχεις ορθή κρίση, πως η αντιληπτική σου ικανότητα είναι στα απαραίτητα επίπεδα για να προστατεύσεις μια οικογένεια, να διοικήσεις έναν Δήμο, να εκπροσωπήσεις μία χώρα ή να προΐστασαι ενός φιλόπτωχου ταμείου;