![Παράθυρο logo](images/logo/parathiro-aspro-logo.png)
Τέταρτη μέρα που το 76ο Φεστιβάλ Καννών συνεχίζεται με βροχή, αν και αυτή δεν εμποδίζει τους φαν να στέκονται ώρες και κατά εκατοντάδες στο χώρου της εισόδου του Μεγάρου του Φεστιβάλ για να δουν και να πάρουν αυτόγραφο ή και selfie με τους αγαπημένους τους σταρ. Όπως και έγινε και στην προσέλευση του Χάρισον Φορντ, πρωταγωνιστή της νέας περιπέτειας του Ιντιάνα Τζόουνς, που έκανε πρεμιέρα στην Κρουαζέτ, και ο οποίος μοίραζε αυτόγραφα κι έβγαζε selfies με τους πιστούς του ακόλουθους, όπως είχε κάνει πριν από μερικές μέρες και ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ με τους δικούς του φαν.
Μια πρώτη ματιά στην 5η ταινία της σειράς του περίφημου franchise με ήρωα τον Ιντιάνα Τζόουνς, «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Δίσκος του Πεπρωμένου», ήταν δυστυχώς απογοητευτική. Εκεί που στις πρώτες ταινίες της σειράς που σκηνοθέτησε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ υπήρχε, πέρα από τη συνηθισμένη δράση των μπλοκ-μπάστερ, και ευρηματικότητα και φρεσκάδα, και, πάνω απ’ όλα, η αθωότητα και η αφέλεια που συναντούσαμε στις παλιές επεισοδιακές ταινίες της Ρεπάπλικ και της Κολούμπια (από τον Φλας Γκόρντον μέχρι τον Ντικ Τρέισι και τον Ζορό - στο κλασικό Zorro’s Fighting Legion), η νέα αυτή περιπέτεια, που σκηνοθέτησε ο Τζέιμς Μάνγκολντ («Το τελευταίο τρένο για τη Γιούμα», «Κόντρα σε όλα»), δεν έχει να προσφέρει καμία φρεσκάδα ή ζωντάνια. Ο 81χρονος σήμερα Χάρισον Φορντ δείχνει χωρίς κέφι στην αναζήτηση, τη φορά αυτή ενός αρχαίου, με παράξενες ιδιότητες, δίσκου, του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, που υποτίθεται ότι έφτιαξε ο Αρχιμήδης. Αναζήτηση, μέσα από ένα, με τις συνηθισμένες, ξεπερασμένες ατάκες, σενάριο μπερδεμένο (παρόλο που σ’ αυτό δούλεψαν τέσσερις σεναριογράφοι), οδηγώντας τον σε σύγκρουση με τον ναζί που ερμηνεύει ο Μάντς Μίκελσεν (από τις λιγοστές καλές ερμηνείες).
Οι σχέσεις ανάμεσα σ’ ένα ζευγάρι (εκείνη ήταν 36 χρόνων κι εκείνος μόλις 13 όταν παντρεύτηκαν) ανατρέπονται όταν μια ηθοποιός, πρώην ντίβα του σκανδαλοθηρικού Τύπου, αναλαμβάνει να ερμηνεύσει τη ζωή τους ταινία «Μάιος, Δεκέμβριος» του Τοντ Χέινς («Velvet Goldmine», «Κάρολ», «Σκοτεινά νερά»), που είδαμε στο διαγωνιστικό τμήμα. Το ζευγάρι είχε κάποτε προκαλέσει σκάνδαλο με την ιστορία του (εκείνη, 36 χρόνων ήταν παντρεμένη, όταν τα έφτιαξε με ένα μόλις 13 χρονών αγόρι) και τώρα, με παιδιά και εγγόνια, δέχονται να βοηθήσουν την ηθοποιό να ερευνήσει τη ζωή τους για να μπορέσει να καταγράψει, όσο πιο αληθινά, την ιστορία τους.
Ο Χέινς χρησιμοποιεί τις διάφορες εξομολογήσεις που καταφέρνει σταδιακά να αποσπάσει η σταρ, η Ελιζαμπεθ (Νάταλι Πόρτμαν), για να μας αποκαλύψει τον αληθινό χαρακτήρα της Γκρέισι (Τζουλιάν Μουρ), της γυναίκας που δείχνει να βρήκε την πλήρη ευτυχία κοντά στον Τζο αλλά και να σκιαγραφήσει και τους χαρακτήρες των προσώπωνγύρω τους. Ένα χαρακτήρα περίπλοκο, που προσπαθεί ίσως να κρύψει δικά της τραύματα, μέσα από μια σχέση, που δείχνει να της προσφέρει κάποια ισορροπία. Ισορροπία όμως που η παρουσία και τα ερωτήματα της Ελίζαμπεθ βάζουν σε δοκιμασία. Ο Χέινς είναι γνωστός για τον τρόπο με τον οποίο καθοδηγεί τους ηθοποιούς του, καταφέρνοντας πάντα να αποσπάσει εξαιρετικές ερμηνείες, Πράγμα που το πετυχαίνει ιδιαίτερα τόσο με την Τζουλιάν Μουρ (με την οποία είχε ξανασυνεργαστεί στο «Δωμάτιο των θαυμάτων») όσο και με την Νάταλι Πόρτμαν: φτάνει να δούμε τη σκηνή τους όπου η Μουρ μακιγιάρει την Πόρτμαν για να της μοιάζει, ή εκείνη που η Πόρτμαν διαβάζει το γράμμα της Γκρέισι προς τον Τζο, σκηνες που δείχνουν τη γκάμα του ταλέντου και των δυο αυτών σημαντικών ηθοποιών του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου.
Από τον κινηματογράφο Αφρικανών σκηνοθετών όπως ο Σουλεϊμάν Σισέ και ο Ίντρισα Ουεντραόγκο δείχνει να αντλεί η σκηνοθέτρια Ραμάντα-Τουλαγιέ Σι, στην πρώτη της ταινία «Μπάνελ & Άνταμα», που προβληθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ. Ένα κινηματογράφο που καταπιάνεται με πάντα επίκαιρα προβλήματα κι όπου το στιλ έχει πάντα ρόλο σημαντικό. Θέμα της: ο έρωτας ενός νέου ζευγαριού που έρχεται σε σύγκρουση με τις επιθυμίες και τις παραδόσεις του χωριού τους στη Σενεγάλη, όπου ζουν.
Η ταινία αρχίζει με μερικές όμορφες, ρομαντικές σκηνές, μέσα από εξαιρετικής σύνθεσης πλάνα, με το ζευγάρι να φωνάζει κάθε τόσο «Μπάνελ και Άνταμα», «Μπάνελ και Άνταμα», τονίζοντας την απόφαση του νεαρού ζευγαριού, της Μπάνελ και του Άνταμα, να φτιάξουν όπως αυτοί θέλουν τη ζωή τους. Στα σχέδια τους είναι να μετακομίσουν έξω από το χωριό στα εγκαταλειμμένα, θαμμένα στην άμμο, σπίτια που καθημερινά τώρα έχουν αρχίζει να σκάβουν για να τα αποκαλύψουν.
Η αρνητική στάση του χωριού, και ιδιαίτερα της μητέρας του νέου, χειροτερεύει όταν o Άνταμα αποφασίζει να αρνηθεί τη θέση του αρχηγού του χωριού και να εστιάσει στη ζωή του με την Μπάνελ, οι πιέσεις θα αυξηθούν με τη ξηρασία, που την ακολουθουν θάνατοι χωρικών αλλά και των ζώων τους, συχνά και την εγκατάλειψη πολλών απ’ αυτούς για την αναζήτηση καλύτερης γης, στοιχεία που η μητέρα και οι προεστοί του χωριού τα συσχετίζουν με την άρνηση του Άνταμα να αναλάβει την αρχηγία. Προβλήματα και μια γενικότερη στάση που φέρνει στο προσκήνιο το ρόλο της γυναίκας, που οι κάτοικοι εξακολουθούν να θεωρούν πως πρέπει να ακολουθεί τις παραδόσεις και τα προστάγματα του συζύγου.