![Παράθυρο logo](images/logo/parathiro-aspro-logo.png)
Κατά την εξέταση γης που προοριζόταν για οικιστική ανάπτυξη βορειοδυτικά της Κοπεγχάγης, της πρωτεύουσας της Δανίας, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα υπολείμματα ενός σκελετού μαζί με ένα τσεκούρι από πυριτόλιθο και οστά ζώων που πιστεύεται ότι χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 5.000 χρόνια.
Πρώτα ήρθε ένα μηριαίο οστό, μετά μια λεκάνη, έπειτα ένα τμήμα της κάτω γνάθου. Αν και το φύλο και η ηλικία του σκελετού παραμένουν άγνωστα, η ανακάλυψή του σε έναν βάλτο μαζί με τελετουργικά αντικείμενα οδήγησε τους αρχαιολόγους να υποθέσουν ότι το άτομο ήταν θύμα ανθρωποθυσίας.
Συνδέεται με μια ανατριχιαστική τελετουργική παράδοση που χρονολογείται από χιλιάδες χρόνια και εκτείνεται από την Ιρλανδία έως τη Γερμανία, με την τοποθέτηση πτωμάτων, συχνά νεαρών ενηλίκων, σε βάλτους. Συλλογικά, αναφέρονται ως "bog bodies"(σώματα βάλτων) και είναι συχνά εξαιρετικά καλά διατηρημένα λόγω του ότι οι βαθιοί βάλτοι είναι όξινα, χαμηλής περιεκτικότητας σε οξυγόνο περιβάλλοντα.
"Το εύρημα εντάσσεται σε μια αποδεδειγμένη παράδοση της τελετουργικής ταφής τόσο αντικειμένων, όσο και ανθρώπων και ζώων στον βάλτο", δήλωσε ο Emil Winther Struve, αρχαιολόγος στα μουσεία ROMU στο Roskilde, ο οποίος ηγήθηκε της ανασκαφής. "Αυτό γινόταν ευρέως σε όλη την αρχαιότητα και αυτό είναι πιθανότατα θύμα μιας τέτοιας τελετουργίας".
Η ROMU, ένας οργανισμός 10 μουσείων που είναι επίσης υπεύθυνος για την εποπτεία των πολιτιστικών χώρων σε μεγάλο μέρος της Ζηλανδίας, ανέλαβε να επιθεωρήσει τη γη στο δήμο Egedal σύμφωνα με διάταξη της δανικής νομοθεσίας. Στην περιοχή είχαν βρεθεί στο παρελθόν πτώματα βάλτων και όπως δήλωσε ο Struve στην τοπική τηλεόραση μετά την ανακάλυψη, η ομάδα του είχε αστειευτεί με το ενδεχόμενο αυτό.
"Ήταν μια αρκετά άγρια εμπειρία", δήλωσε ο Struve. "Δεν συμβαίνει πολύ συχνά να βρίσκεις ένα πτώμα βάλτου".
Ο χώρος έχει αποξηρανθεί ενόψει της πλήρους ανασκαφής που θα ξεκινήσει την άνοιξη. Οι αρχαιολόγοι ελπίζουν να μάθουν περισσότερα για το σώμα του βάλτου χρησιμοποιώντας τεχνολογία αιχμής DNA.
Αν και οι λόγοι πίσω από την πρακτική αυτή παραμένουν σκοτεινοί, οι βάλτοι κατείχαν εξέχουσα θέση στη Βόρεια Ευρώπη από τη νεολιθική εποχή έως την εποχή του σιδήρου. Από πρακτική άποψη, οι βάλτοι αποτελούσαν βασική πηγή ζωής: Οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τους βάλτους για καύσιμα, ως κυνηγετικά πεδία, για να συλλέγουν βρύα για την ύφανση και αργότερα για να εξάγουν σιδηρομετάλλευμα για σπαθιά και μαγειρικά όργανα. Ήταν επίσης μυστηριώδεις, οριακοί χώροι ανάμεσα στη γη και το νερό, με το μείγμα αερίων τους να είναι επιρρεπές στην ανάφλεξη. Ορισμένοι ακαδημαϊκοί έχουν υποστηρίξει ότι οι άνθρωποι της Εποχής του Σιδήρου τα έβλεπαν ως πύλες προς τους θεούς.
Από τη δεκαετία του 1930 έχουν ανακαλυφθεί στη Δανία και άλλα σώματα από βάλτους, όπως ο Άνθρωπος του Grauballe, η Γυναίκα του Elling και, ως γνωστόν, ο Άνθρωπος του Tollund, που συχνά χρονολογούνται στην Εποχή του Σιδήρου και διατηρούνται με σημάδια θυσιαστικών τελετουργιών.
"Όταν άκουσα ότι είχαν βρεθεί ανθρώπινα λείψανα, ήμουν έτοιμη να μπω αμέσως στις μπότες μου Wellington", δήλωσε η Charlotte Haagendrup, αντιδήμαρχος του δήμου Egedal. "Νομίζω ότι θα ήταν ενδιαφέρον να εκτεθεί αυτός ο πολύ πρώιμος πολίτης του Egedal στην περιοχή".
ΠΗΓΗ: artnet.com