Την ανάγκη για ουσιαστικότερη στήριξη του Πολιτισμού και των ανθρώπων του από την Πολιτεία υπογράμμισε ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, μιλώντας στην τελετή απονομής των Βραβείων Πολιτιστικής Προσφοράς «Τεύκρος Ανθίας – Θοδόσης Πιερίδης», που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στο Θέατρο Παλλάς.
Ο κ. Στεφάνου ανέφερε ότι το βραβείο, το οποίο απονέμεται εδώ και σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, δεν αποτελεί μόνο αναγνώριση της προσφοράς ανθρώπων του Πολιτισμού, αλλά και υπόμνηση της ανάγκης για έμπρακτη κρατική στήριξη της πολιτιστικής δημιουργίας.
«Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει στην Κύπρο, στον βαθμό που θα έπρεπε. Υστερούμε σοβαρά ως χώρα, έχουμε ακόμα δρόμο να διανύσουμε, αλλά οι προτεραιότητες της κυβέρνησης βρίσκονται αλλού», ανέφερε.
Για το 2026 τιμήθηκαν ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Γιώργος Γεωργής, ο εικαστικός Θεόδουλος Γρηγορίου, ο συνθέτης Σάββας Σάββα και η πιανίστρια Άννα Αβραμίδου.
Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ συνεχάρη τους τέσσερις δημιουργούς, σημειώνοντας ότι έχουν καταγράψει σημαντική παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της Κύπρου και του εξωτερικού, με έργα, εκδόσεις, έρευνες και μελέτες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου το 1926, συνδέοντας την επέτειο με την ιστορική πορεία του ΑΚΕΛ και τη δράση του στον χώρο του Πολιτισμού.
Όπως ανέφερε, η πολιτιστική δραστηριότητα αποτέλεσε από τα πρώτα χρόνια έναν από τους βασικούς άξονες δράσης του Λαϊκού Κινήματος, με συλλόγους και οργανώσεις να δίνουν τη δυνατότητα σε χιλιάδες ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με το θέατρο, τη λογοτεχνία, τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες.
Ο κ. Στεφάνου έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους Τεύκρο Ανθία και Θοδόση Πιερίδη, τα ονόματα των οποίων φέρουν τα βραβεία που θέσπισε η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ το 1988, χαρακτηρίζοντάς τους πρωτοπόρους τόσο στη δημιουργία όσο και στην προβολή της πολιτιστικής παραγωγής.
Σημαντικό μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε στις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων του Πολιτισμού. Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ υποστήριξε ότι μεγάλο μέρος των επαγγελματιών του χώρου εξακολουθεί να εργάζεται υπό επισφαλείς συνθήκες, αντιμετωπίζοντας ανεργία και υποαπασχόληση.
Όπως είπε, σε αρκετές περιπτώσεις η οικονομική και κοινωνική κατάσταση των δημιουργών είναι ιδιαίτερα δύσκολη, με αποτέλεσμα κάποιοι να εγκαταλείπουν το επάγγελμα και άλλοι να επιλέγουν τη μετανάστευση.
Αναφέρθηκε επίσης στην επαγγελματική κατοχύρωση των καλλιτεχνών, σημειώνοντας ότι, δέκα χρόνια μετά την πρώτη κατάθεση σχετικού νομοσχεδίου, το ζήτημα εξακολουθεί να εκκρεμεί.
Ο κ. Στεφάνου άσκησε κριτική και για το ύψος της κρατικής χρηματοδότησης προς τον Πολιτισμό, αναφέροντας ότι το ποσοστό που προβλέπεται στον κρατικό προϋπολογισμό παραμένει χαμηλό, ενώ στάθηκε στην ανάγκη συντήρησης και αξιοποίησης υφιστάμενων υποδομών και δημιουργίας νέων.
Έκανε ειδική αναφορά στην κρατική βιβλιοθήκη, την κρατική πινακοθήκη, τη δημιουργία κρατικής σχολής χορού και μουσικής, καθώς και στην επέκταση της Συμφωνικής Ορχήστρας.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε και για την κατάσταση στο Υφυπουργείο Πολιτισμού, υποστηρίζοντας ότι η ίδρυσή του δεν έχει μέχρι σήμερα δικαιώσει τις προσδοκίες του καλλιτεχνικού κόσμου.
«Το τελευταίο διάστημα τα όσα συμβαίνουν στο Υφυπουργείο Πολιτισμού δεν περιποιούν τιμή για κανένα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η κατάσταση έχει οδηγήσει, σύμφωνα με τον ίδιο, σε αναστολές ή ακυρώσεις εκδηλώσεων και θεσμοθετημένων φεστιβάλ.
Κάλεσε την κυβέρνηση και τη νέα Υφυπουργό Πολιτισμού να αναλάβουν άμεσα πρωτοβουλίες «για να αποκαταστήσουν τουλάχιστον τη νομιμότητα στο αρμόδιο Υφυπουργείο» και να ακούσουν, όπως είπε, «την κραυγή αγωνίας των ανθρώπων των Γραμμάτων και των Τεχνών».
Παράλληλα, ανέφερε ότι το ΑΚΕΛ θα συνεχίσει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες εντός και εκτός Βουλής για ζητήματα που αφορούν την πολιτιστική πολιτική και τη στήριξη των δημιουργών.
Κλείνοντας, εξέφρασε την εκτίμησή του προς τους τέσσερις βραβευθέντες, καθώς και προς την Επιτροπή του Βραβείου, με πρόεδρο τον Μάκη Συμεού και μέλη τους Μαριάννα Γαλλίδη, Κώστα Λυμπουρή, Αθηνά Παπαδοπούλου και Ανδρέα Σάββα.
«Η φλόγα του αληθινού πολιτισμού, η φλόγα που φωτίζει τη σκηνή της καθημερινής ζωής, που προβάλλει τις ιστορίες και τα όνειρα των ανθρώπων, προσφέροντας ταυτόχρονα αγωγή ψυχής, δεν μπορεί και δεν πρέπει ποτέ να σβήσει», ανέφερε.